Το ΔΝΤ φεύγει, οι Γερμανοί ξανάρχονται

Όταν θέλει κάποιος να βγει από μια σχέση, μια γνωστή και δοκιμασμένη μέθοδος είναι η προβολή της παραδοχής «είμαι ο λάθος άνθρωπος για σένα». Έτσι, το φέρνεις πιο γλυκά στον άλλον, δεν μπορεί να σου πει και τίποτα και γίνεσαι… καπνός. Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και με το ΔΝΤ. Βλέπει καθαρά που πάει το πράγμα με την Ελλάδα και την «κάνει».

Με ενοχλεί αισθητικά σαν Έλληνα, να τσακώνονται δυο γιγάντιοι οργανισμοί όπως το ΔNT και η Κομισιόν για τη χώρα μου και η Ελλάδα να μη βγάζει άχνα. Να μη λέει λέξη για αυτά που ανταλλάσσονται εκατέρωθεν και να κρύβεται. Όσοι παρακολουθούν την αρθρογραφία μου, σήμερα ίσως μπορούν να καταλάβουν πολύ καλύτερα, την επιμονή μου να χαραχθεί μια εθνική διαπραγματευτική στρατηγική. Όταν τσακώνονται τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια! Ειδικά μάλιστα αυτά που έχουν κάτσει πιο ήσυχα απ’ όλα.

Το πολυδιαφημισμένο «success story» και το φως στο βάθος του τούνελ είναι επινοήσεις της κυβέρνησης και των βορειοευρωπαίων δανειστών. Κανείς άλλος δεν διαπιστώνει βελτιώσεις και προόδους, πολύ δε περισσότερο κανείς άλλος δεν προβλέπει πως τα δύσκολα τα έχουμε αφήσει πίσω μας. Μόνο για το 2014 το χρηματοδοτικό κενό έχει προβλεφθεί στα 4,6 δις ευρώ ( και είμαστε ακόμη στα μισά του 13, όταν τελειώσει η χρονιά το κενό θα είναι ακόμη μεγαλύτερο) πράγμα που σημαίνει πως είτε η Ελλάδα θα πρέπει να βγει στις αγορές και να βρει τα λεφτά ή θα πρέπει να πάμε σε ένα ακόμη Μνημόνιο με την τρόικα.

Αν πίστευε το ΔΝΤ στη δυνατότητα της Ελλάδας να βγει στις αγορές – όπως βγήκε και είπε κάποια στιγμή ο «αισιόδοξος» κ. Στουρνάρας και μετά το ψιλομάζεψε – αυτή τη στιγμή δεν θα γινόταν καμιά συζήτηση για κανένα λάθος. Αντιθέτως, η συζήτηση περί λάθους γίνεται ακριβώς επειδή πάμε ολοταχώς σε νέο μνημόνιο και το ΔΝΤ δεν επιθυμεί σε καμιά περίπτωση να βάλει άλλα χρήματα στη «μαύρη τρύπα» της Ελλάδας.

Το ΔΝΤ ουσιαστικά λέει στην Ευρώπη πως δεν μπορεί να λύνει τα δικά της προβλήματα με τα λεφτά των άλλων, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα και την τεράστια ευρωπαϊκή υποκρισία. Το μέλημα των Ευρωπαίων το 2010 δεν ήταν να σώσουν την Ελλάδα αλλά να σώσουν τις ευρωπαϊκές τράπεζες από την έκθεσή τους σε ελληνικά ομόλογα. Αντί λοιπόν να λαμβάνονταν τότε οι σοβαρές αποφάσεις που θα είχαν να κάνουν με την αναδιάρθρωση του χρέους, παίχτηκε ένα καταστροφικό παιχνίδι καθυστερήσεων στην πλάτη της ελληνικής οικονομίας, μόνο και μόνο για να κερδηθεί ο αναγκαίος χρόνος «ξεφορτώματος» των «σκουπιδιών» από τις ευρωπαϊκές τράπεζες.

Παρ’ όλα αυτά ακόμα και σήμερα, τρία χρόνια μετά, αντί και πάλι να αντιμετωπιστεί με γενναιότητα η αποκλιμάκωση του ελληνικού χρέους, οι Ευρωπαίοι συνεχίζουν με μισόλογα να παίζουν με το χρόνο, προκειμένου να εξυπηρετήσουν πολιτικές σκοπιμότητες όπως οι γερμανικές εκλογές.
Η οργισμένη αντίδραση του Επιτρόπου Όλι Ρεν έναντι όσων υποστηρίζει το ΔΝΤ δείχνει πως όσοι χαράσσουν την πολιτική στην ευρωζώνη θα αγνοήσουν τις εκθέσεις και θα συνεχίσουν να κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Σε αυτή την περίπτωση το ΔΝΤ δείχνει αποφασισμένο να μη συνεχίσει να συμμετέχει στο ελληνικό χρηματοδοτικό πρόγραμμα. Η τύχη της Ελλάδας θα είναι αποκλειστικά στα χέρια των Ευρωπαίων δανειστών της, δηλαδή των Γερμανών.
Εν τω μεταξύ, η ελληνική οικονομία θα ζει τον αργό θάνατο από ασφυξία και ο ευρωπαϊκός νότος θα αναδεικνύεται στην πυριτιδαποθήκη του 21ου αιώνα που θα απειλεί να ανατινάξει ανά πάσα στιγμή την παγκόσμια οικονομία.

Το τραγικό σε αυτή την διένεξη είναι η αφωνία της ελληνικής κυβέρνησης. Λες και το ΔΝΤ τσακώνεται με τους Ευρωπαίους για κάποιους άσχετους τρίτους και όχι για εμάς τους ίδιους. Λες και δεν μας αφορά το εάν τα πράγματα θα πάρουν από δω και πέρα τη μια ή την άλλη τροπή. Μιλάμε στην ουσία για πλήρη παραίτηση από το καθήκον της διαφύλαξης των εθνικών συμφερόντων της χώρας. Έχουμε πετάξει «λευκή πετσέτα» κι απλά περιμένουμε σαν μελλοθάνατοι το μοιραίο.
Το αστείο είναι πως μετά απορούν πως γίνεται να καταγράφονται αθρόες δημοσκοπικές διαρροές και από τη ΝΔ και από τον ΣΥΡΙΖΑ προς τη Χρυσή Αυγή. Τον ακραίο εθνικισμό δεν τον σταματούν νομοσχέδια. Τον σταματά το να κάνει μια εθνική κυβέρνηση το εθνικό καθήκον της.

ΥΓ1: Την «εθνική σιωπή» επιχείρησε να σπάσει ο Σαμαράς, λέγοντας πως κι εκείνος μιλούσε για λάθος στο πρώτο Μνημόνιο και τώρα προσπαθεί να διορθώσει τα λάθη. Τώρα, πως ένα λάθος μπορεί να διορθωθεί με την αέναη επανάληψή του είναι κάτι που ξεφεύγει από την αρμοδιότητα της κοινής λογικής. Κοινώς, παραμύθια…

ΥΓ2: Πότε να πιστέψουμε τον πρωθυπουργό; Όταν θυμάται ξαφνικά πως έλεγε κι αυτός πως το πρώτο Μνημόνιο ήταν λάθος ή όταν πάει στη Μέρκελ και λέει «ουδείς αναμάρτητος»;

ΥΓ3: Γενναίο κούρεμα του χρέους οι Ευρωπαίοι ακόμη και αν το δεχτούν, θα το συνοδεύσουν με κούρεμα καταθέσεων και πλήρη αποστέρηση της εθνικής κυριαρχίας. Τυπικά και ουσιαστικά θα μιλάμε για γερμανική κατοχή, με όρους «κινεζοποίησης». Αν η Ελλάδα θέλει καλύτερο μέλλον με δικούς της όρους, τότε θα πρέπει να αγωνιστεί για να το επιβάλλει. Και τον Αντώνη, δεν τον βλέπω πολύ έτοιμο…

Πηγή : http://rizopoulospost.com

DEUTSCHE BANK "Τα κοιτάσματα στην Ελλάδα θα είναι η έκπληξη του 2013"

Επανήλθε με νέα έκθεσή της η Deutsche Bank στο θέμα της πιθανής ανακάλυψης ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ελλάδα, τοποθετώντας το στη λίστα με τα πλέον σημαντικά ζητήματα που θα μπορούσαν να συμβούν το 2013.

