Οι πετρελαιάδες, η κυβέρνηση και τα τζάκια

Γιατί ξαφνικά η κυβέρνηση και το υπουργείο Περιβάλλοντος ανακάλυψαν τα αιωρούμενα σωματίδια; Γιατί ξαφνικά το νέφος έγινε πρωτοσέλιδο; Γιατί ξαφνικά όλοι ανεξαιρέτως οι μέχρι σήμερα απόντες που λοιδορούσαν επιστήμονες και περιβαλλοντικές οργανώσεις ασχολούνται με την ατμοσφαιρική ρύπανση; Μήπως τους χάλασε η σούπα;
Πολλοί μπορεί να πουν ότι πρόκειται για θεωρία συνωμοσίας. Κάποιοι άλλοι για το άκρον άωτον της «πολιτικής κοροϊδίας». Πριν βγάλουμε, όμως, τα συμπεράσματά μας , ας δούμε με προσοχή τα στοιχεία.

Πτώση πωλήσεων πετρελαίου

-Τον Ιούλιο του 2011, στο Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2012-2015, προβλέπεται η εξίσωση των ειδικών φόρων κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, με πρόβλεψη αύξησης εσόδων σε ετήσια βάση, 1,1 δισ. ευρώ.
- Τον Νοέμβριο του 2012, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι εταιρείες εμπορίας ο μήνας έκλεισε με ποσοστό μείωσης 80% στις πωλήσεις πετρελαίου θέρμανσης συγκριτικά με τις πωλήσεις πετρελαίου το 2011.
-Τον Ιανουάριο του 2013, οι εταιρείες εκτιμούν ότι η μείωση της κατανάλωσης θα είναι της τάξης του 50% σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2012.
Όλα αυτά τα στοιχεία οδηγούν στην πρόβλεψη ότι το δημόσιο θα εισπράξει έως και 900 εκατομμύρια ευρώ λιγότερα, σε σχέση με τα προϋπολογισθέντα έσοδα των 1,1 δισ. ευρώ.

Μέτρα που εκπέμπουν φούμο

Την ίδια ώρα, εκείνοι που σήμερα κόπτονται για τη δημόσια υγεία και την «έκρηξη» των αιωρούμενων σωματιδίων ψήφιζαν μέτρα που με μαθηματική ακρίβεια συνεπάγονται την αύξηση των αιωρούμενων σωματιδίων και παράλληλα έκαναν «γαργάρα» ρυθμίσεις που θα προστάτευαν τους πολίτες από την καύση, κυριολεκτικά, σκουπιδιών.

Ιδού τα στοιχεία:
-Τον Οκτώβριο του 2011 έγινε άρση της απαγόρευσης πετρελαιοκίνησης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις επιστημονικών φορέων και περιβαλλοντικών οργανώσεων που επεσήμαναν ότι στις δυο μεγαλύτερες πόλεις της χώρας που μαστίζονται από τα αιωρούμενα σωματίδια δεν είναι δυνατόν να επιτρέπεται η πετρελαιοκίνηση, αφού τα οχήματα που κινούνται με πετρέλαιο αποτελούν την βασικότερη πηγή έκλυσης των αιωρούμενων σωματιδίων.
-Τον Νοέμβριο του 2011 έγινε άρση της απαγόρευσης χρήσης βιομάζας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μέτρο σε σωστή κατεύθυνση που όμως δεν ολοκληρώθηκε με τις απαραίτητες ρυθμίσεις για την προστασία της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος με αποτέλεσμα οι πολίτες να είναι ανυπεράσπιστοι απέναντι στους επιτήδειους που πουλάνε, κυριολεκτικά, σκουπίδια αντί για βιομάζα. Συγκεκριμένα τα αρμόδια υπουργεία δεν προχώρησαν στη θέσπιση πιστοποίησης και ελέγχου τόσο για την ποιότητα της βιομάζας όσο και για την ποιότητα των ειδικών λεβήτων.

