Χτυπήσαμε τεράστια φλέβα μαύρου χρυσού... μεταξύ του Καστελόριζου και της Νότιας Ρόδου...!! Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα..

«Στην περιοχή μεταξύ του Καστελόριζου και της Νότιας Ρόδου βρίσκεται το δεύτερο μεγαλύτερο κοίτασμα πετρελαίου στον κόσμο. Τα στοιχεία προέρχονται από γαλλική εταιρεία που έχει πραγματοποιήσει δεκάδες έρευνες στην περιοχή και δεν επιδέχονται αμφισβητήσεων. Οι εκτιμήσεις είναι πως πρόκειται για κοίτασμα 50 δισεκατομμυρίων βαρελιών». Την αποκάλυψη αυτή, που επαναλαμβάνει στο «ΚΑΡΦΙ» ο κ. Αντώνης Φώσκολος, ομότιμος καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης, την έχει αναλύσει εδώ και καιρό στον Αντώνη Σαμαρά.

Ο κ. Φώσκολος βρίσκεται στον Καναδά, όπου είναι καθηγητής στο Ινστιτούτο Πετρελαϊκής Ιζηματογενούς Γεωλογίας της καναδικής κυβέρνησης και επιστημονικός ερευνητής της Γεωλογικής Υπηρεσίας Καναδά. Στις αρχές του Δεκεμβρίου, του ζητήθηκε να συναντήσει στο Μαξίμου τον Έλληνα πρωθυπουργό και να τον ενημερώσει για το μέγεθος των κοιτασμάτων στο ελληνικό υπέδαφος. Ο κ. Φώσκολος μαζί με τον Ηλία Κονοφάγο και τον Νίκο Λυγερό ήταν οι συντάκτες μιας έκθεσης που αποτύπωνε με πολλές λεπτομέρειες τα κοιτάσματα και εκτιμούσε πως μόνο στο βυθό νότια της Κρήτης βρίσκεται «θαμμένος» μαύρος χρυσός και φυσικό αέριο, η αξία των οποίων ξεπερνά το 1 τρισ. δολάρια. Στη συνάντηση ο πρωθυπουργός ενημερώθηκε για το πλούσιο κοίτασμα φυσικού αερίου στην περιοχή του Κατάκολου, το οποίο υπολογίζεται στα 200 δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς και για το πετρέλαιο που βρίσκεται εγκλωβισμένο στην ίδια περιοχή, αλλά και για το τεράστιο κοίτασμα στην περιοχή του Καστελόριζου, το οποίο εκτιμάται στα 50 δισεκατομμύρια βαρέλια ή, μεταφρασμένο σε ποσό, ξεπερνά τα 5 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ποσά ικανά να προκαλέσουν ίλιγγο σε κάθε κυβέρνηση και ισχυρές εντάσεις στην περιοχή. Το κοίτασμα του Καστελόριζου βρίσκεται στα όρια της περιοχής που ορίζεται από την ελληνική ΑΟΖ, αλλά διεκδικείται με ένταση και από την τουρκική πλευρά.

Συμφώνησαν πως… διαφωνούν για τα δικαιώματα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων

Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν πως στην ημίωρη συνάντηση, κεκλεισμένων των θυρών, μεταξύ Αντώνη Σαμαρά και Ταγίπ Ερντογάν επετράπη μόνο η παρουσία ενός Έλληνα επιχειρηματία της Πόλης, που εκτελούσε χρέη διερμηνέα. Οι δύο ηγέτες, κατά τις ίδιες πληροφορίες, συμφώνησαν πως… διαφωνούν για το ποιος θα έχει τα δικαιώματα εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων. Η Άγκυρα δεν επιθυμεί με κανέναν τρόπο μια επανάληψη της ιστορίας της ΑΟΖ με την Κύπρο και, από την άλλη, στην Αθήνα υπάρχουν πολλοί θιασώτες της κυπριακής πολιτικής και πιέζουν σε περίπτωση που επαληθευτούν οι προβλέψεις των Γάλλων η Αθήνα να το κάνει όπως και η Λευκωσία.

Το «προξενιό» για τη συνάντηση των τριών επιστημόνων- ερευνητών με τον Αντώνη Σαμαρά το έκανε ο υπουργός ΠΕΚΑ, κ. Λιβιεράτος, που γνώριζε από την πανεπιστημιακή κοινότητα το έργο του κ. Φώσκολου και πως δεν επρόκειτο για κάποιο… χθεσινό που αποφάσισε να εκμεταλλευτεί τη στιγμή και να πουλήσει «φύκια για μεταξωτές κορδέλες» στον Έλληνα πρωθυπουργό.