Ειδικότερα η γερμανική τράπεζα, στη νέα μελέτη της, στην οποία εντοπίζονται οι 13 πιθανές εκπλήξεις του 2013 σε διεθνές επίπεδο σημειώνει πως «η Ελλάδα έχει μεγάλες υποθαλάσσιες εκτάσεις στη Μεσόγειο και αρκετές μεσογειακές χώρες έχουν ήδη εντοπίσει και εκμεταλλεύονται υποθαλάσσιους φυσικούς πόρους, με κυριότερο το γήπεδο Levantine μεταξύ Ισραήλ και Κύπρου».
Και συνεχίζει εξηγώντας ότι μια σειρά από μελέτες που έχουν χρησιμοποιήσει παρόμοια κοιτάσματα στη Μεσόγειο ως βάση για τις συγκρίσεις τους, τοποθετούν το πιθανό μέγεθος των κοιτασμάτων νότια της Κρήτης έως και στα 600 δισ. δολάρια.
Έτσι, ο οίκος καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η ανακάλυψη ενεργειακών κοιτασμάτων που αξίζουν περισσότερα από ολόκληρο το ελληνικό χρέος, θα μπορούσε να αποτελέσει μία από τις μεγάλες εκπλήξεις του 2013.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά την πρόσφατη έντονη φιλολογία σχετικά με τα αποθέματα υδρογονανθράκων νότια της Κρήτης, και η οποία ξεκίνησε πάνω σε έκθεση της Deutsche Bank που βασίστηκε σε έκθεση Ελλήνων επιστημόνων αναπαραγόμενη από το Reuters στις αρχές Οκτώβρη, υπήρξαν υπεύθυνες δηλώσεις ότι τέτοιες αναφορές είναι ιδιαίτερα πρόωρο να γίνονται.
Από την άλλη μεριά η επιμονή της DB είναι ένα θέμα που δεν περνάει απαρατήρητη και φυσικά από τη στιγμή που μια επιβεβαίωσή της αλλάζει πολλά για την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη.
Υπενθυμίζεται ότι στην τελευταία της έκθεση για τα κοιτάσματα της Ελλάδας η Deutsche Bank, η οποία υπό την επιφύλαξη ότι οι διαθέσιμες γεωλογικές μελέτες θα επαληθεύονταν, αποτιμούσε τα υποθαλάσσια κοιτάσματα φυσικού αέριου νοτίως της Κρήτης στα 600 δισ. δολάρια, ήτοι καθαρό όφελος για το δημόσιο της τάξης των 214 δισ. ευρώ -ή 107% του σημερινού ΑΕΠ. Σημείωνε δε πως τα αποτελέσματα των σεισμολογικών ερευνών που έχουν ξεκινήσει αναμένονται στα μέσα του 2013.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Bloomberg προς γερμανούς: "Έχετε ηθική υποχρέωση να βοηθήσετε τους Έλληνες"!!

Με σημερινό του άρθρο-καταπέλτη το Bloomberg υπενθυμίζει στη Γερμανία τι έγινε το 1953, με τη μεταπολεμική διαγραφή του γερμανικού χρέους, στην οποία συμμετείχε και η Ελλάδα.

«Η Γερμανία έχει ηθική υποχρέωση να βοηθήσει όπως ακριβώς έπραξαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί της, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, όταν βοήθησαν τη Γερμανία μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Την ιστορία αυτή φαίνεται πως πολλοί την έχουν ξεχάσει. Όσοι την ανακαλέσουν μπορεί να ανατρέψουν την εσφαλμένη εντύπωση για τους ενάρετους Γερμανούς και τους ανάξιους Έλληνες» αναφέρει το άρθρο που δημοσιεύεται στη στήλη «Γνώμες» του πρακτορείου και υπογράφει ο John Sfakianakis

«Υπό την αιγίδα των ΗΠΑ η εισαγωγή του γερμανικού μάρκου το 1948 έσβησε το μεγαλύτερο μέρος από το εγχώριο χρέος της Γερμανίας, τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού τομέα, που το 1938 αντιστοιχούσε σε επίπεδα τετραπλάσια από το ΑΕΠ της χώρας. Η κίνηση αυτή βοήθησε τη Γερμανία να κάνει μία νέα αρχή και να ξεκινήσει το οικονομικό της θαύμα που άπαντες ακόμη θαυμάζουν.

Πρώτη σε εμπορικό πλεόνασμα η Γερμανία

Τον Σεπτέμβριο αυξήθηκε το εμπορικό πλεόνασμα της Ευρωζώνης, καθώς οι εξαγωγές συνέχισαν να υπερτερούν των εισαγωγών μολονότι επιβραδύνθηκαν οι ρυθμοί αύξησης των εξαγωγών.

Η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία Eurostat ανακοίνωσε ότι οι εξαγωγές από τις 17 χώρες που μοιράζονται το ευρώ προς τον υπόλοιπο κόσμο, ξεπέρασαν τις εισαγωγές κατά 9,8 δισ. ευρώ ($12,5 δισ.) συμβάλλοντας στην αύξηση του πλεονάσματος από τα 5,2 δισ. ευρώ του Αυγούστου και τα 1,7 δισ. ευρώ του Σεπτεμβρίου του 2011.

Η αύξηση ωστόσο του εμπορικού ισοζυγίου αντανακλά κυρίως την αδυναμία στην εγχώρια ζήτηση με τις εισαγωγές να υποχωρούν κατά 2,7% από τον Αύγουστο σε εποχιακά προσαρμοσμένη βάση, ξεπερνώντας τη μείωση των εξαγωγών κατά 1,1%.

Η επιβράδυνση των εξαγωγικών ρυθμών είναι ανησυχητική εξέλιξη για την Ευρωζώνη, δεδομένου ότι και η εγχώρια ζήτηση σε ολόκληρη τη νομισματική ένωση κλονίζεται λόγω των προγραμμάτων λιτότητας και της αύξησης της ανεργίας.

Η αδυναμία στις εισαγωγές σε συνδυασμό με τη ραγδαία υποχώρηση της βιομηχανικής παραγωγής το Σεπτέμβριο, δείχνουν ότι η οικονομία της Ευρωζώνης δεν μπορεί πλέον να ελπίζει σε μία άμεση ανάκαμψη, καθώς συμπληρώθηκαν δύο διαδοχικά τρίμηνα συρρίκνωσης που συνιστούν τεχνικά, είσοδο σε ύφεση.

Υπενθυμίζεται ότι τα μεγέθη που είδαν χθες το φως της δημοσιότητας, έδειξαν ότι το ΑΕΠ της Ευρωζώνης υποχώρησε κατά 0,1% το γ΄ τρίμηνο, έχοντας συρρικνωθεί ήδη σε ποσοστό 0,2% στο β΄ τρίμηνο.

Τα στοιχεία για το εμπόριο έδειξαν επίσης τις μεγάλες διαφορές στην εμπορική θέση των χωρών της Ευρωζώνης. Η Γερμανία κατέγραψε εμπορικό πλεόνασμα με χώρες εκτός της Ευρωζώνης ύψους 12,7 δισ. ευρώ, ενώ η Γαλλία είχε πλεόνασμα μόλις 1,2 δισ. ευρώ και η Ιταλία είχε πλεόνασμα μόλις 800 εκατ. ευρώ.

Στον αντίποδα βρέθηκε η Ελλάδα με έλλειμμα 400 εκατ. ευρώ, ενώ η Ισπανία παρουσίασε έλλειμμα 2,5 δις ευρώ και το έλλειμμα της Πορτογαλίας διαμορφώθηκε στα 300 εκατ. ευρώ.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Κίνα και η μεταστροφή θέσεων της Γερμανίας

Ένα άρθρο – βόμβα του σοβαρότερου Γερμανικού περιοδικού καταρρίπτει τις αιτιάσεις περί αλλαγής στάσης της Μέρκελ και αποκαλύπτει την καθοριστική παρέμβαση της Κίνας.
Εδώ φαίνεται η δικαίωση της στρατηγικής συμμαχίας με την Κίνα που κάποια ανδρείκελα πολέμησαν λυσσαλέα.

 Διαβάστε:


«Το κινέζικο χαρτί»

Τι κρύβεται πίσω από την αλλαγή στάσης της Γερμανίας απέναντι στην ελληνική κρίση χρέους;
Σε άρθρο του στο περιοδικό Stern o γερμανός δημοσιογράφος H

ans-Ulrich Jörges σημειώνει την εντυπωσιακή μεταστροφή της γερμανικής πολιτικής απέναντι στο ελληνικό πρόβλημα μετά την επίσκεψη Μερκελ στην Κίνα στα τέλη Αυγούστου.
Ξαφνικά όλοι στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες δηλώνουν αποφασισμένοι να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, χωρίς να αποκλείουν πλέον την επιμήκυνση του προγράμματος ή ακόμη και ένα τρίτο πακέτο βοήθειας. Ακόμη και οι πιο συντηρητικές φωνές βαυαρών πολιτικών, που ζητούσαν τη θυσία της Ελλάδας προς παραδειγματισμό, σίγησαν.

Σύμφωνα με το συντάκτη η μεταστροφή αυτή οφείλεται στις έντονες παρασκηνιακές πιέσεις που ασκήθηκαν από την κινεζική ηγεσία κατά την επίσκεψη Μέρκελ στο Πεκίνο.
Λέγεται ότι ο πρωθυπουργός Wen Jiabao απείλησε χωρίς περιστροφές την καγκελάριο της Γερμανίας στις μεταξύ τους συζητήσεις ότι «έχουμε ήδη χάσει 30 δισεκατομμύρια στην Ελλάδα. Εάν χάσουμε άλλα 40, δεν πρόκειται να κάνουμε τίποτα πλέον για τη σταθεροποίηση του ευρώ».
Πέρα από την έκθεση της Κίνας στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους, το ύψος της οποίας δεν είναι ακριβώς γνωστό και τους φόβους για φαινόμενο ντόμινο σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη σημαντικό ρόλο στις κινήσεις της κινεζικής ηγεσίας παίζει και «η στρατηγική συμμαχία» που έχουν συνάψει Κίνα και Ελλάδα. Σύμφωνα με το συντάκτη του περιοδικού Stern η Κίνα έχει επιλέξει την Ελλάδα ως την « πύλη της στην Ευρώπη», με στόχο να δημιουργήσει ένα σύγχρονο «δρόμο του μεταξιού» για το παγκόσμιο εμπόριο.

Η επένδυση στο λιμάνι του Πειραιά είναι μόνο η αρχή.