Η ανακάλυψη του νέφους

Και κάπως έτσι χριστουγεννιάτικα,  τον Δεκέμβριο του 2012, το πανελλήνιο όχι μόνο ανακάλυψε το νέφος και  τα φονικά σωματίδια Ρ10 και Ρ25 αλλά ανακάλυψε ότι η μοναδική πηγή τους είναι τα τζάκια και οι ξυλόσομπες!
Και όλα αυτά εξαιτίας υπερβάσεων στα αιωρούμενα σωματίδια που σημειώθηκαν από 14 έως 16 Δεκεμβρίου 2012 και από 25 έως και 27 Δεκεμβρίου!
Το πανελλήνιο ανακάλυψε το νέφος γιατί το «είδε» – για πρώτη φορά άραγε;- καθώς διαγραφόταν στον ορίζοντα την ώρα που ο ήλιος έδυε…
Και το πανελλήνιο, το κατηύθυνε σε αυτή την «ανακάλυψη» το ΥΠΕΚΑ, που επέλεξε να βγάλει μια ανεκδιήγητη ανακοίνωση προτρέποντας τους πολίτες  να περιορίσουν την καύση βιομάζας….Είναι το ίδιο ΥΠΕΚΑ που έκανε «γαργάρα» την έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος για την ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα που δόθηκε στη δημοσιότητα στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου. Έκθεση η οποία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τα αιωρούμενα σωματίδια που «αποτελούν τον σοβαρότερο κίνδυνο που παρουσιάζει για την υγεία η ατμοσφαιρική ρύπανση στην ΕΕ και οδηγούν σε πρόωρη θνησιμότητα» αφού το 21% του αστικού πληθυσμού εκτέθηκε σε υψηλότερα επίπεδα συγκέντρωσης Ρ10 απ’ αυτά που προβλέπουν τα πλέον αυστηρά όρια ημερήσιας έκθεσης της ΕΕ.


Πηγή: topontiki

Πρόβλημα ασφαλείας για τα αποθέματα Ελλάδας – Κύπρου…!! Βγαζουν τους Ρωσους εκτος παιχνιδιου;;

Print Friendly Print Get a PDF version of this webpage PDF Μια εξέλιξη στον τομέα της σύμπηξης συμμαχιών για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου, μπορεί να περιπλέξει τα σχέδια τόσο της Λευκωσίας όσο και της Αθήνας στον εν λόγω τομέα… 

 Η εξέλιξη αυτή είναι η ρήξη που φαίνεται να οριστικοποιείται ανάμεσα στο Ισραήλ και τη Ρωσία για τη συμμετοχή της δεύτερης με ένα ποσοστό της τάξεως του 30% στην αξιοποίηση του κοιτάσματος «Λεβιάθαν», με τη ρωσική υποψηφιότητα να απορρίπτεται για τεχνικούς λόγους, αν και όταν μιλάμε για τέτοια μεγέθη συνήθως οι λόγοι που υποκρύπτονται είναι και γεωπολιτικοί. Η υποψηφιότητα της γιγαντιαίας ρωσικής Gazprom φέρεται να απορρίφθηκε με το αιτιολογικό ότι μειονεκτούσε έναντι του ανταγωνισμού στον τομέα του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG: Liquified Natural Gas). Στον σχετικό διαγωνισμό επικράτησε εταιρία αυστραλιανών συμφερόντων και συγκεκριμένα η μεγαλύτερη εταιρία του ενεργειακού κλάδου στη χώρα, η «Woodside Petroleum», η οποία και απέσπασε το 30% του κοιτάσματος.

Φθηνό αέριο και επενδύσεις υπόσχεται o ενεργειακός κολοσσός Gazprom

Οι Ελληνες πολιτικοί πρέπει να πάρουν τις αποφάσεις σχετικά με τα ενεργειακά "φιλέτα" - Πολλά τα οφέλη για τους Έλληνες καταναλωτές - Η Ελλάδα ενεργειακός κόμβος - Ανοιχτό το ενδεχόμενο για πέρασμα αγωγού από Ελλάδα - Θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, θα τονωθεί η τοπική οικονομία .

Η διαφαινόμενη συμφωνία στο Eurogroup την ερχόμενη Τρίτη συμβάλλει στη δημιουργία ενός επενδυτικού χώρου στην Ελλάδα που θα εμπνέει εμπιστοσύνη σε ξένους επενδυτές. Στα πλαίσια ενός νέου σταθερού οικονομικού πλαισίου που τώρα δομείται στην Ελλάδα μεγάλος ενεργειακός κολοσσός Gazprom θέλει να επενδύσει στην χώρα μας.

Σύμφωνα με το ethnos.gr o γενικός διευθυντής της «Γκάζπρομ Εξπορτ», Αλεξάντρ Μεντβέντεφ τόνισε ότι η εταιρεία του έχει σοβαρές βλέψεις στα Βαλκάνια, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής αγοράς ενέργειας.

Ο Αβραμόπουλος "πούλησε" και επίσημα τον αγωγό South Stream.

