Η μεγάλη αποτυχία

Εφθασε πάλι ο καιρός για την ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Ενωσης Οικονομολόγων, ένα είδος μεσαιωνικού πανηγυριού που λειτουργεί σαν αγορά για ανθρώπους (με διδακτορικά που αναζητούν δουλειά), βιβλία και ιδέες. Και εφέτος, όπως τις προηγούμενες χρονιές, ένα θέμα κυριαρχεί: η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση.

Αν είχατε ρωτήσει τους οικονομολόγους που συμμετείχαν στη συνάντηση πριν από τρία χρόνια, οι περισσότεροι θα είχαν προβλέψει ότι σήμερα θα συζητούσαμε για το πώς τέλειωσε η κρίση και όχι γιατί συνεχίζεται.

Τι πήγε λοιπόν λάθος; Η απάντηση είναι κυρίως ότι θριάμβευσαν οι κακές ιδέες.

Μπαίνει κανείς στον πειρασμό να πει ότι οι οικονομικές αποτυχίες των τελευταίων ετών αποδεικνύουν ότι οι οικονομολόγοι δεν έχουν όλες τις απαντήσεις. Όμως η αλήθεια είναι χειρότερη: στην πραγματικότητα, τα κλασικά οικονομικά προσφέρουν καλές απαντήσεις αλλά οι πολιτικοί ηγέτες _ και πάρα πολλοί οικονομολόγοι _ επέλεξαν να ξεχάσουν ή να αγνοήσουν αυτό που έπρεπε να γνωρίζουν.

Η ιστορία είναι μάλλον απλή. Η οικονομική κρίση οδήγησε, μέσω αρκετών καναλιών, σε μια απότομη πτώση της ιδιωτικής δαπάνης: οι επενδύσεις σε ακίνητα καταβαραθρώθηκαν καθώς έσκασε η φούσκα των ακινήτων, οι καταναλωτές άρχισαν να αποταμιεύουν περισσότερο καθώς εξαφανίστηκε η ψευδαίσθηση του πλούτου που δημιουργούσε η φούσκα ενώ τα χρέη των στεγαστικών δανείων παρέμειναν. Και αυτή η πτώση στην ιδιωτική δαπάνη οδήγησε, αναπόφευκτα, σε παγκόσμια ύφεση.

Διότι η οικονομία δεν είναι σαν ένα νοικοκυριό. Μια οικογένεια μπορεί να αποφασίσει να δαπανά λιγότερα και να προσπαθήσει να κερδίζει περισσότερα. Αλλά στην οικονομία συνολικά, οι δαπάνες και τα έσοδα πάνε μαζί: οι δαπάνες μου είναι το εισόδημά σου, οι δαπάνες σου είναι το εισόδημά μου. Αν όλοι προσπαθήσουν να περιορίσουν τις δαπάνες τους συγχρόνως, τα εισοδήματα θα πέσουν _ και η ανεργία θα εκτιναχθεί στα ύψη.

Η σύμβαση της συμμορίας του ευρώ

Γράφει ο Βαγγέλης Κωνσταντίνου

Στην ίδια σύμβαση ο τόκος του δανείου ανακεφαλαιοποίησης των Τραπεζών είναι διπλός. Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για το 1,501% χωρίς όμως να μας λέει πως αυτό είναι της πρώτης μέσης περιόδου και ότι μετά καθορίζεται νέο επιτόκιο ως εξής: Euribor 6 + Περιθώριο+ Προμήθεια Δέσμευσης+ Ετήσια προμήθεια διαχείρισης και ότι απο τις 19/4/2018, 19/4/2019, 19/4/2020, 19/4/2021 και 19/4/22 κάθε χρόνο μέχρι την λήξη θα πληρώνουμε τόκους, πέραν των άλλων τόκων.

Δεν μας λέει ότι τα δάνεια ανακεφαλαιοποίησης αντί να τα πληρώσουν οι Τράπεζες θα τα πληρώσει ο Ελληνικός Λαός, ότι για 10 χρόνια θα πληρώνουμε απο 2.500.000.000 τοχρόνο κεφάλαιο, με ημερομηνία από και 19/4/34 -19/4/39 και 19/4/43 - 19/4/46.