Ήδη οι Κινέζοι έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον και για άλλα ελληνικά λιμάνια, διαπραγματεύονται συμφωνίες με ελληνικές εταιρείες για την κατασκευή ανεμογεννητριών και εγκαταστάσεων ηλιακής ενέργειας, ενώ ενδιαφέρονται και για το 40% του αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» μετά τη λήξη του συμβολαίου διαχείρισης που κατέχει σήμερα γερμανική εταιρεία.
Αλλά και για το λιμάνι του Πειραιά στόχος των Κινέζων είναι να εξελιχθεί στο μεγαλύτερο λιμάνι μεταφοράς container στη Μεσόγειο, μέσω του οποίου θα διοχετεύονται κινεζικά προϊόντα σε Ευρώπη, Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή.
Εάν η Ελλάδα έβγαινε από την Ευρωζώνη, οι κινεζικές επενδύσεις θα έχαναν μονομιάς την αξία τους. Η Κίνα θα είχε επενδύσει σε ένα αποτυχημένο κράτος που θα βυθιζόταν στην εξαθλίωση και η υπόλοιπη Ευρώπη θα έπρεπε «να το πληρώσει». Κλείνοντας το άρθρο του ο γερμανός δημοσιογράφος σημειώνει: « Είναι πολύ πιθανό, ότι στο ευρωπαϊκό πόκερ η Κίνα έδωσε φλος ρουαγιάλ στους Έλληνες. Και αυτοί δεν το έχουν πάρει είδηση ακόμη».

Το άρθρο με τίτλο “Die chinesische Karte” του Hans-Ulrich Jörges δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του περιοδικού Stern δύο μέρες μετά την επίσκεψη Μέρκελ στην Αθήνα στις 11.10.2012.

Πηγή:kostasxan.blogspot.com

Η ΑΦΙΣΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΓΥΡΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΣΤΑΜΑΤΗΜΟ

10 ΙΟΥΝΙΟΥ 1944: Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ!

Η σφαγή της ιστορικής μνήμης και αλήθειας των συνολικών χρεών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και τους Έλληνες! Προς την Ελλάδα για τις καταστροφές στα μέσα, την δημόσια περιουσία, τις υποδομές της, την αρπαγή των πολιτισμικών θησαυρών της, καθώς και το Κατοχικό "Δάνειο" προς το Βερολίνο, αλλά και οι Αποζημιώσεις προς τους Έλληνες θύματα των Σφαγών και Ολοκαυτωμάτων, για τις ζωές και τις ιδιωτικές περιουσίες τους! Συνολικά μαζί με τους τόκους, η Γερμανία μας οφείλει 1 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΕΥΡΩ!!! Είναι η ώρα να το δώσει! Είναι η ώρα της Μνήμης και της Ιστορίας! ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ! Μας χρωστούν! Εμείς οι Έλληνες της Α' Διαδικτυακής των Ελλήνων ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ , ένα μόνο ΧΡΕΟΣ αναγνωρίζουμε! Αυτό της Γερμανίας προς την Ελλάδα και τους Έλληνες, που είναι τουλάχιστον τριπλάσιο από εκείνο που οφείλει συνολικά η Ελλάδα σε Γερμανία και Τρόικα...


Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ

Οι Γερμανοί μόνο στο Δίστομο: "αποκεφάλισαν τον Ιερέα του χωριού, βρέφη εκτελέστηκαν και γυναίκες βιάστηκαν πριν θανατωθούν. Η σφαγή σταμάτησε μόνον όταν νύχτωσε και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην Λειβαδιά, αφού πρώτα έκαψαν τα σπίτια του χωριού. Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν και κατά την επιστροφή των Γερμανών στην βάση τους, καθώς σκότωναν όποιον άμαχο έβρισκαν στον δρόμο τους. Καθώς και όλα τα ζώα! Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων οι 117 γυναίκες και 111 άντρες, ανάμεσά τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων. Η μαρτυρία του απεσταλμένου του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Eλβετού George Wehrly ο οποίος έφτασε στο Δίστομο μετά λίγες μέρες μιλάει για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή"

ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ! Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΟΦΕΙΛΕΙ 1 ΤΡΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!

Η κρίση έφτασε και στη Γερμανία

Τα μηνύματα που έρχονται απ' όλες τις μεριές λένε ότι τελικά η Γερμανία θα υποκύψει και ότι ανάμεσα στα πολλά Nein θα αρχίσει να βάζει και μερικά Ja. Η Ισπανία για παράδειγμα, θα τσιμπήσει το δανειάκι της για τις τράπεζες από το EFSF, αλλά χωρίς τις ουρίτσες των Μνημονίων και της τρόικας, όπως γινόταν μέχρι τώρα με την Ελλάδα, Πορτογαλία και Ιρλανδία. Οι τράπεζες θα δανείζονται απ' ευθείας, χωρίς τη διαμεσολάβηση του κράτους και την ευγενική χορηγία των φορολογουμένων. Η αλλαγή αυτή δεν έχει ακόμα τελεσφορήσει, αλλά τα πράγματα πάνε μάλλον, προς την κατεύθυνση αυτή.

Τι συμβαίνει και η κυρία Μέρκελ αρχίζει να γλυκαίνει; Μπορεί να είναι το ξεμπρόστιασμα των υπολοίπων 19 του G20, μπορεί να είναι το ξύπνημα της αντιπολίτευσης στην ίδια της τη χώρα, μπορεί να είναι το πραξικοπηματάκι των κρατιδίων που στύλωσαν τα ποδάρια και εκβιάζουν ότι δεν προτίθενται να ψηφίσουν στο τέλος του μηνός στην Bundesrat το σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας, διότι οι ισοσκελισμένοι προυπολογισμοί που θα απαιτηθούν θα είναι χειρότεροι κι από σκοινί για να τα πνίξουν, μπορεί ακόμα να είναι και το γεγονός ότι όλο και περισσότερα δημοσιεύματα τολμούν να σκαλίσουν κάτω απ' το χαλί της μέχρι πρότινος θεωρούμενης κραταιάς γερμανικής οικονομίας και να αποδομήσουν το δήθεν γερμανικό θαύμα, το οποίο βασίστηκε στη μεγαλύτερη ανισότητα και στο μεγαλύτερο ποσοστό “junk jobs” εντός της ΕΖ. Με τέτοιες επιδόσεις, δεν είναι δα και να υπερηφανεύεται κανείς.

Κυρίως όμως είναι ότι η συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι η Γερμανία δεν μπορεί χωρίς την Ευρωζώνη, όχι για πολιτικούς λόγους, αυτούς ας τους αφήσουμε προς το παρόν στην άκρη, αλλά για σκέτους οικονομικούς. Μπορεί να λέμε ότι η Γερμανία θα επιβιώσει στρεφόμενη προς την Κίνα, Ρωσία κλπ, αλλά η πραγματικότητα δεν συνηγορεί προς αυτό, και τούτο, διότι η Κίνα απορροφά μόνο το 6% των εξαγωγών της, ενώ η ΕΖ το 40%, και η ΕΕ ανάμεσα στο 60% και το 70%. Και επιπλέον η Κίνα, με την παρατηρούμενη μείωση του ρυθμού μεγέθυνσης, δεν μπορεί να καλλιεργεί μεγαλύτερες προσδοκίες για το μέλλον.

Το ότι η Γερμανία, αργά ή γρήγορα, θα μπει κι αυτή στο χορό και θα εισπράξει το αποτέλεσμα της πολιτικής που επιβάλει τα τελευταία χρόνια, δεν είναι πλεόν εικασία ή ευσεβής πόθος, αλλά πραγματικότητα. Η ύφεση δεν είναι πλέον έξω από την πόρτα της, αλλά έχει περάσει στο σαλόνι και στρογγυλοκάθεται.

Σύμφωνα με το σημερινό Spiegel, ο δείκτης PMI, ( Purchasing Managers' Index), που βασίζεται σε επισκόπηση 1000 εταιριών έπεσε κατά 0.8 μονάδες, στο 48.5, αρκετά πιο κάτω από τη βάση των 50 μονάδων και στο χαμηλότερο σημείο από τον Ιούνιο του 2009. Το ίδιο και η προοπτική στον τομέα των υπηρεσιών. Εδώ ο δείκτης έπεσε από το 55.9 τον Μάιο, στο 47, τη μεγαλύτερη πτώση της τελευταίας 15-ετίας. Tον Ιούνιο οι εξαγωγές είδαν τη μεγαλύτερη πτώση από τον Απρίλιο του 2009 και απ΄τη βιομηχανία χάθηκαν οι περισσότερες θέσεις εργασίας των τελευταίων δυό μιση ετών. Πρόβλημα παρουσιάστηκε και με την είσπραξη των φόρων. Τα έσοδα φέτος (42 δις), συγκρινόμενα με τα περσινά (51 δις), έπεσαν κατά 4.3%. Πτώση επίσης, παρατηρήθηκε και στις εξαγωγές κατά τον μήνα Απρίλιο.

Το πώς, οι φωστήρες και χρυσοπληρωμένοι σύμβουλοι της κ. Μέρκελ ήλπιζαν ότι η Γερμανία με την τόση εξάρτηση από την ΕΖ θα μπορούσε να περάσει απέναντι χωρίς να βραχεί, είναι απορίας άξιον. Θέλοντας να σώσει τις τράπεζές της, στραγγαλίζει τη βιομηχανία της. Εμ, δεν γίνονται και τα δυο, σ' αυτή τη ζωή.

Πηγή : http://kostasxan.blogspot.gr

ΕΘΝΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ-ΣΟΚ: "Εξαφανίστηκαν" τα αρχεία των γερμανικών αποζημιώσεων!