Τον είχαν λοιδορήσει

Τα τελευταία 15 χρόνια ο κ. Φώσκολος ήταν ένας από τους ελάχιστους που φώναζε πως το ελληνικό υπέδαφος είναι γεμάτο πετρέλαιο και πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου. Οι διαπιστώσεις του, που γι’ αυτόν βασίζονταν σε επιστημονικές εργασίες, είχαν λοιδορηθεί αρκετές φορές από ανθρώπους που τύχαινε να κατέχουν κρίσιμα πολιτικά πόστα αλλά είχαν επιλέξει να «θάψουν» τις επιστημονικές φωνές για το αντίθετο. Το 1996, με μια υπουργική απόφαση, δείγμα μοναδικής πολιτικής ανευθυνότητας, απαγορεύονταν διά νόμου οι έρευνες για την ύπαρξη ή μη πετρελαίου στον ελλαδικό χώρο. Έπρεπε να φτάσουμε στο 2010 να συσταθεί ειδικό υφυπουργείο, με τον Γιάννη Μανιάτη επικεφαλής, για να παραδεχτεί επιτέλους η επίσημη πολιτεία πως υπάρχουν κοιτάσματα και θα προσπαθήσουμε να τα εκμεταλλευτούμε.

Η δικαίωση ήρθε από τους Νορβηγούς

Η δικαίωση για τον κ. Φώσκολο, αλλά και όσων επί τόσα χρόνια λοιδορήθηκαν ήρθε με την ολοκλήρωση των ερευνών του νορβηγικού πλοίου Nordicexplorer, τα επιστημονικά ευρήματα του οποίου ξεπέρασαν κάθε προσδοκία, όπως ανακοίνωσε ο Σβέρε Στράντερες, εκτελεστικός αντιπρόεδρος της PetroleumGeoServices(PGS). Η εταιρεία PGSπλήρωσε από την τσέπη της 120 εκατομμύρια ευρώ για να πραγματοποιήσει μια τεράστια έρευνα σε μια συνολική έκταση 12.431 χιλιομέτρων. Οι Νορβηγοί «όργωσαν» το Βόρειο Ιόνιο, τις περιοχές μεταξύ Κεφαλονιάς, Ζακύνθου, Κυθήρων, Κυπαρισσίας, Πύλου και τη Νότια Κρήτη. Η ανάλυση στις φουσκάλες μεθανίου που αναδύονται στην περιοχή του Κατάκολου αποκάλυψε, σύμφωνα με τον κ. Φώσκολο, πως κάτω από τις τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου βρίσκονται εγκλωβισμένες ακόμη μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου. «Οι φυσαλίδες των αερίων που διαφεύγουν από τον πυθμένα της θάλασσας αποτελούνται από μεθάνιο κατά 80%-90% και από υδρόθειο σε μικρότερο ποσοστό, κάτι που σημάνει πως υπάρχει πετρέλαιο – και μάλιστα εξαιρετικής ποιότητας, πολύ καλύτερης από αυτής των αραβικών χωρών».

«Να μην πουληθεί η ΔΕΠΑ»

«Η ύπαρξη των υδρογονανθράκων στον ελλαδικό χώρο είχε επιβεβαιωθεί με την ανακάλυψη των κοιτασμάτων του Πρίνου, του φυσικού αερίου στα νότια της Θάσου, του φυσικού αερίου στην Επανομή και του πετρελαίου στο Κατάκολο, αλλά και των επιφανειακών εμφανίσεων στην Ήπειρο. Παρόλα αυτά, η πολιτική επιλογή ήταν να μην αναζητήσουμε τα κοιτάσματα αυτά για χρόνια», υποστηρίζει ο κ. Φώσκολος. Στον πρωθυπουργό μετέφερε και τις υποψίες του εξαιτίας ποιων επί τόσα χρόνια η Ελλάδα καθόταν πάνω σε ένα θησαυρό χωρίς να κάνει τίποτα. «Τώρα θα είναι έγκλημα να πουληθεί η ΔΕΠΑ στους Ρώσους, που με την ανακάλυψη των ελληνικών κοιτασμάτων βλέπουν πως μπορούν να χάσουν μεγάλο μέρος της οικονομικής τους δύναμης, γιατί με αυτά τα αποθέματα η Ελλάδα πια θα μπορεί να τροφοδοτήσει την Ευρώπη για δεκάδες χρόνια. Η ΔΕΠΑ μπορεί να γίνει η νέα GASPROMκαι ακόμη μεγαλύτερη», αποκαλύπτει ο άνθρωπος που συνέδεσε την επιστημονική δουλειά του με αυτό που σήμερα θεωρείται πια πραγματικότητα και όχι παιχνίδι φαντασίας.
Πηγές : conspiracyfeeds
hellas-now.com

Προς ΣΥΡΙΖΑ: Ιδού οι διεθνείς συνθήκες παραχώρησης των Ιμίων στην Ελλάδα

Σε κανένα σημείο της συνθήκης παραχώρησης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα από την Ιταλία του 1947 δεν αναφέρεται άρθρο αναφορικά με την παραχώρηση μόνο των παρακείμενων βραχονησίδων, όπως υποστήριξε το στέλεχος της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ Ν.Θεοδωρίδης (φωτό).