Αφού λοιπόν εμείς θα πληρώσουμε την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών γιατί θα πρέπει να πληρώσουμε και όποια δάνεια έχουμε πάρει από τις τράπεζες;
Τουλάχιστον να πληρώσουμε μόνο το κεφάλαιο και να ακυρωθούν οι τόκοι για κάθε δάνειο ατομικό προς τις Τράπεζες.

Αλλά το παραπάνω επιτόκιο της πρώτης περιόδου ανακεφαλαιοποίησης των Τραπεζών, δηλαδή το 1,501%, δεν ισχύει και για το υπόλοιπο πρόγραμμα χρηματοδοτικής υποστήριξης των 14,4 δις ευρώ, το οποίο λήγει στις 19/3/2047 αντί τις 19/3/2032. Αυτό θα καθοριστεί αργότερα, μονομερώς και με όλες τις δουλείες του αλλά και με τόκο επί του συνόλου της κάθε δόσης επιπλέον.
επειδή όμως θα είναι αδύνατο να πληρωθούν κεφάλαιο και τόκοι των δανείων αυτών, γι' αυτό έχει προβλεφθεί η παραχώρηση κρατικής και δημόσια περιουσίας καθώς και παραίτηση απο κάθε συμφέρον, ατομικό ή συλλογικό.

Λοιπόν, ευτυχώς που έχω, το ελπίζω, λιγοστά χρόνια υπόλοιπο ζωής, τώρα είμαι 58 και ευελπιστώ να σας αφήσω μετά το '30 να πληρώνετε εσείς τις επιλογές των προηγούμενων εκλογών και εγώ να ταξιδέψω στο Άγιο Πέτρο, ελπίζοντας πως δεν θα έχει χρεοκοπήσει και ο παράδεισος και ο Θεός δεν θα έχει προσλάβει για Πρωθυπουργό των Ουρανών κανένα Σαμαρά και κανένα Στουρνάρι.
Τώρα αν στον παράδεισο οι ψυχές κατοικούν αν φυλή όπως στην ζώσα γη, δηλαδή αλλού οι Έλληνες και αλλού οι άλλοι, θα προτιμήσω να πάω με τους "Μάο-Μάο" .

Καλά Χριστούγεννα σε όλους

Πηγή : ksipnistere.blogspot.gr

Χρεοκοπία ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Πρώτα πρέπει να νικήσουμε τον φόβο της άγνοιας και μετά τους τοκογλύφους.

Ο ελληνικός λαός έχει πέσει θύμα μιας πρωτοφανούς μεθόδευσης. Έχει πέσει θύμα μιας τεράστιας προσπάθειας δυσφήμισης, εκβιασμού και τρομοκρατίας ...
Θύμα μιας προσπάθειας δαιμονοποίησής του, που ανάλογες έχουμε δει μόνον εις βάρος των Σέρβων και των Ιρακινών παραμονές των στρατιωτικών επεμβάσεων εναντίον τους. Για λόγους τους οποίους υποψιαζόμαστε —αλλά δεν είναι της παρούσης να αναφέρουμε— γνωστά κέντρα του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού ασχολούνται μέρα-νύκτα με το ελληνικό "ζήτημα". Σε έναν κόσμο που βουλιάζει από τα χρέη, τα πάντα αποδίδονται στην Ελλάδα. Η "γέφυρα" της οικονομίας "γκρεμίζεται", όχι επειδή είναι βαριοί οι "ελέφαντες", αλλά επειδή ένα "μυρμήγκι" κουβαλούσε μαζί του έναν "σάκο". Δεν είναι ένοχοι οι "ελέφαντες", γιατί αυτοί —ως "υπεύθυνοι"— κουβαλάνε μόνον τα απαραίτητα μαζί τους, σε αντίθεση με το προκλητικό και  ανεύθυνο "μυρμήγκι", το οποίο είχε το θράσος να κουβαλάει μαζί του έναν "σάκο".