Ο ακατανόητος και σαφώς αντεθνικός, με την έννοια ότι αντίκειται στα συμφέροντα του Έθνους, ενταφιασμός του μεγαλύτερου ενεργειακού project του αγωγού φυσικού αερίου, South Stream, ένα έργο που θα αναβάθμιζε κάθετα την γεωστρατηγική αξία της χώρας, έχει προκαλέσει την πικρία του αρχιτέκτονα της όλης προσπάθειας πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.

Όπως αναφέρουν απόλυτα έγκυρες πηγές του περιβάλλοντός του, όταν πληροφορήθηκε την θέση που έλαβε γα το έργο ο υπουργός Εξωτερικών Δ.Αβραμόπουλος την περασμένη εβδομάδα στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, η δυσφορία του ήταν έντονη και την υποδέχθηκε κουνώντας το κεφάλι του με νόημα...

Η Επιτροπή συνεδρίαζε με αντικείμενο την ενημέρωσή της για την πολιτική της κυβέρνησης στο θέμα των αγωγών, όταν ο υπουργός Εξωτερικών δέχθηκε την ερώτηση του προέδρου της, βουλευτή Μιλιτιάδη Βαρβιτσιωτη, για τo τι μέλλει γενέσθαι με τον South Stream.

Για να εισπράξει την απάντηση ότι "Ο South Stream για εμάς δεν είναι προτεραιότητα"! Έκπληκτος τόσο ο πρόεδρος της Επιτροπής Μ.Βαρβιτσιώτης, όσο και άλλοι βουλευτές ζήτησαν από τον ΥΠΕΞ να διευκρινήσει από πότε το ενεργειακό project πέρασε σε δεύτερη μοίρα και απέκτησε προτεραιότητα ο αγωγός TAP (Trans Adriatic Pipeline - φωτό) αλλά δεν θέλησε να απαντήσει στην ερώτηση αυτή.

Ο πρώην πρωθυπουργός όταν πληροφορήθηκε την απάντηση του Δ.Αβραμόπουλου διατύπωσε την έκπληξή του, καθώς το έργο του South Stream, πέρα από το οτι ήταν προσωπική του επιτυχία, είχε τεράστια ανταποδοτικά οφέλη για την χώρα και πάνω απ'όλα ο σχεδιασμός του απεξαρτούσε τελείως την Ελλάδα από την Τουρκία, ενώ αντίθετα ο ΤAΡ ο οποίος διατυμπανίστηκε αυτές τις ημέρες από το υπουργείο Εξωτερικών, καθιστά απόλυτα εξαρτώμενη σε όλα τα επίπεδα, και σε εμπορικό, αλλά και γεωστρατηγικό, την Ελλάδα από την Τουρκία.

Ο Κ.Καραμανλή μέχρι σήμερα θεωρεί η ελληνική συμμετοχή στον South Stream έπρεπε και για λόγους γεωστρατηγικούς, αλλά και για πρακτικούς λόγους να συνεχισθεί πάση θυσία: Το περίφημο κοίτασμα Σαχ Ντενίζ II είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό κατά πόσον θα έχει εκείνοτο κοίτασμα που θα εξασφαλίσει μεσομακροπρόθεσμα το απαραίτητο φορτίο.

Συν το γεγονός ότι τόταν μιλάμε για το Αζερμπαϊτζάν, καλό είναι να έχουμε υπ'όψιν ότι έχει μεταβληθεί σε δορυφόρο της Τουρκίας, ενώ λόγω της παραδοσιακής φικίας Ελλάδας-Αρμενίας βρίσκονται στον αντίποδα των φιλικών προς την Ελλάδα χωρών.

Ο ΤΑΡ είναι όντως μεγάλη επιτυχία, αλλά είναι επιτυχία για το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών, το αμερικανικό υπουργείο Ενέργειας και τα αμερικανικά γωστρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή που "επνέφεραν στην τάξη" την Ελλάδα και την απομάκρυναν από ένα τέτοιο project που αποτελούσε προσωπική επιτυχία (ίσως και την μόνη σημαντική) του πρώην πρωθυπουργου Κώστα Καραμανλή.

Κάτι που αναγνωρίστηκε από εχθρούς και φίλους: Ακόμα και ο γ.γ. του Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή, Νίκος Μιχαλολιάκος, ακούστηκε να λέει σε συνεργάτες του στην Βουλή για το ζήτημα "Με τον Καραμανλή μας χωρίζει πολιτική άβυσσος και ο θείος του με κυνήγησε προσωπικά και με συνωμοσία με έκλεισε και στην φύλακή (σ.σ: αθωώθηκε εν συνεχεία). Αλλά δεν μπορώ να αρνηθώ ότι ο Κώστας Καραμανλής είχε το θάρρος και προσπάθησε να αλλάξει την μοίρα της χώρας με την διπλωματία των αγωγών".