Συγκεκριμένα στις 28 Δεκεμβρίου 1932 υπεγράφη μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας Πρωτόκολλο, σε συνέχεια της Συνθήκης Ιταλίας-Τουρκίας (4 Ιανουαρίου 1932), το οποίο καθόρισε το μεταξύ τους θαλάσσιο σύνορο (τα Δωδεκάνησα ανήκαν στην Ιταλία από το 1923).

Στο Πρωτόκολλο αναφέρονται τα Ίμια και καταγράφονται ρητώς στην ιταλική κυριαρχία.
Μάλιστα όπως ανακοίνωσε και, το ιταλικό υπουργείο Εξωτερικών στις 6 Φεβρουαρίου 1996 ότι «η ιταλοτουρκική συμφωνία του 1932 είναι έγκυρη και παραμένει σε ισχύ».
Εν κατακλείδι, το Φεβρουάριο του 1947, μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων, στο άρθρο 14, τα Δωδεκάνησα αποδόθηκαν στην Ελλάδα. Επιπροσθέτως, θα πρέπει να αναφερθεί ότι στη συγκεκριμένη Συνθήκη η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος.

Η Τουρκία προβάλλει το εξωφρενικό επιχείρημα ότι δεν αναγνωρίζει τη Συνθήκη επειδή δεν συμμετείχε στη διάσκεψη! Το προφανούς φαιδρότητας επιχείρημα έχει μάλλον εγκαταλειφθεί πλέον από την τουρκική πλευρά. Σε τελική ανάλυση, η ίδια η Τουρκία εκχώρησε τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία με τη Συνθήκη της Λωζάννης.

Δεν είναι όμως μόνο αυτό: θα πρέπει να επισημανθεί ότι στους επίσημους χάρτες του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, τόσο το 1953 όσο και το 1971, τα Ίμια βρίσκονται εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων. Δεν είναι όμως μόνο αυτή η απόδειξη του δόλου των τουρκικών ενεργειών σε σχέση με τα Ίμια. Οι ίδιες οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις, ο ουσιαστικότερος φορέας εξουσίας στην Τουρκία, παραδέχονται εμμέσως ότι τα Ίμια αποτελούν έδαφος υπό ελληνική κυριαρχία: σε επίσημο χάρτη του 1969 χρησιμοποιείται η ονομασία «Ίμια» και όχι «Kardak», όπως όψιμα υποστηρίζουν μετά την κρίση που προκάλεσαν, ενώ εντάσσονται σαφώς εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων

Και σήμερα μετά από όλα αυτά έρχεται το μέλος του ΣΥΡΙΖΑ για να αποδώσει ελαφρά τη καρδία και αγνοώντας βασικούς κανόνες διεθνούς δικαίου και συνθηκών τα νησιά στην Ίμια αποκαλώντας τα μάλιστα με το τουρκικό τους όνομα.

Ξεπερνούν τις προσδοκίες τα πρώτα αποτελέσματα των ερευνών σε Ιόνιο και Κρήτη

Επιτέλους καλές ειδήσεις για την Ελλάδα, αλλά και δικαίωση του αγώνα που δίνει από το 2010 το defencenet.gr (όταν ο Γ.Παπανδρέου έλεγε ότι πετρέλαιο δεν υπάρχει στην Ελλάδα): Τα πρώτα αποτελέσματα του ερευνητικού σκάφους της νορβηγικής εταιρείας PGS (Petroleum Geo-Services) που εδώ και ένα μήνα έχει ξεκινήσει έρευνες στις σφόδρα πιθανές για ύπαρξη ενεργειακών πεδίων υδρογονανθράκων θαλάσσιες περιοχές στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης "υπόσχονται" ακριβώς αυτά που έλεγαν οι αρχικές εκτιμήσεις.

Για το Ιόνιο πέλαγος οι σεισμικές καταγραφές είναι δισδιάστατες με πυκνότητα τα 10 χλμ. Ενώ στη Κρήτη η πυκνότητα προβλέπεται να είναι της τάξης των 40 χλμ.

Οι πρώτες ενδείξεις απλά επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα των μη νόμιμων (χωρίς την άδεια του κράτους) ερευνων που έχουν γίνει στο παρελθόν από διάφορες εταιρείες τα δεδομένα των οποίων πουλιούνται "χρυσάφι" στην "μαύρη αγορά" των εταιρειών ενέργειας.

Συνολικά περί τα 8.500 χλμ πρόκειται να ερευνηθούν με τα οποία η εταιρεία και οι πρώτες έρευνες δείχνουν στο Ιόνιο πολύ μεγαλύτερα κοιτάσματα από τα ελάχιστα υπολογιζόμενα των 350 εκατ. βαρελιών πετρελαίου. Στην Κρήτη οι πρώτες καταγραφές στα δυτικά του νησιού δείχνουν ότι όσο πηγαίνει το σκάφος ανατολικότερα θα βρεθούν κολοσσιαία κοιτάσματα λόγω της διαμόρφωσης του εδάφους.