Εξαφανίστηκε κάθε στοιχείο από το υπουργείο Οικονομικών και από την Τράπεζα της Ελλάδας που να τεκμηριώνει τις καταστροφές που προκάλεσε η γερμανική κατοχή στη χώρα, το αναγκαστικό δάνειο και η κλοπή αρχαιολογικών θησαυρών!
Αυτό ομολόγησε ο υπουργός Οικονομικών -και ευρισκόμενος σε αγαστή συνεργασία με τους Γερμανούς για τα Μνημόνια κλπ.- Φ.Σαχινίδης σήμερα στη Βουλή, όπου συζητήθηκε το θέμα στην ειδική κοινή συνεδρίαση των επιτροπών Εξωτερικών, 'Αμυνας και Οικονομικών!

«Δεν έχουμε κανένα στοιχείο στο υπουργείο Οικονομικών ούτε για το δάνειο ούτε για τις αποζημιώσεις. Δεν υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα στοιχεία.
Ρώτησα να με ενημερώσουν οι υπηρεσίες αν υπάρχουν κάποια στοιχεία για τις απαιτήσεις της Ελλάδας, αλλά δεν προέκυψε κάτι.
Κάποτε υπήρχε ένα τμήμα και ένα αρχείο που αφορούσε πολεμικές αποζημιώσεις. Δεν έχω καταφέρει να αποκτήσω πρόσβαση και το αναζητώ. Θα θέσω υπ’ όψιν σας κάθε στοιχείο που μπορεί να φανεί χρήσιμο», είπε στους βουλευτές.
Και σα να μη φτάνει η κοροϊδία αυτή ήρθε εις επίρρωσιν η Τράπεζα της Ελλάδας για να κάνει αβάντα στον προϊστάμενο υπουργό Οικονομικών: Ο υποδιοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος κ. Γ. Παπαδάκης είχε δηλώσει προσφάτως στην Βουλή ότι η ΤτΕ «δεν διαθέτει τα πρωτότυπα στοιχεία για το δάνειο, τα οποία προφανώς βρίσκονται στο υπουργείο Οικονομικών». Τα οποία στοιχεία όμως από το Οικονομικών έχουν... εξαφανιστεί!
Το θέμα είναι ποιος δουλεύει ποιον... Και καλά κάνουν και μας συμπεριφέρονται οι ξένοι όπως μας συμπεριφέρονται, αφού βρίσκουν προδότες που εξαφανίζουν ολόκληρα αρχεία τέτοιων κολοσσιαίων θεμάτων.
Εν προκειμένω πρόκειται για τεράστιο εθνικό σκάνδαλο και κατ' ελάχιστον θα πρέπει να απαιτηθούν ποινικές ευθύνες.Τι θα πει: «Κάποτε υπήρχε ένα τμήμα και ένα αρχείο που αφορούσε πολεμικές αποζημιώσεις. Δεν έχω καταφέρει να αποκτήσω πρόσβαση και το αναζητώ. Θα θέσω υπ’ όψιν σας κάθε στοιχείο που μπορεί να φανεί χρήσιμο» κύριε υπουργέ των Οικονομικών;

Τι είναι τα πολεμικά αρχεία και τα αρχεία της καταστροφής μιας ολόκληρης χώρας που χάνονται και δεν βρίσκονται; Λογαριασμοί της ΔΕΗ ή αναμνηστικές φωτογραφίες;

Δεν ντρέπονται καθόλου να τα λένε αυτά στη Βουλή; Υπάρχει και ένα όριο στην ξεφτίλα.
Καλύτερα να μας πουν ευθέως ότι εκλάπησαν από πράκτορες των Γερμανών που φόρτωσαν σε μια νύχτα σε ένα φορτηγό τα στοιχεία ή ότι ζητήθηκαν από τη Γερμανία εκβιαστικά και παραδόθηκαν. Αλλά όχι ότι "Κάποτε υπήρχε ένα αρχείο, αλλά και αυτό έχει χαθεί"!

Δεν αισθάνονται ντροπή για το πάνω από 1 εκατομμύριο νεκρούς που είχε η χώρα στο Β' ΠΠ;

Πώς μπορούν να κοιμούνται τα βράδια; Πώς μπορεί να ξεστομίσει κάτι τέτοιο κάποιος που έχει ονομαστεί "υπουργός Οικονομικών" από το ελληνικό κράτος και έχει εκλεγεί βουλευτής από τους Έλληνες πολίτες;Και κατόπιν αυτών τι σημασία έχει που ο υπουργός Εξωτερικών Σ.Δήμας υποστήριξε ότι "Η Ελλάδα ουδέποτε παραιτήθηκε των αξιώσεών της και δεν πρόκειται να το κάνει";
Πώς θα διεκδικήσει αφού έχει εξαφανιστεί το αρχείο τόσο των γερμανικών καταστροφών, όσο και της επιστροφής του αναγκαστικού κατοχικού δανείου καθώς και των αρχαιολογικών θησαυρών που εκλάπησαν; Γιατί δεν ρώτησε τον Φ.Σαχινίδη, πού είναι το αρχείο; Μήπως το φόρτωσαν σε τρένο και το έστειλαν στη Γερμανία πριν υπογράψουν το Μνημόνιο όπως έκαναν με τους Έλληνες Εβραίους οι Γερμανοί;
Όλα αυτά τα απίστευτα στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Οικονομικών Υποθέσεων και Εξωτερικών & Άμυνας της Βουλής. Το αστείο είναι ότι ο Σ.Δήμας υποστήριξε ότι «για την διαμόρφωση ολοκληρωμένης εικόνας χρειάζεται περαιτέρω μελέτη όλων των στοιχείων και αξιολόγηση».
Ποιων στοιχείων; Αυτών που εξαφάνισαν οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους (εκτός και αν πιστεύουν ότι τα πήραν κάποιοι άλλοι);

Αλλά από την έρευνα που έκανε το defencenet.gr, προέκυψε ότι τα αρχεία δεν ήταν ένα, αλλά τρία: Ένα στο υπουργείο Εξωτερικών, ένα στο υπουργείο Οικονομικών και ένα στην Τράπεζα της Ελλάδας. Εξαφανίστηκαν και τα τρία;
Πώς λέει ο Παπαδάκης ότι το αρχείο είναι στο υπουργείο Οικονομικών; Επί διοικήσεως Λουκά Παπαδήμου στην Τράπεζα της Ελλάδος, όταν του είχε ζητήσει αντίγραφο από το αρχείο ο Μ.Γλέζος, ο Λ.Παπαδήμος δεν αρνήθηκε την ύπαρξή του, αλλά απάντησε ότι "Χρειάζομαι την έγκριση της κυβέρνησης για να σας το δώσω"!Το πιο φοβερό είναι ότι σήμερα βρισκόντουσαν στην κοινή συνεδρίαση και οι τρεις κάτοχοι των αρχείων: Υπουργείο Εξωτερικών, Οικονομικών και η Τράπεζα της Ελλάδος. Και οι δύο είπαν ότι δεν το έχουν και το Εξωτερικών διά του Σ.Δήμα δεν είπε το αντίθετο. Άρα;
Και βέβαια ο Σ.Δήμας μιλώντας για λογαριασμό των Γερμανών είπε ότι "Είναι προσβλητικό να συγκρίνεται η σημερινή Γερμανία με την ναζιστική Γερμανία. Όσο προσβλητικό είναι και να ακούγονται φωνές που λένε να πουληθούν τα νησιά και η Ακρόπολη".
Μα οι ίδιοι οι Γερμανοί βουλευτές τα λένε αυτά για τα νησιά και την Ακρόπολη, δεν τα λέμε εμείς...
Ωραίος τρόπος για να κλείσει η υπόθεση των γερμανικών αποζημιώσεων. Καταστρέφουμε τα στοιχεία, άρα έγκλημα, "kaput" που λένε και στην πατρίδα (τους)...

Εκεί στην Εισαγγελία Αθηνών θα το αφήσουν έτσι το ζήτημα;
 

(Η φωτογραφία της α' σελίδας, είναι από το Δίστομο. Δυο Ελληνόπουλα μπροστά στο φτωχικό τάφο των γονιών τους που κάηκαν από τους Γερμανούς. Ζωντανοί...) .

Πηγή : Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Αίτημα 28 βουλευτών για τις γερμανικές αποζημιώσεις.ΠαΣοΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ανεξάρτητοι υπογράφουν το σχετικό αίτημα