Το πιο τραγικό είναι ότι ο South Stream όχι απλά συνεχίστηκε, αλλά η μόνη χώρα που βγήκε εκτός του σχεδίου είναι η ... Ελλάδα! Ακόμα και η Βουλγαρία που είναι πλήρως εξαρτημένη από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, αλλά κατά 90% εξαρτημένη από την Ρωσία ενεργειακά, συμμετέχει στο project μετά την απειλή της Ρωσίας ότι θα μεταφέρει βορειότερα, στην Ρουμανία την έξοδο του αγωγού από την Μαύρη Θάλασσα.

Ακόμα και η Τουρκία θέλησε να έχει συμμετοχή και έδωσε αδεια να περάσει ο αγωγός από την τουρκική ΑΟΖ της Μαύρης Θάλασσας. Μόνο στην Ελλάδα η εγχώρια πολιτική ελίτ που τόσα δεινά έχει σωρρεύσει επάνω στους πολίτες, αρνείται να υπεραπιστεί τα συμφέροντά της χώρας.

Φυσικά και ο ΤΑΡ αν ήταν ο δεύτερος ή ο τρίτος αγωγώς που θα διαπερνούσε το ελληνικό έδαφος, στο πλαίσιο της διαφοροποίησης των πηγών ενέργειας που καλό είναι να υπάρχουν, "δεν θα μας χαλούσε". Αλλά ο ΤΑΠ (ο οποίος περνά από μία παραδοσιακά εχθρική χώρα, την Τουρκία, πριν εισέλθει στην Ελλάδα και όποτε θελουν κλείνουν την κάνουλα και μπαίνει σε μία ας πούμε, όχι φίλη χώρα, την Αλβανία, με την έννοια ότι κάθε άλλο παρα σταθερή είναι στις σχέσεις της με την Ελλάδα. Και στην περίπτωση του ΤΑΡ η Ελλάδα είναι απλά "ενδιάμεση χώρα" όχι χώρα στην οποία εισέρχεται ο αγωγός (Τουρκία) ή χώρα από την οποία εξέρχεται (Αλβανία προς Ιταλία).

Χθες στη Νέα Υόρκη, υπογράφηκε Μνημόνιο Κατανόησης μεταξύ της Ελλάδας, της Ιταλίας και της Αλβανίας, με το οποίο οι τρεις χώρες εκφράζουν την πρόθεσή τους να συνεργασθούν σχετικά με το σχέδιο Trans Adriatic Pipeline. Σε δήλωσή του ο Έλληνας ΥΠΕΞ Δ.Αβραμόπουλος, είπε μεταξύ άλλων ότι "Θα έχουμε περισσότερες συζητήσεις και συντονισμό εντός των επόμενων ημερών και εβδομάδων, έτσι ώστε να προχωρήσουμε με την υπογραφή μιας τελικής συμφωνίας που θα ενισχύσει τη συνεργασία μας με την κοινοπραξία του ΤΑΡ".

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ…

Του Λάμπρου Καλαρρύτη - Οι προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας για Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και Παράκτιο Αρχιπέλαγος αποτελούν εναλλακτικές λύσεις που μπορούν να απεγκλωβίσουν την Αθήνα από το διπλωματικό αδιέξοδο με την Άγκυρα. Η έξοδος του τουρκικού ερευνητικού σκάφους «Πίρι Ρέις» στο Αιγαίο και η συμπερίληψη από τους Τούρκους τμημάτων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στις υπό έρευνα περιοχές μάλλον θα πρέπει να θεωρείται «ευεργετική» και «ωφέλιμη».