Oι έρευνες αναμένεται να ολοκληρωθούν μέχρι τον Απρίλιο το αργότερο. Από εκεί και πέρα από εμάς εξαρτάται: Ο πρώτος γύρος αδειοδοτήσεων για γεώτρηση μπορεί να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2013 έστω το πρώτο τρίμηνο του 2014. Η χώρα, απλα, δεν μπορεί να περιμένει...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Ήρθε η ώρα της θέσπισης της ΑΟΖ

 Ν. Λυγερός

Όλες οι μελέτες φτάνουν στην τελική φάση σε όλα τα επίπεδα για το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης.
Με πολύ απλά λόγια, για να είναι κατανοητά σε όλους ακόμα και στους πιο αδιάφορους κι επιφυλακτικούς, ήρθε η ώρα της θέσπισης την ελληνικής ΑΟΖ.
Και αυτό δεν γίνεται γιατί είναι ο τελικός μας σκοπός, αλλά επειδή είναι το απαραίτητο πρώτο βήμα για να ξεκινήσει η όλη διαδικασία της αξιοποίησης του φυσικού αερίου της Ελλάδας.
Δεν μπορεί πια να στεκόμαστε ακίνητοι την ώρα που η Κύπρος τελειώνει το δεύτερο γύρο αδειοδότησης για τα άλλα 12 οικόπεδα, που θα κάνει δεύτερη γεώτρηση στο κοίτασμα Αφροδίτη και που θα προχωρήσει σε νέες σεισμικές έρευνες 3D στο οικόπεδο 12 για μια έκταση της τάξης των 4.000Km2.

Δεν μπορεί πια να παραμένουμε στην απραξία την ώρα που το Ισραήλ κάνει συμφωνία με την Κύπρο και μας, για το Euroasia Interconnector και για τον αγωγό φυσικού αερίου, που θα περάσει σε φάση παραγωγής στο κοίτασμα Tamar, και προωθεί εντατικά την κατασκευή σταθμού υγροποίησης φυσικού αερίου.

Η Ελλάδα πρέπει να θεσπίσει την ΑΟΖ της για να περάσει γρήγορα στο στάδιο της οριοθέτησης και να επιτρέψει με αυτόν τον τρόπο να λειτουργήσουν ορθολογικά και αποτελεσματικά οι κοινοπραξίες μας.

Διότι και οι δύο έχουν υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να υποστηριχθούν με χορηγίες λόγω της ανάγκης τροφοδότησης σε φυσικό αέριο.
Τα δεδομένα σε επίπεδο επιστημονικό, τεχνικό και πολιτικό είναι πλέον γνωστά. Μπορούμε να βασιστούμε και σε υπόδειγμα του νομοσχεδίου για να θεσπίσουμε την ελληνική ΑΟΖ. Μετά από τις επισκέψεις του Πρωθυπουργού της Ελλάδας στη Γερμανία και τη Γαλλία, στο πλαίσιο της Ευρωζώνης, μπορούμε πια να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας με την επίσημη ανακοίνωση της έναρξης της διαδικασίας της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ.

Δεν υπάρχει πια τίποτα που να μας εμποδίζει ούτε η άγνοια, ούτε η αδιαφορία, ούτε η θέληση.
Ο χρόνος είναι μαζί μας και τώρα πρέπει ν’ αποδείξουμε ότι είμαστε κι εμείς μαζί του.
Το timing είναι σωστό, το στρατηγικό mix υπάρχει και είναι καταλυτικό κι έχουμε την Προεδρία της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία έχει δώσει το παράδειγμα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου από το 2004.

Ακολουθούμε τη διαδικασία που προβλέπεται στο Δίκαιο της Θάλασσας, τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Δεν καταπατούμε κανένα ανθρώπινο δικαίωμα και δείχνουμε σε όλους μας με τη θέσπιση της ελληνικής ΑΟΖ ότι είμαστε φερέγγυοι και αξιόπιστοι.

Είμαστε ένας λαός με αξιοπρέπεια και έχουμε πια τη δυνατότητα όχι μόνο να βγούμε από την κρίση, αλλά και να ενταχθούμε στον ενεργειακό χάρτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να γίνουμε ένας ισχυρός γεωπολιτικός παίκτης.

Γι’ αυτό ήρθε η ώρα της θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ.

www.lygeros.org

Κρυφός πόλεμος για 1 δισ. βαρέλια

    
   
Από το pontiki.gr    
H υπόθεση με την οποία καταπιάνεται το βιβλίο «Η απόρρητη ιστορία του    
Αιγαίου», που κυκλοφόρησε την περασμένη Δευτέρα από τις εκδόσεις «Το Ποντίκι»,    
έχει να κάνει με τη διαμόρφωση των σχέσεων Ελλάδας – Τουρκίας – ΗΠΑ από το    
1974 που ξεκίνησε η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Βόρειο Αιγαίο    
μέχρι και σήμερα που αυτή η αμφισβήτηση έχει παγιωθεί και επεκταθεί σε ολόκληρο    
τον θαλάσσιο χώρο που βρίσκεται μεταξύ των δύο χωρών.    