Με πρωτοβουλία του ανεξάρτητου βουλευτή κ. Π. Κουρουμπλή ανακινήθηκε το ζήτημα των Γερμανικών Επανορθώσεων
Διακομματικό (πλην ΚΚΕ και ΛΑΟΣ) αίτημα υπέβαλλαν 28 βουλευτές προκειμένου να συζητηθεί στην Βουλή το θέμα της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων. Η πρωτοβουλία ανήκει στον ανεξάρτητο βουλευτή κ. Π. Κουρουμπλή και συνυπογράφεται τόσο από βουλευτές του ΠαΣοΚ, όσο και της ΝΔ (μεταξύ των οποίων ο γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού του κόμματος κ. Μ. Χαρακόπουλος και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος κ. Κ. Μαρκόπουλος), καθώς και του ΣΥΡΙΖΑ (συμπεριλαμβανομένου του προέδρου της Κ.Ο. κ. Αλ. Τσίπρα) και της Δημοκρατικής Αριστεράς.
Συγκεκριμένα, προτείνουν στους προέδρους των Επιτροπών Οικονομικών Υποθέσεων, Εθνικής Άμυνας και Δημόσιας Διοίκησης να φέρουν προς συζήτηση το ζήτημα του γερμανικού κατοχικού δανείου, των γερμανικών επανορθώσεων για τις υποδομές που επλήγησαν κατά την ναζιστική κατοχή και των αποζημιώσεων που αφορούν στα θύματα των θηριωδιών των γερμανών κατακτητών και στους ελληνικούς θησαυρούς.
Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά σχετικά με την πρωτοβουλία τους, «είναι η πρώτη φορά από την απελευθέρωση της χώρας από τις κατοχικές δυνάμεις που επιδιώκεται να οργανωθεί – με την παρουσία της πολιτικής ηγεσίας των υπουργείων Εξωτερικών, Οικονομικών, Δικαιοσύνης και Εθνικής Άμυνας, καθώς και εκπροσώπων του Εθνικού Συμβουλίου για τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών- συζήτηση για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων». Και τονίζουν: «Η προσπάθεια αυτή στοχεύει στο να πάρει θέση το ελληνικό κοινοβούλιο επάνω σε αυτό το κρίσιμο εθνικό ζήτημα».
Μάλιστα θεωρούν επιτακτική την ανάληψη των ανάλογων πρωτοβουλιών και ενεργειών προς το γερμανικό κοινοβούλιο και κάθε σχετικό ευρωπαϊκό θεσμό, όπως το ευρωκοινοβούλιο, «προκειμένου η Γερμανία να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τις που παράγονται από το Διεθνές Δίκαιο απέναντι στην Ελλάδα».
Οι βουλευτές που υπογράφουν το εν λόγω κείμενο, είναι: Π. Κουρουμπλής (ανεξάρτητος),Αλ. Τσίπρας (πρόεδρος Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ), Π. Αντωνακόπουλος, (ΠαΣοΚ), Ι. Βαλυράκης(ΠαΣοΚ), Λ. Γρηγοράκος (ΠαΣοΚ), Θ. Δρίτσας (ΣΥΡΙΖΑ), Ηλ. Θεοδωρίδης (ΠαΣοΚ),Εύα Καϊλή (ΠαΣοΚ), Π. Καμμένος (ανεξάρτητος), Κ. Καραγκούνης (ΝΔ), Δ. Καρύδης(ΠαΣοΚ), Π. Λαφαζάνης (ΣΥΡΙΖΑ), Κ. Μαρκόπουλος (ΝΔ), Β. Μουλόπουλος(ΣΥΡΙΖΑ), Άννα Νταλάρα (ΠαΣοΚ), Β. Οικονόμου (Ανεξάρτητοι), Δ. Παπαδημούλης(ΣΥΡΙΖΑ), Αθ. Παπαδόπουλος (ΠαΣοΚ), Ευ. Παπαχρήστος (ανεξάρτητος), Δ. Παπουτσής (ΠαΣοΚ), Σοφία Σακοράφα (ανεξάρτητη), Μαρία Σκραφνάκη (ΠαΣοΚ), Π. Στασινός (ΠαΣοΚ), Κ. Τζαβάρας (ΝΔ), Β. Τόγιας (ΠαΣοΚ), Βασιλική Τσόνογλου(ΠαΣοΚ), Ν. Τσούκαλης (ανεξάρτητος -Δημοκρατική Αριστερά) και Μ. Χαρακόπουλος(ΝΔ).
Ολόκληρη η επιστολή των 28 βουλευτών:
«Αξιότιμοι κύριοι Πρόεδροι,
Με τη Συνδιάσκεψη της Ρώμης το 1942, οι Γερμανοί και οι Ιταλοί αυθαίρετα αποφάσισαν ότι η Ελλάδα όφειλε να δανείζει τις δύο χώρες τόσο με σκοπό τη συντήρηση των στρατευμάτων τους, όσο και με επιπλέον ποσά για άλλους σκοπούς. Με αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα δάνεισε τις χώρες που την είχαν ουσιαστικά υποδουλώσει. Η χώρα μας από δανειζόμενος μετατράπηκε σε δανειστή την χειρότερη περίοδο της ιστορίας της.
Ενώ, όμως, η Ιταλία αποπλήρωσε το δάνειό της προς την Ελλάδα και ο Χίτλερ είχε ξεκινήσει τις διαδικασίες αποπληρωμής του αντίστοιχου γερμανικού δανείου, οι ενέργειες αυτές σταμάτησαν. Η Γερμανία σήμερα οφείλει στη χώρα μας περίπου 54 δις ευρώ (χωρίς τους τόκους) προκειμένου να αποπληρώσει το δάνειο το οποίο μας επέβαλε.
Η καταστροφή, υλική και ανθρώπινη, που προκάλεσε η Γερμανία στην Ελλάδα, ήταν απαράμιλλης σκληρότητας. Εκτός από το αναγκαστικό δάνειο, η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα τόσο τις επανορθώσεις που σχετίζονται με την, κατά τη διάρκεια της κατοχής, καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, όσο και με τις αποζημιώσεις που συνδέονται με τους αρχαιολογικούς θησαυρούς και τα πολιτιστικά αγαθά που έκλεψαν ή λεηλάτησαν οι Γερμανοί. Το ποσό για την καταστροφή των υποδομών της ελληνικής οικονομίας που μας οφείλει η Γερμανία ανέρχεται στα 108 δις ευρώ (χωρίς τους τόκους).
Σημειωτέον δε ότι η Γερμανία έχει αποπληρώσει όλες τις χώρες τις οποίες κατέκτησε και πολέμησε, στη βάση των επανορθώσεων που όρισε η διασυμμαχική επιτροπή των Παρισίων το 1946, πλην της Ελλάδας. Η αδικία είναι προφανής.
Σήμερα αθροίζονται, το λιγότερο, 65 ψηφίσματα προς την ελληνική κυβέρνηση, από ποικίλους φορείς, με θέμα τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών.
Ζητάμε να συζητηθεί το ζήτημα του γερμανικού κατοχικού δανείου, των γερμανικών επανορθώσεων και των αποζημιώσεων που αφορούν τα θύματα και τους ελληνικούς θησαυρούς.
Παρακαλούμε πολύ όπως κληθούν σύμφωνα με το άρθρο 41Α του κανονισμού της Βουλής ενώπιον των τριών συναρμόδιων Επιτροπών:
α) Ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλος
β) Ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Σ. Δήμας
γ) Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Δ. Αβραμόπουλος
δ) Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων κ. Μ.Παπαϊωάννου
ε) Εκπρόσωποι των φορέων που ασχολούνται με τα εν λόγω ζητήματα».

Πηγή : http://www.tovima.gr

Στις 3 Φεβρουαρίου η απόφαση για τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Στις 3 Φεβρουαρίου, αναμένετα να εκδοθεί από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης η απόφαση

για τα θύματα του Ναζισμού και τις Γερμανικές αποζημιώσεις.

Θυμίζουμε ότι η δικαίωση των Ελλήνων θυμάτων του Ναζισμού μέσω των Ιταλικών δικαστηρίων, έχει οδηγήσει την υπόθεση στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στο οποίο προσέφυγε η Γερμανία για να ακυρώσει τις αποζημιώσεις και το οποίο ξεκίνησε τη σχετική δικαστική διαδικασία τη Δευτέρα 12/09.

Η Γερμανία, η οποία προσέφυγε στις 23 Δεκεμβρίου 2008 στο κορυφαίο δικαστικό όργανο του ΟΗΕ, υποστηρίζει ότι αντιμετωπίζει αυξανόμενο αριθμό προσφυγών ενώπιον των ιταλικών δικαστηρίων, τις οποίες καταθέτουν θύματα εγκλημάτων που διαπράχθηκαν κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο από τους ναζί στην Ιταλία.

Σύμφωνα με το Βερολίνο, η Ιταλία, επιτρέποντας να γίνονται αγωγές κατά της Γερμανίας, δεν σέβεται την αρχή της ασυλίας που έχει αναγνωριστεί στη Γερμανία από το Διεθνές Δίκαιο.

Οι υπό αμφισβήτηση δικαστικές διαδικασίες αφορούν εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τους ναζί από τον Σεπτέμβριο του 1943 ως τον Μάιο του 1945, όταν δηλαδή η Ιταλία είχε καταληφθεί από τη Γερμανία αφού ακύρωσε το Σύμφωνο που είχε μαζί της και ενώθηκε με τις δυνάμεις των συμμάχων.

Το 2008, το ιταλικό ανώτατο δικαστήριο είχε επικυρώσει την καταδίκη του γερμανικού κράτους να αποζημιώσει τις οικογένειες 203 αμάχων που είχαν σκοτωθεί από τον γερμανικό στρατό τον Ιούνιο του 1944 στο Αρέτσο της Τοσκάνης (κεντρική Ιταλία).

Το εφετείο της Φλωρεντίας είχε εξάλλου επικυρώσει το 2008 απόφαση την οποία είχε εκδώσει το 1997 ελληνικό δικαστήριο, καταδικάζοντας το γερμανικό κράτος να αποζημιώσει τις οικογένειες των 218 θυμάτων της σφαγής του Διστόμου, στις 10 Ιουνίου 1944.

Την ίδια ώρα, ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα το μέγα θέμα του ανεξόφλητου αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου της χώρας μας προς τη Γερμανία και των γερμανικών επανορθώσεων για τις κατοχικές καταστροφές στη χώρα μας, αφού η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα η οποία δεν έχει λάβει ως αποζημίωση ούτε ένα ευρώ.


Ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και δικηγόρος του Ελληνικού Δημοσίου Στέλιος Περράκης ,η Ντ.Μαρούδα κι ο Α.Μπερεδήμας

Αν η Ελλάδα επιτεθεί, μας τα παίρνει όλα!

Συνέντευξη του Albrecht Ritschl - Για το ελληνικό χρέος μίλησε Γερμανός καθηγητής Ιστορίας-Οικονομίας στο Spiegel σε σκληρή γλώσσα για τη Γερμανία. Ο Γερμανός καθηγητής της Ιστορίας της Οικονομίας Albrecht Ritschl (LSE) τα λέει έξω από τα δόντια για το ελληνικό χρεός στο έξαλλα ανθελληνικό Spiegel, ο δημοσιογράφος του οποίου δεν πιστεύει στα αυτιά του.