Υπενθυμίζει σε αρκετούς στην Αθήνα ότι, εν αντιθέσει με την «ελαστικότητα» που χαρακτηρίζει την ελληνική στάση, η τουρκική ατζέντα παραμένει σκληρή και αδιαπραγμάτευτη. Η Άγκυρα φροντίζει να το καθιστά αυτό σαφές σε τακτά χρονικά διαστήματα, είτε με παραβιάσεις είτε με «αβλαβείς διελεύσεις» επίδειξης σημαίας είτε με έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, προσγειώνοντας τις ιδέες όσων επιμένουν να αναζητούν καλές προθέσεις εκεί όπου το μόνο που υπάρχει είναι ξεκάθαρη στρατηγική και στόχευση. Τα υπόλοιπα είναι στη φαντασία τους…
Η Τουρκία επιμένει να επιλέγει το Καστελόριζο για να υπομνήσει έμπρακτα την αμφισβήτηση της υφαλοκρηπίδας των νησιών, διότι το συγκεκριμένο νησί εξασφαλίζει προβολή της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο και επαφή της με την κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Η Ελλάδα έχει καθυστερήσει να προχωρήσει στη χάραξη ΑΟΖ –μόλις πριν από περίπου ενάμιση χρόνο ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με την Αίγυπτο και τη Λιβύη, οι οποίες δεν έχουν καταλήξει λόγω παρέμβασης της Τουρκίας-, παρ’ ότι αυτή προβλέπεται στο δίκαιο της Θάλασσας εδώ και 28 χρόνια, από το 1982.

Παρωχημένη έννοια
Ακόμη και τώρα η Αθήνα, στη σχετική συζήτηση με την Τουρκία, επιμένει να μιλά για «υφαλοκρηπίδα», η οποία έννοια θεωρείται από πολλούς διεθνολόγους και αναλυτές «παρωχημένη» και ούτως ή άλλως υπερκαλύπτεται από την ΑΟΖ, η οποία εξασφαλίζει ευρύτερα δικαιώματα και οικονομικά οφέλη.
«Με βάση τα άρθρα 55, 56, 57 της νέας Σύμβασης, ως ΑΟΖ ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή, το πλάτος της οποίας μπορεί να φθάσει τα 200 ναυτικά μίλια (ν.μ.) από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης και εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, την εκμετάλλευση,την διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πηγών ζώντων ή μη των υδάτων, του βυθού και υπέδαφους της θάλασσας, καθώς και κυριαρχικά δικαιώματα, που αναφέρονται στην εξερεύνηση και οικονομική εκμετάλλευση των ρευμάτων και των υπερκείμενων της θάλασσας ανέμων…Η Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ρητά ( Άρθρο 121, παράγραφο 2), ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα ενός νησιού καθορίζονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζονται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Επομένως, η Τουρκία δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τα ίδια επιχειρήματα για την ΑΟΖ που προβάλλει για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου ότι δηλαδή, ότι τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι βρίσκονται πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας.» Αυτά αναφέρει σε άρθρο του ο Θεόδωρος Καρυώτης, καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ και μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, προκρίνοντας την έννοια της ΑΟΖ, έναντι της υφαλοκρηπίδας.