Η περίληψη αυτής της «απόρρητης ιστορίας» έχει ως εξής: Σε περιοχή του ελληνικού    
«οικοπέδου» υπάρχουν ένα δισεκατομμύριο (1.000.000.000) βαρέλια πετρέλαιο,    
όπως τουλάχιστον καταγράφεται στα απόρρητα τηλεγραφήματα αμερικανικών    
διπλωματικών υπηρεσιών, τα οποία θα παρουσιάζονται αυτούσια. Το τεράστιο αυτό    
κοίτασμα δεν αξιοποιείται από την Ελλάδα, καθώς οι γείτονες Τούρκοι αμφισβητούν    
με απειλές πολέμου την κυριότητα του οικοπέδου. Οι «ουδέτεροι»… φίλοι και    
«σύμμαχοι» Αμερικανοί αναλαμβάνουν να προωθήσουν έναν συμβιβασμό θέτοντας,    
τελικά, ολόκληρη την περιοχή υπό τον έλεγχό τους και πουλώντας ταυτόχρονα την    
εξοπλιστική τους πραμάτεια και στους δυο αντιμαχόμενους. 
   
Πετρέλαιο και χρέος    
Το εκτιμώμενο – από τους Αμερικανούς – κοίτασμα (στη Θάσο) μας οδηγεί σε    
κάποιους αριθμούς ιδιαίτερα σημαντικούς για τη σημερινή χρεοκοπημένη και    
υποθηκευμένη Ελλάδα. Ο πρώτος απ’ αυτούς τους αριθμούς προκύπτει από τον    
πολλαπλασιασμό του ενός δισεκατομμυρίου βαρελιών επί την τρέχουσα τιμή του    
πετρελαίου. Ο αριθμός που προκύπτει αντιστοιχεί, πάνω – κάτω, στο 1/3 του    
ελληνικού (πριν από το κούρεμα) χρέους. Ακόμη ένας, σημαντικότερος, αριθμός    
προκύπτει από τον λογαριασμό των εισαγωγών όπλων που έγιναν με δανεισμό τα    
τελευταία τριάντα πέντε χρόνια προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι τουρκικές    
απειλές πολέμου και οι αμφισβητήσεις επί του ελληνικού «οικοπέδου». Σύμφωνα με    
μετριοπαθείς υπολογισμούς, ο δανεισμός στον οποίο προχώρησαν οι ελληνικές    
κυβερνήσεις προκειμένου να αγοραστούν όπλα τα τελευταία 35 χρόνια, ισούται με    
1/3 του ελληνικού χρέους επίσης.    
Μιλώντας, όμως, για όπλα και εξοπλιστικές δαπάνες, ο συνειρμός για χρήματα κάτω    
από το τραπέζι, μίζες και off shore προκύπτει δικαιολογημένα, οδηγώντας στη    
βάσιμη υποψία ότι κάποιο σημαντικό τμήμα αυτών των κολοσσιαίων ποσών θα    
πρέπει να αναζητηθεί σε τράπεζες… εξωτικών και φορολογικών παραδείσων.    
Χαμένη, προφανώς, μαζί με τις μίζες είναι και η δυνατότητα του «καλολαδωμένου»    
πολιτικού συστήματος να λειτουργεί τελικά με γνώμονα το κοινώς νοούμενο    
ευρύτερο συμφέρον της χώρας…    
Κάπως έτσι, λοιπόν, γράφεται δεκαετίες τώρα, μέχρι και σήμερα, η ιστορία της    
τριγωνικής σχέσης Ουάσιγκτον – Αθήνας – Άγκυρας. Αυτήν την ιστορία, η οποία    
διατρέχει ολόκληρη τη μεταπολιτευτική περίοδο, θα επιχειρήσουμε να τη «δούμε»    
μέσα από τα αμερικανικά «χαρτιά» που έχουμε στα χέρια μας. Με τη βοήθεια αυτών    
των εγγράφων, θα επιχειρήσουμε το «ταξίδι» από το κοντινό παρελθόν, στο παρόν    
και το μέλλον των ελληνο-τουρκο-αμερικανι-κών σχέσεων.
    