Σε έναν κόσμο, όπου τα τρισεκατομμύρια "σφυρίζουν" απειλητικά γύρω από τους λαούς, υπεύθυνοι για όλα είναι οι Έλληνες, που —άκουσον άκουσον— έχουν συλλογική σύμβαση εργασίας. Σε έναν κόσμο, όπου οι ΗΠΑ διαρκώς καθυστερούν το "μοιραίο" με νέες εκτυπώσεις δολαρίων και νομοθετικές ρυθμίσεις αύξησης του χρέους τους, όλοι φοβούνται το "μπαμ" της Ελλάδας. Σε έναν κόσμο, όπου μια κοινή ιδιωτική τράπεζα, όπως η DEXIA, έχει "άνοιγμα" πολλαπλάσιο από το συνολικό ελληνικό χρέος, οι πάντες ανησυχούν για τη βιωσιμότητα του. Αυτό το κάνουν, για να τρομοκρατούν τους Έλληνες. Το κύριο μέσο που χρησιμοποιούν, για να επιτύχουν αυτήν την τρομοκράτησή τους, είναι ο εκβιασμός, που αφορά την επιβίωσή τους. 

Έκθεση τρόικας: Η μεγάλη μπλόφα

Εδώ η έκθεση της τρόικας, εκεί η έκθεση της τρόικας, που είναι η έκθεση της τρόικας; Εδώ και έξη περίπου μήνες, η αναβολή της παρουσίασής της θυμίζει το γνωστό παπατζίδικο παιχνίδι. Κάποιοι το συγκρίνουν με το «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Μπέκετ, άλλοι με το «Περιμένοντας τους βαρβάρους» του Καβάφη. Οι τελευταίοι τουλάχιστον έχουν άδικο: Οι «βάρβαροι», δηλαδή οι τροϊκανοί, βρίσκονται ήδη από τον Ιούνιο στην Αθήνα, η έλευσή τους δεν ήταν όμως, όπως λέει ο ποιητής, «κάποια λύση». Και ακόμα λιγότερο λυσιτελής θα είναι η έκθεση που θα παρουσιάσουν πιθανότατα στα μέσα Νοεμβρίου - και όχι μόνο επειδή διαφωνούν μεταξύ τους σε όλα τα βασικά θέματα.
«Θα είναι έκθεση-φάρσα» προβλέπει ο πρόεδρος του Οικονομικού Συμβουλίου των Χριστιανοδημοκρατών Κουρτ Λάουκ, «δεν αξίζει το χαρτί πάνω στο οποίο θα γραφτεί» αποφαίνεται η εφημερίδα «Die Welt». Άλλοι αναλυτές μιλούν για «μνημείο σκοπιμότητας», που υπηρετεί ευθέως τον στόχο των πολιτικών «αφεντικών» των τροϊκανών στις Βρυξέλλες (Κομισιόν), τη Φρανκφούρτη (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) και την Ουάσιγκτον (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) να παραμείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη.

Η κριτική στην έκθεση είχε αρχίσει λίγο μετά την επίσκεψη του Αντώνη Σαμαρά στις 24 Αυγούστου στο Βερολίνο, όταν διαφάνηκε καθαρά, ότι η γερμανική κυβέρνηση είχε αποφασίσει να πει οριστικά «όχι» στην έξοδο.

Τρία χρόνια παταγώδους αποτυχίας!

Σαν το σκύλο που κυνηγάει την ουρά του μοιάζει το αποτύπωμα της οικονομικής πολιτικής για τα τρία χρόνια που πέρασαν με την παρουσία του ΔΝΤ στη χώρα μας. Το απίθανο έλλειμμα 15% του ΑΕΠ που εμφάνισε η κυβέρνηση Παπανδρέου για το 2009 και οδήγησε στο πρώτο μνημόνιο και το πρώτο πακέτο μέτρων την Ανοιξη του 2010 σε συνδυασμό με την 100% αποτυχία αντιμετώπισης της παραοικονομίας και την άρνηση της πολιτικής των αποκρατικοποιήσεων, πυροδότησαν το φαύλο κύκλο «νέων ελλειμμάτων - νέων μέτρων - βαθύτερης ύφεσης» που συνεχίζεται βυθίζοντας την οικονομία σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδο.

Στην αποτίμηση των πολιτικών των δύο μνημονίων που εφαρμόστηκαν ανεπιτυχώς μέχρι σήμερα, είναι αφιερωμένο ξεχωριστό κεφάλαιο του μεσοπρόθεσμου προγράμματος σταθερότητας που κατατέθηκε στη Βουλή και στο οποίο επιχειρείται να δοθεί μια απάντηση στο τι έφταιξε για τη αποτυχία των δημοσιονομικών στόχων και οδήγησε στην ανάγκη ενός νέου ακόμη πιο σκληρού μνημονίου για την περίοδο 2013 - 2016, το οποίο θα κληθεί να ψηφίσει η Βουλή.