Ολέθριο λάθος
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι μια άλλη προσέγγιση, για την οποία επίσης έχει γίνει πολλή συζήτηση, αυτή του χαρακτηρισμού του Αιγαίου ως Αρχιπελάγους. Ο δικηγόρος (και επικεφαλής της αντιπολίτευσης στο Δήμο Οινουσσών Χίου) Γεώργιος Χρήστου αναφέρει σε άρθρο του ότι είναι λάθος της Ελλάδας που δεν επέλεξε εξαρχής αυτή την ερμηνεία και ενεπλάκη με την Τουρκία στη διελκυστίνδα για το αν έχουμε δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 νμ και για το αν τα νησιά έχουν ή δεν έχουν υφαλοκρηπίδα: «Η θέση της χώρας μας στο διεθνές δίκαιο είναι αρχιπελαγική. Τα γειτνιάζοντα στο ηπειρωτικό κομμάτι νησιά εμπίπτουν στον ορισμό του παράκτιου αρχιπελάγους, όπως αυτό φωτογραφίζεται στο άρθρο 7 της Σύμβασης του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας. Σύμφωνα με αυτό το άρθρο το Αιγαίο Αρχιπέλαγος πρέπει να περικλειστεί με ευθείες ακτογραμμές βάσης, κατά το παράδειγμα του νορβηγικού. Η οριοθέτηση του νορβηγικού αρχιπελάγους Skjaergaard από το Διεθνές Δικαστήριο το 1951 οδήγησε την 1η Συνδιάσκεψη για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1958 στο να υιοθετήσει την ακριβή φράση του δικαστηρίου για την περιοχή αυτή και στην ενσωμάτωσή της στην ομώνυμη Σύμβαση για τα χωρικά ύδατα. Η δε εφαρμογή του κανόνα των ευθειών ακτογραμμών κατά το δικαστήριο επιβάλλεται λόγω της ιδιαίτερης αρχιπελαγικής γεωμορφολογίας. Αυτολεξεί το κείμενο αυτό μεταφέρθηκε και στο προαναφερθέν άρθρο 7.»
Ο συγγραφέας υπογραμμίζει ότι η ανακήρυξη του Αιγαίου ως παράκτιου αρχιπελάγους δεν προϋποθέτει συμφωνία μεταξύ των γειτονικών κρατών και μπορεί να γίνει μονομερώς από τη χώρα που πληροί τα κριτήρια. Συμπληρώνει, δε, ότι το Αιγαίο μπορεί παράλληλα να αναγνωριστεί νομικά ως «αρχιπελαγικού τύπου στενό, συνδέον τη Μεσόγειο με τον Εύξεινο Πόντο», ενισχύοντας έτι περαιτέρω την ελληνική θέση έναντι των τουρκικών αιτιάσεων: «Η εφαρμογή του άρθρου 7 είναι μονομερής απευθυντέα πράξη, δε χρειάζεται δηλαδή συμφωνία με κάποιο άλλο κράτος, παρά μόνο αποδεκτή χάραξη και κατάθεση σε διεθνείς οργανισμούς όπως τον ΟΗΕ και τον Παγκόσμιο Ναυτιλιακό Οργανισμό(IMO). Η δε ανακήρυξη του ως στενό μπορεί να γίνει με βάση τις διατάξεις της Σύμβασης, συγκεκριμένα τα άρθρα 34 έως 45 και ανάλογες με τις παραπάνω διαδικασίες. Τα άρθρα αυτά ως κωδικοποίηση του διεθνούς εθιμικού δικαίου έχουν ήδη εφαρμοστεί από πλείστα όσα κράτη, για παράδειγμα τη Ρωσία, τον Καναδά, τη Γαλλία, την Κίνα, την Ιαπωνία κοκ . Επικύρωση θα μπορούσε να αποτελέσει μια συμφωνία σε παρευξείνιο ή/και σε ευρύτερο νοτιοανατολικό επίπεδο, αντίστοιχη εκείνης του Μοντρέ για το στενό των Δαρδανελλίων.»

Πιέσεις
Βέβαια, συμφωνία σε «παρευξείνιο ή ευρύτερο νοτιοανατολικό επίπεδο» δεν θα είναι εύκολη υπόθεση, αφενός διότι θα συμμετάσχει και η Τουρκία, αφετέρου διότι το πιθανότερο είναι ότι θα ασκηθούν πιέσεις, πχ από τις ΗΠΑ, σε αρκετές συμμετέχουσες χώρες να μην επικυρώσουν τις ελληνικές αποφάσεις. Είναι σαφές, ωστόσο, από τα παραπάνω ότι το Δίκαιο της Θάλασσας παρέχει πολύ περισσότερες δυνατότητες στη χώρα μας από τις θέσεις στις οποίες έχει εγκλωβιστεί εδώ και χρόνια.
Επειδή είναι προφανές ότι η κυβέρνηση προσανατολίζεται στη συνέχιση της διαπραγματευτικής λογικής που διεκόπη το 2004, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου ήταν ΥΠΕΞ, δηλαδή στην επιλεκτική επέκταση των χωρικών υδάτων στα 7,8 ή 9 ν.μ. ή και στη διατήρησή τους στα 6 νμ στις περιοχές που αντιδρά η Τουρκία και σε πλήρη εφαρμογή του δικαιώματος επέκτασης στα 12 ν.μ., μόνο στις ανώδυνες θάλασσες, είναι ορατός ο κίνδυνος να οδηγηθούμε σε οριστικοποίηση και επισημοποίηση του κατακερματισμού του εθνικού χώρου.
Ενδεχόμενη βεβιασμένη κίνηση της κυβέρνησης στη γνωστή λογική του «κλεισίματος» των μεγάλων ανοιχτών ζητημάτων της εξωτερικής πολιτικής θα οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες συνέπειες. Οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εξετάσει τις εναλλακτικές που διασφαλίζουν στο μέγιστο βαθμό τα εθνικά συμφέροντα, και όχι να προωθήσει αυτές στις οποίες υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να συμφωνήσει η Τουρκία: «Με το να αναγνωριστεί το Αιγαίο ως Παράκτιο Αρχιπέλαγος στο διεθνές δίκαιο, καλύπτονται τα κυριαρχικά κενά που ονομάζονται διεθνή ύδατα. Το κάθε νησί δεν αποτελεί αυθύπαρκτη οντότητα, αλλά ενώνεται άρρηκτα με το διπλανό του και δημιουργείται μία κι ενιαία αρχιπελαγική κυριαρχική αλυσίδα. Το διεθνές δίκαιο είναι σαφές. Σε παράκτιο αρχιπέλαγος δεν εφαρμόζεται ο κανόνας των 6 ή 12 ν.μ., αλλά ο προπεριγραφείς κανόνας του άρθρου 7.»