Το αμερικανικό καπέλο    
Υπό αυτήν την έννοια η υπόθεση την οποία περιγράφει «Η απόρρητη ιστορία του    
Αιγαίου» έχει να κάνει με την ελληνοτουρκική αντιπαράθεση στο Αιγαίο, η οποία    
συνεχίζεται ακμαία μέχρι σήμερα, παρ’ ότι οι δυο χώρες βρέθη καν στο χείλος του    
πολέμου τέσσερις φορές τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια: Το 1974 με την τουρκική    
εισβολή στην Κύπρο, το 1976, το 1987 και το 1996. Το αντικείμενο της ελληνοτουρ-   
κικής αντιπαράθεσης είναι η κυριαρχία επί του Αιγαίου και η κατοχύρωση    
δικαιωμάτων επί του προσδοκώμενου ορυκτού – πετρελαϊκού του πλούτου. Το απτό,    
όμως, αποτέλεσμα της παγιωμένης επί δεκαετίες ελληνοτουρκικής διπλωματικής     
σύγκρουσης είναι ότι τελικά οι ΗΠΑ έχουν θέσει το Αιγαίο κάτω από τη ΝΑΤΟϊκή    
τους ομπρέλα και κατά συνέπεια κάτω από τον απόλυτο έλεγχό τους.    
Χειροπιαστά κέρδη από τον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό αποκομίζουν επίσης οι    
πολεμικές βιομηχανίες πρώτα και κύρια των ΗΠΑ, αλλά και της Γερμανίας, της    
Γαλλίας, της Βρετανίας και της Ρωσίας. Κέρδη κολοσσιαία, καθώς οι δύο χώρες    
ξοδεύουν μέχρι και το 5% επί του ΑΕΠ τους! Ξοδεύουν… μέχρι χρεοκοπίας.    
Κάπως έτσι λοιπόν – ειδικά για τη χρεοκοπημένη σήμερα Ελλάδα –, ακόμη κι αν    
τελικά στο Αιγαίο υπάρχουν πετρέλαια, τα προσδοκώμενα έσοδα βρίσκονται ήδη στα    
χέρια των πιστωτών της. Αυτών δηλαδή – Αμερικανών, Γερμανών, Γάλλων και    
λοιπών εντιμότατων ομολογιούχων – που δάνειζαν τις ελληνικές κυβερνήσεις για να    
ξοδέψουν τα μισά στις πολεμικές τους βιομηχανίες, με τις συνακόλουθες μίζες και τα    
υπόλοιπα για την ικανοποίηση της εγχώριας πολιτικής πελατείας…    

Τα έγγραφα    
Ο σκελετός επάνω στον οποίο οικοδομήθηκε «Η απόρρητη ιστορία του Αιγαίου»    
αποτελείται από εμπιστευτικά, απόρρητα και άκρως απόρρητα έγγραφα. Ο    
αριθμημένος κατάλογος που ακολουθεί παρουσιάζει – με τη σειρά που εμφανίζονται    
στις σελίδες του βιβλίου – το πρωτογενές υλικό, το οποίο προέρχεται από:    
◆ Κατά κύριο λόγο, το αμερικανικό ΥΠΕΞ και την αλληλογραφία του με τις    
αμερικανικές πρεσβείες σε Αθήνα και Άγκυρα με στόχο την προώθηση μιας    
πρωτοβουλίας της Ουάσιγκτον για μια ελληνοτουρκική συμφωνία συνεκμετάλλευσης    
του Αιγαίου. Πρόκειται για τα έγγραφα που περιήλθαν στην Ελληνική Υπηρεσία    
Πληροφοριών μέσα από την κατασκοπευτική δραστηριότητα του Στηβ Λάλα το    
διάστημα 1991-93. ◆ Απόρρητα έγγραφα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών    
την περίοδο μετά το 2000, οπότε γίνονται αντιληπτές οι συνέπειες που έχει για τα    
ελληνικά συμφέροντα η κρίση των Ιμίων.    
♦ Χαρακτηριστικά τμήματα από δύο βιβλία διδασκαλίας στελεχών των τουρκικών    
Ενόπλων Δυνάμεων και της τουρκικής διοίκησης για τις τουρκικές θέσεις στο Αιγαίο,    
όπως αυτές διατυπώθηκαν μετά την κρίση των Ιμίων.    
1. Αριθ. 1931/7.5.91: Εκτεταμένη έκθεση της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα    
(Williams) «επί των ελληνοτουρκικών διαφορών στο Αιγαίο». Στην έκθεση    
προβάλλεται ως κίνητρο για μία ελληνοτουρκική συμφωνία για πετρελαϊκές έρευνες    
στο Αιγαίο η ύπαρξη ενός κοιτάσματος στη Θάσο της τάξης του ενός    
δισεκατομμυρίου βαρελιών. Παρουσιάζονται επίσης οι εκτιμήσεις της πρεσβείας για    
τις δυνατότητες / πιθανότητες να προχωρήσει ένα σχέδιο διευθέτησης.    
2. Αριθ. 3163/21.2.92: Οδηγίες του State Department (Eagleburger) στην    
αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα να διαβεβαιώσει την τουρκική κυβέρνηση ότι η    
Ουάσιγκτον δεν επιθυμεί την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων.    
3. Αριθ. 1835/3.4.91: Τηλεγράφημα του State Department (Kimmitt R., Under    
Secretary of State for Political Affairs – 1989-1991) προς τις πρεσβείες Αθήνας και    
Άγκυρας με στόχο την πυροδότηση ελληνοτουρκικού διαλόγου. Στόχος, οι έρευνες    
και η εκμετάλλευση πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Αιγαίο.    

4. Αριθ. 1839/3.4.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα    
(Sotirhos), με το οποίο επιδοκιμάζεται η έναρξη της πρωτοβουλίας που αναφέρεται    
στο πιο πάνω (1835/3.4.91) τηλεγράφημα.    
5. Αριθ. 1850/4.4.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Άγκυρα    
(Abramowitz M.), στο οποίο η πρωτοβουλία του State Department (1835/3.4.91)    
χαρακτηρίζεται «λογικό έναυσμα για την πυροδότηση διμερών ελληνοτουρκικών    
διαπραγματεύσεων».    
6. Αριθ. 1890/21.4.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα    
(Sotirhos), στο οποίο περιγράφεται η συζήτηση με τον πρωθυπουργό Κωνσταντίνο    
Μητσοτάκη και το πώς αυτός αποδέχεται την αμερικανική πρωτοβουλία για τις    
γεωτρήσεις στο Αιγαίο.    
7. Αριθ. 1904/28.4.91: Τηλεγράφημα του επιτετραμμένου της αμερικανικής    
πρεσβείας στην Αθήνα (Williams) για την αποτίμηση της συνάντησης Μητσοτάκη –    
Σωτήρχου και τα επόμενα βήματα της πρωτοβουλίας.    
8. Αριθ. 1362/20.1.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα για    
την προετοιμασία της επίσκεψης του Έλληνα ΥΠΕΞ Αντώνη Σαμαρά στην    
Ουάσιγκτον.    
9. Αριθ. 2820/5.12.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα για    
την προετοιμασία της επίσκεψης του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη τον    
Δεκέμβριο του 1991 στην Ουάσιγκτον.    
10. Αριθ. 2741/19.11.91: Τηλεγράφημα – ανάλυση του State Department    
(Eagleburger) για τις δυνατότητες και τη θέση της Τουρκίας στον κόσμο μετά το    
τέλος της Σοβιετικής Ένωσης. Το τηλεγράφημα αποτυπώνει συνομιλία των    
υφυπουργών ΗΠΑ – Τουρκίας στην Ουάσιγκτον.    
11. Αριθ. 3154/20.2.92: Τηλεγράφημα του State Department , το οποίο περιγράφει τη    
συζήτηση του εκτελού-ντος χρέη ΥΠ ΕΞ των Η ΠΑ (Kanter) με τον Τούρκο ΥΠΕΞ    
(Cetin) για τον τουρκικό ρόλο στην περιοχή.    
12. Αριθ. 3094/10.2.92: Τηλεγράφημα από την αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα    
(Barkley), το οποίο καταγράφει τις τουρκικές φιλοδοξίες και κινήσεις για διεκδίκηση    
του ρόλου της τοπικής υπερδύναμης.    
13. Αριθ. 3020/28.1.92: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Άγκυρα    
(Barkley) για τα όρια της προσέγγισης της Τουρκίας στην Ε.Ε. και τις δυσκολίες στις    
γερμανοτουρκικές σχέσεις.    
14. Αριθ. 1892/23.4.91:Ανάλυση για τις αδυναμίες του τουρκικού στρατού από την    
DIA (Defence Intelligent Agency).    
15. Αριθ. 3015/28.1.92: Τηλεγράφημα – ακτινογραφία των τουρκικών Ενόπλων    
Δυνάμεων από τον ΑΚΑΜ (Ακόλουθο Άμυνας) στην αμερικανική πρεσβεία της    
Άγκυρας.     
16. Αριθ. 1705/9.2.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας της Άγκυρας για    
τις συνομιλίες πρεσβευτή (Αμπράμοβιτς) με παράγοντες του τουρκικού ΥΠΕΞ και    
στρατού για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.    
17. Αριθ. 3029/30.1.92: Τηλεγράφημα από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα    
(Σωτήρχος) με εκτιμήσεις για την επικείμενη συνάντηση Μητσοτάκη – Ντεμιρέλ στο    
Νταβός.    
18. (Πρωτότυπο: Responding to streamer project in Aegean ): Τηλεγράφημα από    
το State Department (Baker) προς την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα με οδηγίες    
για τον τρόπο αντίδρασης στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα ερευνών στο Αιγαίο (streamer    
project in Aegean).    
19. Αριθ. 3251/16.3.92: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, το    
οποίο περιγράφει το πάγωμα της αμερικανικής πρωτοβουλίας για γεωτρήσεις στο    
Αιγαίο και του ελληνοτουρκικού διαλόγου.    
20. Αριθ. 3244/13.3.92: Τηλεγράφημα από το State Department (Eagleburger) προς    
την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα για τον υπολογισμό των αντιδράσεων –    
συνεπειών στην περίπτωση που η Ουάσιγκτον αναγνωρίσει τη «Δημοκρατία της    
Μακεδονίας».    
21. Αριθ. 3237/12.3.92: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στις Βρυξέλλες,    
το οποίο περιγράφει την ελληνική απομόνωση από τους Ευρωπαίους εταίρους για το    
θέμα της ονομασίας της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας.    
22. Αριθ. 3111/12.2.92: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα με    
ανεπίσημη ενημέρωση του πρεσβευτή Σωτήρχου από τον ευρισκόμενο (στις 11.2.92)    
στις ΗΠΑ επιτετραμμένο της πρεσβείας Williams για την πιθανή στάση της    
αμερικανικής κυβέρνησης στο θέμα αναγνώρισης της «Μακεδονίας».    
23. Αριθ. 1905/28.4.91: Τηλεγράφημα – διάβημα της αμερικανικής πρεσβείας στην    
Αθήνα προς την αμερικανική πρεσβεία στο Βελιγράδι για την προβολή θέματος    
ύπαρξης «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα.    
24. Αριθ. 2619/17.10.91: Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα    
(Σωτήρχος), στο οποίο γίνεται ανάλυση των οικονομικών σχέσεων Ελλάδας –    
Τουρκίας και η πρόβλεψη για θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο τα επόμενα τρία με πέντε    
χρόνια!    
25. Το «έγγραφο Ατές»: Έγγραφο -βιβλίο 150 σελίδων, το οποίο προετοιμάστηκε    
από την Τουρκική Ακαδημία του Πολεμικού Ναυτικού ακριβώς μετά την κρίση των    
Ιμίων με στόχο «οι εργασίες που θα γίνουν σχετικά με τα νησιά, νησίδες και    
βραχονησίδες του Αιγαίου στο άμεσο μέλλον να θεμελιωθούν πάνω σε επιστημονικές    
βάσεις και αλήθειες». Το εν λόγω «βιβλίο – έγγραφο» μεταφράστηκε από το    
ελληνικό υπουργείο Άμυνας.    
26. «Το θεμελιώδες πρόβλημα στο Αιγαίο – τα νησιά αμφισβητούμενης κυ-   
ριαρχίας»: Βιβλίο που εκδόθηκε από το Ανώτατο Ίδρυμα Κουλτούρας και Ιστορίας    