Spiegel: Κύριε Ritschl, η Γερμανική κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία στο θέμα της Ελλάδας, στη λογική «λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε ό,τι σας λέμε». Κρίνετε δίκαιη αυτή τη συμπεριφορά;
Ritschl: Όχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη. Η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και το ρόλο του «Δασκάλου της Ευρώπης» η Γερμανία τα χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον Α΄ αλλά και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό το ξεχνούν όλοι.

Spiegel: Θα μας πείτε τι ακριβώς συνέβη τότε;
Ritschl: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι το 1929 αποκλειστικά με δανεικά. Μάλιστα για τις αποζημιώσεις του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Επρόκειτο για μια «δανειακή Πυραμίδα», η οποία κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ ήταν τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο οι ΗΠΑ φρόντισαν να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση της Ανατολικής με τη Δυτική Γερμανία. Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία. Στην ουσία πάνω σε αυτό στηρίχθηκε το περίφημο γερμανικό μεταπολεμικό θαύμα! Παράλληλα όμως, τα θύματα της γερμανικής κατοχής όπως οι Έλληνες, ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση.

Spiegel: Πόσο μεγάλα ήταν τότε τα ποσά από τις γερμανικές χρεοκοπίες;
Ritschl: Με βάση την οικονομική επιφάνεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, αναλογικά τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του ‘30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Αν τα συγκρίνουμε λοιπόν με τα ελληνικά χρέη, τότε, πιστέψτε, με τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και ίσως της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

Spiegel: Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;
Ritschl: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστον τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του ‘30, ανακουφίστηκε η Γερμανία από τις ΗΠΑ με το γνωστό πλέον haircut, σαν να μετατρέπεις ένα afro look σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της. Στο ίδιο διάστημα όμως οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να σηκώσουν κεφάλι από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

Spiegel: Είστε βέβαιος;
Ritschl: Φυσικά! Ήταν όταν ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των δύο Γερμανιών, θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμανία όμως πλήρωσε ελαχιστότατες αποζημιώσεις μετά το 1990, ούτε τα αναγκαστικά δάνεια που είχε συνάψει, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα. Μην κρυβόμαστε! Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, ο δεύτερος μάλιστα ήταν πόλεμος αφανισμού και εξολόθρευσης. Στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμά τους εν μέρει ή και καθολικά για αποζημιώσεις. Το περίφημο «γερμανικό θαύμα» συντελέστηκε πάνω στις πλάτες άλλων Ευρωπαίων. Αυτό δεν το ξεχνούν οι Έλληνες.

Spiegel: Αυτή τη στιγμή συζητιέται η διάσωση της Ελλάδας μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των
κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ελεγχόμενης αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;
Ritschl: Βεβαίως! Ακόμη κι αν ένα κράτος δεν είναι εντελώς ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Όπως και στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του ’50. Είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Άρα είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένη. Επιτέλους θα πρέπει να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν.

Spiegel: Ναι, αλλά το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.
Ritschl: Νομίζω πως έτσι θα πρέπει να γίνει. Έχουμε υπάρξει στο παρελθόν υπερβολικά ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι ανθελληνικές θέσεις που προβάλλουν τα γερμανικά ΜΜΕ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις. Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά την εχθρική στάση των γερμανικών ΜΜΕ. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις! Αν αρχίσει η Ελλάδα και αν ποτέ αναγκαστεί η Γερμανία να πληρώσει, τότε θα μας τα πάρουν όλα.

Spiegel: Τι προτείνετε δηλαδή να κάνουμε στο θέμα της Ελλάδας;
Ritschl: Θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες και να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς συνεχίζουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, ίσως κάποιοι μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς. Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια δείχνουν τη λύση: πρέπει τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους! Ξέρω πως αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό και είναι απαραίτητο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Δυστυχώς, η λύση αυτή είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι τελικά θα πρέπει να πληρώσουμε. Μόνο έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.

Πάνω από ένα τρις ευρώ μας χρωστάει η Γερμανία!

Μήπως ήρθε η ώρα να κλείσουμε τον λογαριασμό μας με την Γερμανία ???

Πρώτο «ναι» από τη Χάγη, αλλά και «όχι» από το Στρασβούργο

Πρώτο «ναι» από τη Χάγη .
Με νίκη για την Ελλάδα έληξε ο πρώτος γύρος της δικαστικής μάχης για τις γερμανικές αποζημιώσεις στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Οι δικαστές έκαναν δεκτό το αίτημα της χώρας μας, να παρέμβει και να παρασταθεί στην εκκρεμή μεταξύ Ιταλίας και Γερμανίας δίκη για το θέμα αυτό, αναγνωρίζοντάς της έννομο συμφέρον στη υπόθεση.

Η αίτηση παρέμβασης είχε κατατεθεί στις 13 Ιανουαρίου 2011, λίγες ημέρες πριν εκπνεύσει η επίσημη προθεσμία. Το 17σέλιδο έγγραφο είχε συντάξει και καταθέσει εκ μέρους της Ελλάδας ο καθηγητής Στ. Περράκης. Σε αυτό αναφέρονταν οι νομικοί λόγοι για τους οποίους θα έπρεπε να επιτραπεί στη χώρα μας η παρέμβαση σε υπόθεση μεταξύ τρίτων χωρών.

Η επιτυχία έγκειται στο γεγονός ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης σπανίως μέχρι σήμερα κάνει δεκτές παρόμοιες αιτήσεις. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, οι αποφάσεις του σε θέματα παρέμβασης είναι απορριπτικές σε ποσοστό 80% επί των αιτήσεων.

Στο φως τα πρακτικά του κατοχικού δανείου

Η Ελλάδα διατηρεί κάθε δικαίωμα διεκδίκησης για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο που υποχρεώθηκε να καταβάλει στους δυνάστες της. Το θέμα του κατοχικού δανείου παραμένει πάντα ανοικτό και σήμερα το ύψος της οφειλής ανάγεται σε αρκετά δισεκατομμύρια ευρώ, αναλόγως του τρόπου υπολογισμού. Μόνο από την πρώτη αποτίμηση που..... έγινε αμέσως μετά τον πόλεμο, από την Τράπεζα της Ελλάδος, φαίνεται ότι το ποσό αντιστοιχούσε σε 4,5 εκατ. χρυσές λίρες Αγγλίας. Το «Εθνος της Κυριακής» φέρνει στο φως ντοκουμέντα για τον καταναγκαστικό δανεισμό όταν με το πιστόλι στον κρόταφο οι κατακτητές υποχρέωσαν την σκλαβωμένη Ελλάδα, που αντιμετώπιζε το φάσμα της πείνας, να χρηματοδοτήσει τη διαβίωση των δυνάμεων κατοχής. Στο φως τα πρακτικά του κατοχικού δανείου Πρόκειται για τα πρακτικά της δανειακής σύμβασης όταν οι Ιταλοί και οι Γερμανοί στη Συνδιάσκεψη της Ρώμης μόνοι τους αποφάσισαν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να τους δανείσει... για τη διαβίωση των στρατευμάτων τους. Μια ακόμα ιδιαίτερα σημαντική πτυχή είναι η επίσημη αναγνώριση του δανεισμού από τις ίδιες τις κατοχικές αρχές οι οποίες είχαν ξεκινήσει την αποπληρωμή... καταβάλλοντας μάλιστα τις πρώτες 19 δόσεις, όπως προκύπτει από έγγραφα που παρουσιάζει κ. Τάσος Ηλιαδάκης, πολιτειολόγος και καθηγητής Σχολής Εθνικής Ασφάλειας, τα οποία αποτυπώνουν με λεπτομέρειες τη διαδικασία του αναγκαστικού δανεισμού. Το ξέχασαν Το δάνειο υπεγράφη με όλους τους τύπους, η Ελλάδα πλήρωνε αναγκαστικά αλλά και οι Γερμανοί σύμφωνα με την πρόβλεψη άρχισαν να ξεπληρώνουν τις οφειλές τους. Υστερα βέβαια το χρέος... έπεσε στη λήθη της ιστορίας και το κατοχικό δάνειο ουδέποτε αποπληρώθηκε. «Από το 1941 η Ελλάδα βίωνε έναν τρομακτικό λιμό. Ακόμα και ο διαβόητος υπουργός προπαγάνδας των ναζί ο Γκέμπελς έγραφε στο ημερολόγιό του για την Ελλάδα όπου '' πείνα έχει καταστεί ενδημική νόσος. Στους δρόμους της Αθήνας οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες από εξάντληση''. Το Λονδίνο είχε κηρύξει την Ελλάδα σε επισιτιστική καραντίνα με στόχο να πλήξει την οικονομία του Αξονα, αλλά και να υποκινήσει στην Ελλάδα την αντίσταση. Ο υποσιτισμός απασχολούσε τους Γερμανούς στο μέτρο που αυτός μπορούσε να υποκινήσει λαϊκές αναταραχές. Παράλληλα και ο Μουσολίνι πίεζε τον Χίτλερ να μειώσει τις δαπάνες κατοχής στην Ελλάδα και η κυβέρνηση Τσολάκογλου διαμαρτυρόταν για τα υπέρογκα έξοδα κατοχής» σημειώνει ο κ. Τάσος Ηλιαδάκηςν συγγραφέας αποκαλυπτικών έργων και βιβλίων για τα γεγονότα της εποχής. «Το πρόβλημα θα απασχολήσει και θα λάβει οξύτατη μορφή στην ιταλογερμανική Δημοσιονομική Συνδιάσκεψη εμπειρογνωμόνων στη Ρώμη, από τα μέσα Ιανουαρίου μέχρι τον Μάρτιο του 1942. Ο οικονομικός πληρεξούσιος της Ιταλίας στην Ελλάδα, Ντ' Αγκοστίνι, πρότεινε τη συμβιβαστική λύση του δανείου. Δηλαδή οι πέραν των εξόδων κατοχής, αναλήψεις των Δυνάμεων Κατοχής να χρεώνονται από την Ελλάδα ως δάνειο αυτής προς τη Γερμανία και την Ιταλία». Στις 14.3.1942 τερματίζεται η Συνδιάσκεψη της Ρώμης με την υπογραφή και του κατοχικού δανείου. Τη σύμβαση υπέγραψαν οι πληρεξούσιοι της Ιταλίας και της Γερμανίας στην Ελλάδα, αντίστοιχα Γκίτζι και Αλτενμπουργκ. Στους άμεσα ενδιαφερόμενους, στην Ελλάδα δηλαδή, η συμφωνία ανακοινώθηκε εννέα ημέρες μετά. Σύμφωνα με αυτήν: Η ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται κατά μήνα να καταβάλλει έξοδα κατοχής 1,5 δισ. δρχ., ποσό το οποίο θα κατανέμεται εξίσου μεταξύ των δύο Δυνάμεων Κατοχής (άρθρο 2). Οι αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος άνω του ποσού αυτού θα χρεώνονται ως δ άνειο στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας σε δραχμές άτοκες (άρθρο 3). Η επιστροφή των δανειακών αναλήψεων θα γίνει αργότερα (άρθρο 4). Η συμφωνία ισχύει αναδρομικά από 1.1.1942 (άρθρο 5). Η πρώτη τροποποίηση Οταν το 1,5 δισ. δρχ. τον μήνα έγινε 8 δισ. εν μία νυκτί «Ηταν συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας, που επιβάλλεται στην Ελλάδα. Δηλαδή είναι αναγκαστικό δάνειο. Υπόχρεος καταβολής του είναι η Ελληνική Κυβέρνηση και όχι η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ). Επομένως ο νόμιμος διεκδικητής του είναι η ελληνική κυβέρνηση. Το ύψος των συνολικών αναλήψεων και πότε αυτές θα σταματήσουν δεν προσδιορίζονται. Οι αναλήψεις γίνονται κατά μήνα και δεν προσδιορίζεται ούτε το ύψος των άνω του 1,5 δισ. δρχ. ποσού ούτε το για πόσους μήνες θα έπαιρναν αυτά οι Αρχές Κατοχής» εξηγεί ο κ. Ηλιαδάκης. «Η χρέωση θα γίνεται σε δραχμές. Οι δραχμές όμως αυτές αντιστοιχούσαν σε εντελώς καθορισμένο ποσό μάρκων που ήδη είχαν απαιτήσει οι Γερμανοί από την ΤτΕ η οποία υποχρεώνεται ''όπως ρυθμίζει κατά τοιούτον τρόπον την επάρκειαν του χαρτονομίσματος εις δραχμάς ώστε να εξασφαλισθή μηνιαίως, διά τας ανάγκας του γερμανικού στρατού, ποσόν 25 εκ. μάρκων''. Επομένως η απαίτηση είναι σε μάρκα και το 1,5 δισ. δρχ. της συμφωνίας της Ρώμης δεν είναι τίποτα άλλο παρά τα 25 εκ. μάρκα». Ο αδηφάγος πληθωρισμός όμως εξανέμιζε το ποσό του 1,5 δισ. δρχ. και τελικά η συμφωνία από 2 Δεκεμβρίου 1942 θα τροποποιηθεί «κοινή συναινέσει». Ετσι το 1,5 δισ. δρχ. θα γίνει 8 δισ., τα οποία θα αναπροσαρμόζονται με κινητή τιμαριθμική κλίμακα από τα αγαθά που κατονομάζει. Επομένως τα άνω των 8 δισ. δρχ. ποσά, όπως αυτά προσδιορί­ζονται από την τροποποίηση, θα χρεώνονται ως δάνειο. Τα δανειακά ποσά που ήδη είχαν πάρει, όπως και αυτά που θα πάρουν μέχρι την 31.3.1943, θα αρχίσουν να εξοφλούνται από τον Απρίλιο του 1943 με δόσεις. Συνεπώς το αρχικό αναγκαστικό δάνειο μεταπίπτει σε κανονικό συμβατικό δάνειο και τα ποσά είναι σε σταθερό νόμισμα. «Τα δανειακά ποσά σταματούν την 1.4.1943, οπότε αρχίζει η άτοκος επιστροφή τους. Επειδή οι δανειακές αναλήψεις δεν σταμάτησαν, αν και πραγματοποίησαν δέκα εννέα επιστροφές (19), οπότε και σταμάτησαν την καταβολή των υπολοίπων. Από τότε το δάνειο καθίσταται έντοκο λόγω υπερημερίας», υπογραμμίζει ο κ. Ηλιαδάκης για την περίοδο που οι ναζί πλήρωναν μεν τις δόσεις του χρέους τους, αλλά έπαιρναν αναγκαστικά όλο και περισσότερα. Η 2η τροποποίηση 386,4 δισ. δρχ. οικειοποιήθηκαν οι κατακτητές Οπως λέει ο κ. Ηλιαδάκης, ακολούθησε και δεύτερη τροποποίηση που έγινε 18-5- 1943. «Οι αρχές Κατοχής επανήλθαν στις δίχως όριο αναλήψεις προκαταβο­λών και ο πρωθυπουρ­γός Ι. Ράλλης θα διαμαρτυρηθεί και θα ζητήσει να σταματήσει η έκδοση χαρτονομί­σματος. Εξι ημέρες μετά οι Αρχές Κατοχής προχώρησαν σε δεύτερη αναπροσαρμογή σύμφωνα με την οποία καταργείται ο περιορισμός του ανώτατου ορίου των προκαταβολών, δηλαδή των 8 δισ. δρχ. κατά μήνα και αλλάζει η βάση της τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των εξόδων κατοχής», υπογραμμίζει ο κ. Ηλιαδάκης και συνεχίζει: «Με την κατάργηση του ορίου οι Αρχές Κατοχής μπορούσαν κατά βούληση να χαρακτηρίζουν το μεγαλύτερο μέρος ως έξοδα κατοχής και το μικρότερο ως δάνειο. Τόσο η δεύτερη όσο και η τρίτη τροποποίηση που θα ακολουθήσει επιτείνουν τη μετατροπή του δανείου από αναγκαστικό σε συμβατικό, που ήδη είχε γίνει με την πρώτη τροποποίηση». Το διάστημα αυτό οι κατακτητές θα πάρουν από την Τράπεζα της Ελλάδας 386,4 δισεκατομμύρια δραχμές και μετά τον Σεπτέμβριο του '43 όταν συνθηκολόγησε η Ιταλία, οι Γερμανοί θα αυξήσουν τις αναλήψεις των δανειακών προκα­τα­βολών κατά το μερίδιο της Ιταλίας, το οποίο βεβαίως οικειοποιούνται... Η επιστροφή των οφειλόμενων Η Γερμανία αποφεύγει να κάτσει στο τραπέζι Το αναγκαστικό δάνειο που κατέβαλε η Ελλάδα αποτελεί μια ξεχωριστή πτυχή εκτός από τις γενικές επανορθώσεις που διεκδικεί η χώρα μας, τη λεηλασία προσωπικών περιουσιών και την αποζημίωση για το ολοκαύτωμα χιλιάδων χωριών. Το δάνειο, δηλαδή, δεν αποτελεί ούτε επανόρθωση ούτε αποζημίωση. «Πολύ ορθώς η Ελλάδα εξ αρχής και συνεχώς, διαχώριζε το κατοχικό δάνειο από τις επανορθώσεις-αποζημιώσεις και ως εκ τούτου η διεκδίκησή του δεν πρέπει να εμπλέκεται μ' αυτές», λέει ο κ. Ηλιαδάκης. «Οι ναζί ουδέποτε αμφισβήτησαν το δάνειο. Αντιθετα το αναγνώριζαν ως συμβατικό δάνειο και άρχισαν την αποπληρωμή του. Σύμφωνα με τον Ξ. Ζολώτα, ο ίδιος ο Χίτλερ το είχε αναγνωρίσει. Επίσης, τόσο ο Γερμανός οικονομικός πληρεξούσιος Νέστλερ όσο και ο γενικός πληρεξούσιος Αλτενμπουργκ το αναγνώριζαν ως δανειακή οφειλή και έδωσαν το, κατά άποψή τους, ύψος της. Η απαίτηση Η Ελλάδα εξαρχής απαίτησε την επιστροφή του, το οποίο διαχώριζε από τις επανορθώσεις. Αυτή η θέση πρόβαλλε σταθερά από το 1945 τόσο σε διεθνείς διασκέψεις όσο και απευθείας προς τη Δ. Γερμανία και μετά το 1990 την Ομοσπονδιακή Γερμανία. Συνολικά το διεκδίκησε 12 φορές ή περίπου κάθε πέντε χρόνια. Η Γερμανία μετακατοχικά ουδέποτε το αμφισβήτησε, όπως δε προκύπτει από διπλωματικά έγγραφα, ο καγκελάριος Ερχαρντ είχε δεσμευθεί για την επαναδιαπραγμάτευση μετά την επανένωση της Γερμανίας. Ομως συστηματικά απέφυγε και αποφεύγει με την ανοχή των ελληνικών κυβερνήσεων να το συζητήσει». Στα γερμανικά επιχειρήματα περιλαμβάνονται: Το δάνειο εντάσσεται στη συμφωνία του Λονδίνου του 1953 (αναστέλλει την καταβολή των επανορθώσεω αποζημιώσεων μέχρι την υπογραφή της συνθήκης ειρήνης από τη Γερμανία). Από το δάνειο παραιτήθηκε το 1958 ο Καραμανλής. Ο τελευταίος το διέψευσε και η γερμανική πρεσβεία με ρηματική της διακοίνωση τον Μάρτιο του 1967 αναίρεσε το? επιχείρημα. Παρ' όλα αυτά η Γερμανία το επανέλαβε μετά το 1990. Υστερα από 50 χρόνια δεν μπορεί να εγείρονται τέτοιες απαιτήσεις. Ομως μετά το 1990 απέδιδε αποζημιώσεις στη Ρωσία, στην Πολωνία και το 1997 στην Τσεχοσλοβακία. «Το μόνο που δηλώνουν τα επιχειρήματα αυτά είναι η έλλειψη επιχειρημάτων. Πολύ δε περισσότερο όταν η κατοχική Γερμανία, παρόμοιο με το ελληνικό είχε πάρει από τη Γιουγκοσλαβία και την Πολωνία και στις οποίες το επέστρεψε το 1956 και το 1971. Σύμφωνα με την πρώτη τροποποίηση, οι δανειακές αναλήψεις των Δυνάμεων Κατοχής έπρεπε να αρχίσουν να επιστρέφονται από τον Απρίλιο του 1943. Πράγματι η Γερμανία από τον Αύγουστο του 1943 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 1944 κατέβαλε δεκαεννιά (19) επιστροφές για το κατοχικό δάνειο, συνολικού ποσού 85,09 τρισ. δρχ.» αποκαλύπτει ο κ. Ηλιαδάκης. «Τα δανειακά ποσά που διεκδίκησε η Ελλάδα, όπως κι αυτά που αναφέρει η ΤτΕ, είναι καθαρή δανειακή οφειλή, δηλαδή από τις συνολικές δανειακές αναλήψεις έχουν αφαιρεθεί οι επιστροφές. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το δάνειο από άτοκο μετέπεσε σε έντοκο λόγω υπερημερίας και επομένως έχουμε ανατοκισμό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης οτι για την επανόρθωση της κατοχικής ζημιάς η Ελλάδα θα χρειαζόταν 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946... Μετά την κατοχή αυτό το ποσό θα αναζητούσε σε εξωτερικό... δανεισμό για να κλείσει τις πληγές του πολέμου». Επανορθώσεις «Να δώσουμε μάχη για τη δικαίωση των θυμάτων» Είναι ανάγκη να κινητοποιηθεί η Ελληνική Πολιτεία, κυβέρνηση, κόμματα, οργανώσεις για το εθνικό θέμα των επανορθώσεων, μέχρι την τελική δικαίωση των θυμάτων και της πατρίδας». Αυτό ήταν το μήνυμα που απέστειλαν τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, στο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα. «Το θέμα παραμένει ανοικτό» σημειώνει το μέλος του Συμβουλίου Δαμιανός Βασιλειάδης που έχει οργανώσει δίκτυο υποστηρικτών του ελληνικού αιτήματος και στην ίδια τη Γερμανία. Σύμφωνα με εισήγηση του κ. Βασιλειάδη, εκτός του κατοχικού δανείου οι οφειλές της Γερμανίας αφορούν τις επανορθώσεις για τις καταστροφές των υποδομών κατά τη διάρκεια της κατοχής που ανέρχονται σε 7.1 δισ. δολάρια του 1938. «Αυτές, σύμφωνα με επίσημο έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδας, υπολογίζονται έως τον Μάρτιο του 2010 στο ποσό των 108,43 δισεκατομμυρίων ευρώ, χωρίς τους νόμιμους τόκους (με το ελάχιστο επιτόκιο του 3% σε τιμές του 1938 υπερβαίνουν σήμερα το 1 τρισ. ευρώ, τρεις φορές περίπου πάνω από το δημόσιο χρέος)», σημειώνει ενδεικτικά. Ανοικτή πληγή παραμένουν οι αποζημιώσεις στα θύματα 100 Ολοκαυτωμάτων από τα οποία έχουν αναγνωριστεί τα 89 με 56.225 νεκρούς. Εκκρεμότητα Στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με αφορμή το Δίστομο, εκκρεμεί η διένεξη Γερμανίας και Ιταλίας για το προνόμιο της ετεροδικίας, εάν δηλαδή τα ιταλικά δικαστήρια έχουν το δικαίωμα να επιδικάζουν αποζημιώσεις σε θύματα της ναζιστικής θηριωδίας. Στην Ιταλία κατέφυγαν και δικαιώθηκαν τα θύματα του Διστόμου προκειμένου να εκτελεστεί η απόφαση του Αρείου Πάγου που προβλέπει κατάσχεση γερμανικών περιουσιακών στοιχείων. Η Γερμανία επιθυμεί να μην εκδικάζονται ανάλογες υποθέσεις στα κράτη που υπέστησαν τη λαίλαπα των ναζί παρά μόνα αρμόδια να είναι τα γερμανικά δικαστήρια... Στις αρχές του 2011 η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε αίτημα παρέμβασης στη δίκη με την προοπτική να εκθέσει τα επιχειρήματά της αναφορικά με την υπόθεση και το θέμα της ετεροδικίας με σκοπό τη δικαίωση των θυμάτων. «Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που δεν έχει αποζημιωθεί από τη Γερμανία, ενώ όλες οι άλλες χώρες έχουν αποζημιωθεί» σημειώνει ο κ. Βασιλειάδης που δεν παραλείπει να κάνει αναφορά για αρχαιολογικούς θησαυρούς που λεηλατήθηκαν από μουσεία και παράνομες ανασκαφές και δεν έχουν επιστραφεί. ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ gapostolidis@pegasus.gr   Υ.Γ. Τα τεράστια αυτά χρωστούμενα της Γερμανίας προς εμάς, βάσει του μνημονίου και της Δανειακής Σύμβασης που υπέγραψε ο Παπανδρέου με τον Καρατζαφέρη, αν τα πάρουμε ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΑΝ ΑΥΤΟΙ!!! επίσης υπόγραψαν ότι ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΔΑΝΕΙΣΤΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΡΙΤΗ ΠΗΓΗ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΞΕΧΡΕΩΣΟΥΜΕ, αν δηλαδή διεκδικήσουμε τα χρήματα και τα πάρουμε και κάνουμε ένα υποτιθέμενο και εικονικό δάνειο με την Κύπρο, ότι υποτίθεται μας δανείζει για να ξεχρεώσουμε, βάσει μνημονίου και δανειακής σύμβασης ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ!!! Με άλλα λόγια εφόσον δεν μας δίνουν αυτά που μας χρωστάνε, μας δάνεισαν, θα ζητήσουν πίσω τα δανεικά, εμείς δεν παράγουμε τίποτα για να τα ξεχρεώσουμε και υπογράψαμε ότι δεν μπορούμε να δανειστούμε από τρίτους σημαίνει ότι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ είναι το απόλυτο ξεπούλημα της Ελλάδας, γιατί περί αυτού πρόκειται!

Ολιγωρία ύψους δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ

Tου Σταυρου Λυγερου

Η πληρωμή του κατοχικού δανείου και οι γερμανικές αποζημιώσεις επανήλθαν στην επικαιρότητα με αφορμή απάντηση του υπουργού Δικαιοσύνης σε σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση. Οι διεκδικήσεις έπρεπε να προωθούνται ανεξάρτητα από τις διακυμάνσεις των ελληνογερμανικών σχέσεων. Είναι εγκληματικό λάθος οι ελληνικές κυβερνήσεις να τις βάζουν στο ράφι και να τις κατεβάζουν όποτε προκύπτουν τριβές με το Βερολίνο.

Το δικαίωμα εκτέλεσης εναντίον της Γερμανίας

Του ΚΩΣΤΑ Ε. ΜΠΕΗ

 

Τα τραγικά θύματα της σφαγής του Διστόμου εξακολουθούν να είναι θύματα, ήδη και της Ελλάδας, που επί δέκα χρόνια αρνείται να δώσει άδεια αναγκαστικής κατάσχεσης ιδιωτικής περιουσίας της Γερμανίας στην Ελλάδα. 

Από τότε που ιδρύθηκε το ελληνικό κράτος και περίπου επί ένα αιώνα δεν χρειαζόταν καμιά συναίνεση της ελληνικής κυβέρνησης για να εξαναγκαστεί ξένο κράτος να πληρώσει τα χρέη για τα οποία καταδικάστηκε από τα ελληνικά δικαστήρια να πληρώσει σε ιδιώτες. Ομως, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, η δικτατορία του Θεόδωρου Πάγκαλου, με το ν.δ. 30/31 Δεκ. 1925, εξάρτησε την κατάσχεση της ιδιωτικής περιουσίας ξένων κρατών από την προηγούμενη άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης. Την απαγόρευση επανέλαβε και ο αναγκαστικός νόμος 1519/1938 της δικτατορίας Μεταξά, εντάχθηκε δε και στον ισχύοντα κώδικα πολιτικής δικονομίας, με κυβερνητική υπόδειξη, σε εποχές που δεν υπήρχαν ακόμη οι δικαιοκρατικές ευαισθησίες της δικής μας εποχής.