Κόσμος του Επενδυτή, 17/07/2010, σελ 33

H κυβέρνηση του Λ.Παπαδήμου, ακύρωσε το μεγαλύτερο (ίσως και μοναδικό) επίτευγμα των κυβερνήσεων Καραμανλή

Επίδειξη υποτέλειας: "Σκότωσαν" (και) τον South Stream!!

Με μία κοινή (για πρώτη φορά...) ανακοίνωση πριν λίγο των υπουργείων Εξωτερικών και Περιβάλλοντος Ενέργειας & Κλιματικής Αλλαγής, η κυβέρνηση του Λ.Παπαδήμου, ακύρωσε το μεγαλύτερο (ίσως και μοναδικό) επίτευγμα των κυβερνήσεων Καραμανλή, την ενεργειακή πολιτική των αγωγών: Μετά από το σαμποτάρισμα του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη από την κυβέρνηση του Γ.Παπανδρέου, με μια απλή ανακοίνωση έβαλαν "ταφόπλακα" και στην ελληνική συμμετοχή στον South Stream!


Στην πρωτοφανή κοινή ανακοίνωση περιγράφεται ως μοναδική "προτεραιότητα ο αγωγός ITGI" – ο οποίος ξεκινά από το Αζερμπαϊτζάν και μέσω Τουρκίας και Ελλάδος καταλήγει στην Ιταλία- αλλά η ουσία της ανακοίνωσης βρίσκεται στην κατάληξή της:

"Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα σχέδια στην περιοχή, παρακολουθούμε και αξιολογούμε με ενδιαφέρον τις σχετικές εξελίξεις, συνεκτιμώντας ότι δεν έχουν ωριμάσει επαρκώς οι συνθήκες για την υπογραφή συγκεκριμένων συμφωνιών, κάτι που αποτελεί και αναγκαία συνθήκη για την υλοποίησή τους".

Δηλαδή ο South Stream, που ξεκινά η κατασκευή του το 2012 είναι ... ανώριμος και απλά "μας τελείωσε". "Επειδή δεν έχουν ωριμάσει επαρκώς οι συνθήκες για την υπογραφή συγκεκριμένων συμφωνιών, κάτι που αποτελεί και αναγκαία συνθήκη για την υλοποίησή τους".

Ειδικά αυτή η καταληκτική παράγραφος, πρέπει να υπαγορεύθηκε εκτός Ελλάδος, γιατί δε νομίζουμε ότι υπάρχουν πραγματικοί Έλληνες που θα έγραφαν κάτι τέτοιο...

Σε ότι αφορά τον γνωστό και μη εξαιρετέο Γ.Παπακωνσάντίνου, η δράση του στο υπουργείο Οικονομικών "υπέρ" των ελληνικών συμφερόντων στα θέματα χρέους και Μνημονίου, είναι γνωστή. Αλλά εντυπωσιάζει το γεγονός ότι ένας υπουργός Εξωτερικών προερχόμενος από τη Ν.Δ., όπως ο Σ.Δήμας υπέγραψε μια τέτοια ανακοίνωση που σκοτώνει την πολιτική του Κ.Καραμανλή.

Είμαστε περίεργοι τι θα πει στην ρωσική ηγεσία ο Α.Σαμαράς στο ταξίδι που θέλει να κάνει στην Μόσχα μέχρι τον Μάρτιο (αν θα τον δεχθούν, δηλαδή...)

Μάλιστα στην ανακοίνωση σημειώνεται ότι "αγωγός «Ποσειδώνας», το τμήμα του ITGI που θα συνδέει υποθαλάσσια την Ελλάδα με την Ιταλία καλύπτει πλήρως αυτή την ανάγκη", άρα ο South Stream που έχει ως βασικό μέρος του σχεδιασμού του την διασύνδεση με υποθαλάσσιο αγωγό της Ελλάδας με την Ιταλία, είναι ... περιττός.