«Κεμάλ Ατατούρκ» το 1998. Έχει μεταφραστεί από το ελληνικό υπουργείο Άμυνας    
για «εσωτερική χρήση» αποκλειστικά.    
27. Α4 Διεύθυνση – Τμήμα Αεροναυτιλιακό: Άκρως Απόρρητο σημείωμα του    
ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών για την κατάργηση του θαλάσσιου συνόρου από    
τους νέους (2002) αμερικανικούς χάρτες.    
28. Α7 Διεύθυνση: Τηλεγράφημα του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών προς τις    
ελληνικές πρεσβείες σε Λευκω-σία και Ουάσιγκτον για την αμερικανική φιλική    
«υπόδειξη» περί της κατάργησης των ελληνοκυπριακών ασκήσεων.    
29. Α4 Δ/νση Τουρκίας: Ανάλυση του αρμόδιου για τα ελληνοτουρκικά τμήματος    
του ελληνικού ΥΠΕΞ για την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας και την ελληνική    
βοήθεια για να λάβει η Τουρκία ημερομηνία διαπραγματεύσεων ένταξης στην Ε.Ε.    
30. Α4 Δ/νση. Σημείωμα: Σημείωμα της αρμόδιας Διεύθυνσης του ελληνικού    
ΥΠΕΞ, στο οποίο επισημαίνεται ότι, παρά το κλίμα προσέγγισης, η Τουρκία    
εμφανίζεται αμετακίνητη στις θέσεις της στο Αιγαίο.    
Το επικίνδυνο μέλλον    
Το βιβλίο αντιμετωπίζει με αυστηρή ουδετερότητα το πρωτογενές υλικό του    
επιχειρώντας να ανασυνθέσει το σχετικά πρόσφατο παρελθόν των ελληνοτουρκικών    
– αμερικανικών σχέσεων και να το εξετάσει χωρίς προκαταλήψεις, με τους εξής    
αυτονόητους στόχους:    
◆ Να προσφέρει μια ερμηνεία για το σήμερα (παρόν) των σχέσεων στο τρίγωνο    
Ελλάδα – Τουρκία -ΗΠΑ.    
◆ Να επισημάνει το βαρύτατο οικονομικό κόστος (υπεύθυνο σε μεγάλο βαθμό για τη    
συσσώρευση του χρέους και την ελληνική χρεοκοπία) που συνεπάγεται για την    
Ελλάδα η εξέλιξη αυτής της τριγωνικής σχέσης μεταξύ Αθήνας – Άγκυρας – Ουάσι-   
γκτον.    
◆ Να υπενθυμίσει ότι οι αιτίες των μελλοντικών δεινών προκύπτουν από τις    
επιλογές του παρόντος και υπ’ αυτήν την έννοια οι μελλοντικοί κίνδυνοι θα πρέπει να    
αντιμετωπιστούν σήμερα, όσο ακόμη είναι δυνατή η αποτροπή τους.