Σ΄αυτό, το τεχνικό κείμενο, δεν προκύπτει η απάντηση στο αγωνιώδες ερώτημα «πώς θα βγούμε από την κρίση» αλλά περιγράφεται ανάγλυφα πώς βυθιστήκαμε σ΄αυτή. Αξιοσημείωτο είναι ότι το 2010 κι ενώ βρισκόμαστε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας οι πρωτογενείς δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού αυξήθηκαν κατά 4,66 δισ. ευρώ(!) ενώ το 2011 τα νέα μέτρα και η αβεβαιότητα περί παραμονής ή εξόδου από το ευρώ οδήγησαν στη συρρίκνωση της οικονομίας κατά 7,1% προκαλώντας έκρηξη της ανεργίας.

Εφέτος η ανεργία, το κύμα συνταξιοδοτήσεων και η συρρίκνωση για τρίτη χρονιά του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων οδηγούν σε βαθύτερο σημείο την οικονομία και σε αποτυχία το τελευταίο πρόγραμμα παρ΄ότι αυτό υπογράφηκε και ψηφίστηκε από την κυβέρνηση Παπαδήμου μόλις τον περασμένο Μάρτιο.

Βόμβα της Σερβίας στο τραπεζικό σύστημα – Το ΔΝΤ σε κατάσταση πανικού!

Νέο τραπεζικό σύστημα στη Σερβία, με νόμο που ορίζει πως οι τράπεζες θα εργάζονται αποκλειστικά και μόνο για το όφελος της χώρας και των πολιτών!
Της Μαργαρίτας Ισιδώρου

Οι σοσιαλιστές της Σερβίας εγκαταλείπουν το τραπεζικό σύστημα του ευρωπαϊκού μοντέλου και προκαλούν τις έντονες διαμαρτυρίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου! Παραιτήθηκε ο Dejan Soskic, πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας Σερβίας, ενώ η θητεία του έληγε το 2016! Στην Ευρώπη και ειδικότερα στα Βαλκάνια έχουμε την πρώτη πολιτική απάντηση και αντίδραση στη Τραπεζική Δικτατορία, με νόμο που ψήφισε η Σερβική Βουλή!
Η είδηση θάβεται από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ και δημοσιογράφους και ίσως αναγκαστούν να μιλήσουν για αυτή την εξέγερση της Σερβίας, μιας και τώρα το ΔΝΤ εκφράστηκε δημόσια εναντίον ενός νόμου που ψήφισε δημοκρατικά η Βουλή της Σερβίας και εναντίον του σοσιαλιστή πρωθυπουργού Ivica Dacic.
Με τον νέο νόμο η Τράπεζα της Σερβίας υποχρεώνεται να λειτουργεί σε όφελος της εθνικής οικονομίας και των αναγκών του Σερβικού λαού και να μην τηρεί τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του ΔΝΤ και των διεθνών κερδοσκόπων!
Πρόκειται για ενέργεια της Σερβικής Βουλής που υπερασπίζεται το σύνολο της χώρας και είναι φυσιολογική η αντίδραση της Ευρωπαϊκής ένωσης και του ΔΝΤ, αφού εκτιμούν ότι η Σερβία αναστατώνει κυριολεκτικά την διεθνή τραπεζική «σταθερότητα»!
Τώρα ένα τεράστιο αγκάθι, η Σερβία, υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να προλάβει νέες αποφάσεις σαν της Σερβίας από Ιταλία και Ισπανία. Για την Ελλάδα δεν ανησυχούν οι διεθνείς κερδοσκόποι, μιας και έχουν εγκαταστήσει μια συγκυβέρνηση δωσίλογων!
Η απόφαση της Σερβίας δείχνει πως υπάρχουν ακόμη κάποιοι κι αυτοί στην Περιφέρεια του συστήματος, που τολμούν να εναντιωθούν στην Αυτού Μεγαλειότητα της κερδοσκοπίας, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα!

Το φωτομοντάζ είναι από το “Γρέκι“