Απλά να σημειώσουμε ότι ακόμα και ο Σίλβιο Μπερλουσκόν είχε δεχθεί "βαρείς" χαρακτηρισμούς από τις ΗΠΑ, όπως αποκαλύφθηκε από τις διαρροές του Wikileaks, λόγω της συμμετοχής του στον South Stream. Kαι βέβαια υπάρχει το θέμα των "διαφοροποιήσεων στις πηγές και οδούς ενέργειας" που αναφέρει η ανακοίνωση. Κάτι που είναι σαφώς αμερικανική ρητορική σε ότι αφορά τον εφοδιασμό της Ευρώπης με φυσικό αέριο και για πρώτη φορά εμφανίζεται σε δήλωση του υπουργείου Εξωτερικών...

Σημειώνουμε ότι ο IGTI θεωρητικά θα μεταφέρει 8 δισ. κυβ. μέτρα φυσικού αερίου –και αυτό στην περίπτωση που αντιμετωπιστούν τα προβλήματα φορτίου και κοιτάσματος- ενώ ο South Stream αποδεδειγμένα καθώς αποτελεί τον «δίδυμο αδελφό» του North Stream που ήδη λειτουργεί θα μεταφέρει στην Ευρώπη τουλάχιστον 30 δισ. κυβ. μέτρα φυσικού αερίου!

Όπως είναι φυσικό τα οφέλη της Ελλάδας από το πέρασμα του South Stream από το έδαφός της θα ήταν απείρως μεγαλύτερα σε σχέση με τα 8 δισ, του ITGI τον οποίο όπως και αναφέραμε η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί προτεραιότητα! Για τον οποίο South Stream τα έργα ξεκινάνε στο τέλος του χρόνου από τις ακτές της Ρωσίας στην Μαύρη Θάλασσα, περνάνε από την ΑΟΖ της Τουρκίας και επρόκειτο μέσω Βουλγαρίας και Ελλάδας να διοχετευθεί σε Ιταλία και βόρεια Βαλκανική!

Ολόκληρη η πρωτοφανής κοινή ανακοίνωση των ΥΠΕΞ και ΥΠΕΚΑ είναι η εξής:

«Η ελληνική Κυβέρνηση στηρίζει με συνέπεια και σταθερότητα το σχέδιο ολοκλήρωσης του αγωγού ITGI. Πιστεύουμε ότι το εν λόγω έργο συμβάλλει καθοριστικά στη δεδομένη ευρωπαϊκή ανάγκη διαφοροποίησης πηγών και οδών ενέργειας, ενώ αδιαμφισβήτητα αποτελεί το πλέον προχωρημένο σχέδιο σε επίπεδο μελετών και αδειοδοτήσεων. Παράλληλα, διασφαλίζει τις μεγαλύτερες επενδύσεις εντός Ελλάδας.

Παραμένουμε προσηλωμένοι στην ευρωπαϊκή πολιτική για την ενεργειακή διασύνδεση μεταξύ των κρατών-μελών. Η ενοποίηση των ευρωπαϊκών δικτύων φυσικού αερίου είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Προϋπόθεση για αυτό είναι η διασφάλιση της διασύνδεσης των δικτύων όλων των κρατών-μελών.

Είναι άλλωστε γνωστό ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει θέσει ως προτεραιότητα τη βελτίωση και κάλυψη των υφισταμένων ελλείψεων στα έργα υποδομής ενεργειακών δικτύων. Στο πλαίσιο αυτό, η διασύνδεση, μέσω αγωγού, της Ελλάδας με την Ιταλία αποτελεί προτεραιότητα. Ο αγωγός «Ποσειδώνας», το τμήμα του ITGI που θα συνδέει υποθαλάσσια την Ελλάδα με την Ιταλία καλύπτει πλήρως αυτή την ανάγκη. Επιπλέον, λόγω της δυνατότητας αντίστροφης ροής του αγωγού, θα διασφαλίζεται η ασφάλεια προμήθειας με φυσικό αέριο και της Νοτιανατολικής Ευρώπης, εφόσον οι περιστάσεις το απαιτούν.

Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα σχέδια στην περιοχή, παρακολουθούμε και αξιολογούμε με ενδιαφέρον τις σχετικές εξελίξεις, συνεκτιμώντας ότι δεν έχουν ωριμάσει επαρκώς οι συνθήκες για την υπογραφή συγκεκριμένων συμφωνιών, κάτι που αποτελεί και αναγκαία συνθήκη για την υλοποίησή τους».

Προς τι η αποδόμηση μιας 100% εθνικής πολιτικής; Κάποιοι, κάποτε θα πρέπει να λογοδοτήσουν επιτέλους...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr