SOS. Οδηγίες προς Απελπισμένους Δανειολήπτες. Μπορείτε να Γλιτώσετε Πολλά Χρήματα Από τις Τράπεζες!

Τα κακά νέα: χρωστάτε –πολλά ή λίγα-, αλλιώς δεν θα διαβάζατε αυτό το άρθρο.
Τα καλά νέα: Κατά πάσα πιθανότητα, δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα. Στην πραγματικότητα, σας χρωστάνε, σας κλέβουν ανελέητα, χρόνια τώρα, και πρέπει να κάνετε κάτι γι αυτό. Αμέσως.Και εξηγούμαι.
Τι κάνουν οι τράπεζες; Δανείζουν χρήματα με σκοπό το κέρδος. Αυτό το γνωρίζουμε όλοι και κανείς δεν αμφισβητεί τη χρησιμότητα του δανεισμού όταν αυτός γίνεται με σκοπό την ανάπτυξη. Κανένας επίσης δεν αμφισβητεί ότι το τραπεζικό μας σύστημα μας κλέβει ανελέητα, παράνομα και καταχρηστικά επί σειρά ετών. Οι Ελληνικές τράπεζες και ο Μπάμπης ο τοκογλύφος καμία διαφορά δεν έχουν. Εκτός από ότι από το Μπάμπη δεν γλιτώνεις, από τις τράπεζες όμως, ναι.
 

Ανάλυση
Οι τράπεζες δανείζουν με τόκο. Μέχρι εδώ καλά. Πόσοι γνωρίζουν όμως ότι το νόμιμο δικαιοπρακτικό επιτόκιο για καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες είναι 6,75% συν εισφορά 0,60%; (Οι άπιστοι, ας κάνουν μία επίσκεψη στην ιστοσελίδα της Τράπεζας της Ελλάδας προς επιβεβαίωση). Και άντε και είναι έτσι, θα μου πείτε.
Ποιος θα τα βάλει με τις τράπεζες;Λοιπόν, εμείς το κάναμε. Άλλοι πριν από εμάς το έκαναν και δικαιώθηκαν. Κι εσείς μπορείτε να το κάνετε, εφόσον τα επιτόκια των δανείων σας είναι υψηλότερα του νόμιμου -και κατά μέσο όρο, πληρώνετε τα διπλά ή τριπλά επιτόκια από ότι ο νόμος ορίζει.
Ο τρόπος
Γνωρίζετε ότι υπάρχουν φορείς προστασίας δανειοληπτών. Ένας από αυτούς (κατά τη γνώμη μου ο πιο αξιόπιστος) είναι το ΕΙΧΕ. Οι υπηρεσίες του είναι συνδρομητικές (σε ετήσια βάση) και η δουλειά του είναι αφού σας ενημερώσει για τα δικαιώματά σας, να σας καθοδηγεί, να σας προστατεύει από τις τραπεζικές επιθέσεις (κι εσάς και την περιουσία σας) αλλά και από τις επιθέσεις των εισπρακτικών εταιρειών και κυρίως να σας υποστηρίξει νομικά έτσι ώστε να απαλλαγείτε μια και καλή από τους τραπεζοτοκογλύφους. Και όχι, δεν κοστίζει μία περιουσία.

Η νομισματική ένωση, ζυγός για την Ελλάδα!

«Η Ελλάδα υφίσταται τη δικτατορία του ευρώ»! Ο τίτλος δεν θα ξένιζε τον αναγνώστη αν φιγουράριζε στην πρώτη σελίδα εφημερίδας της κομμουνιστικής Αριστεράς. Το πράγμα αλλάζει όμως όταν αντικρίζει κανείς τον ίδιο τίτλο στην κατ’ εξοχήν εφημερίδα του κατεστημένου εκείνης της χώρας που οραματίστηκε και σχεδίασε το ευρώ. Μιλάμε βέβαια για τη γαλλική Le Monde, η οποία φιλοξενούσε, την περασμένη Πέμπτη, σχετικό άρθρο του Στεφάν Μαντόλ, επίκουρου καθηγητή στο Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών Sciences Po.

Αφού διεκτραγωδεί τον περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας και την έκρηξη των ανισοτήτων στο εσωτερικό της Ευρωζώνης, ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα δεν πρέπει να δαιμονοποιείται: «Οσοι λιβανίζουν την Ευρωζώνη προσπαθούν να μας πείσουν ότι η έξοδος από το ευρώ ή το τέλος του ευρώ θα ήταν καταστροφή, λες και το κοινό νόμισμα καθιερώθηκε άπαξ διά παντός, χωρίς δυνατότητα αλλαγής, λες και κάθε μεταρρύθμιση θα σηματοδοτούσε το τέλος της Ενωσης. Ωστόσο ο απλός πολίτης καταλαβαίνει ότι οι Ελληνες σήμερα, όπως οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλοι αύριο, δεν θα έχουν τύχη αν προσπαθήσουν να σφίξουν κι άλλο τη βίδα των δημοσίων δαπανών, προσδοκώντας ότι θα γίνουν ως εκ θαύματος εξίσου ανταγωνιστικοί με τους Γερμανούς ή τους Ολλανδούς. Αυτό που χρειάζονται επειγόντως οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου είναι μια νομισματική αναπροσαρμογή που θα τους επέτρεπε να κερδίσουν σε ανταγωνιστικότητα».

Και ο Γάλλος οικονομολόγος καταλήγει: «Το ευρώ όφειλε να είναι η ασπίδα που θα χάριζε μεγαλύτερη ελευθερία, ευημερία και ανεξαρτησία. Σταδιακά κατήντησε, όμως, ένα κολάρο που σφίγγει γύρω από τον λαιμό μας κάθε μέρα και περισσότερο, αποστεώνοντας την οικονομική και δημοσιονομική πολιτική εκεί όπου απαιτούνται επινοητικότητα και ευελιξία… Ας είμαστε δύσπιστοι στα ιερά σύμβολα που μας απαγορεύεται να αγγίξουμε και μας οδηγούν σε αδιέξοδο. Η μοίρα που επιφυλάσσουν για την Ελλάδα δεν είναι καλός οιωνός».

Ευρώ, αδιέδοδα !

 Κραυγές και ψίθυροι εναντίον του ευρώ Oι τάσεις υπέρ της εξόδου από την Ευρωζώνη αρχίζουν να βρίσκουν απήχηση σε περιφερειακές, αλλά και ηγετικές δυνάμεις της Ε.Ε.

 

 

Του Πετρου Παπακωνσταντινου

«Υπάρχει κάτι θετικό από την κρίση της Ευρωζώνης, ότι αφύπνισε όλους εκείνους τους υπνοβάτες»! Στον τίτλο πρόσφατου άρθρου του Πολ Χάνον, αναλυτή της αμερικανικής Wall Street Journal, αποτυπώνεται με ρεαλισμό η κατάσταση πραγμάτων στη Γηραιά Ηπειρο: Η κρίση του ευρώ, με καταλύτη τα δημοσιονομικά αδιέξοδα των υπερχρεωμένων, περιφερειακών χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, ακύρωσε όλα τα ισχύοντα αξιώματα και άνοιξε τη δημόσια συζήτηση σε απόψεις που μέχρι χθες ακούγονταν ακραίες και περιθωριακές.

«Τις τελευταίες ημέρες», γράφει ο αρθρογράφος της συντηρητικής εφημερίδας, «ο ηγέτης του τρίτου μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος της Φινλανδίας ισχυρίστηκε ότι η Ευρωζώνη πάσχει από ένα είδος γάγγραινας που απαιτεί δραστική εγχείρηση. Ενας Ιρλανδός οικονομολόγος δήλωσε ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ενδιαφέρεται πρωτίστως να καθησυχάσει τους εκδότες των γερμανικών ταμπλόιντ. Στέλεχος των Φιλελευθέρων, εταίρων στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας, πρότεινε τη δημιουργία νέων μηχανισμών, που θα επιτρέπουν την έξοδο κρατών από το κοινό νόμισμα. Και ένας από τους «σοφούς» της Γερμανίας εκτίμησε ότι η Ευρωζώνη μπορεί να μην υπάρχει, υπό τη σημερινή της μορφή, σε 12 μήνες». Συμπέρασμα: το ευρώ, που θεωρούνταν στο ξεκίνημα της διεθνούς οικονομικής κρίσης ως αναντικατάστατη ασπίδα προστασίας των ευρωπαϊκών οικονομιών, σήμερα εμφανίζεται ως μέρος του προβλήματος και η υπόθεση ότι μπορεί να υπάρχει ζωή και εκτός Ευρωζώνης ακούγεται λιγότερο απίθανη.

Στα ίσα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ

Προς δραματική ανατροπή του πολιτικού σκηνικού οδηγείται η χώρα, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών. Σε δημοσκόπηση της Rass για λογαριασμό της εφημερίδας «το Παρόν», η διαφορά ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ δεν κινείται απλώς στα επίπεδα του στατιστικού λάθους, αλλά της ισοπαλίας! Εκτός Βουλής φαίνεται πως μένουν ΔΗΜΑΡ και ΔΗΣΥ, ενώ το νεοσύστατο κόμμα του Γιάννη Δημαρά συγκεντρώνει το 1,7% των προτιμήσεων.

H Ελλάδα που μπορεί ...

                                                                                    Ελβετικό θαύμα στη Μαγνησία

Πρόκειται για ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό που κατάφερε μετά από συστηματική προσπάθεια, όχι μόνο να σταθεί όρθιο, αλλά να γίνει πρότυπο ανάπτυξης. Για τη μεγάλη ανατροπή που έρχεται από την Ανάβρα του νομού Μαγνησίας.

Στις δυτικές πλαγιές της Οθρυος, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την κοντινότερη κωμόπολη (τον Αλμυρό), οι 700 κάτοικοι, όλοι τους κτηνοτρόφοι, απολαμβάνουν εισοδήματα από 30 έως 100 χιλιάδες ευρώ και μια ποιότητα ζωής που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την πλούσια Ελβετία.

Εδώ ο κόσμος δεν φεύγει προς τα αστικά κέντρα, αλλά επιστρέφει στο χωριό του. Με ποσοστό ανεργίας στο μηδέν και με μέσο όρο ηλικίας τα 40 έτη, ο πληθυσμός διπλασιάστηκε μέσα στα τελευταία 15 χρόνια.

Συμβάσεις δανεισμού: από την αγανάκτηση στις ανησυχίες και στις δυνατότητες λύσης

Αρθρο Του Συνταγματολόγου ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ*

Επιμένω στον τίτλο «Συμβάσεις Δανεισμού» και όχι στο όνομα «Μνημόνιο» που κυκλοφορεί παραπλανητικά, για να θυμίζω πάντοτε ότι όταν λέμε «Μνημόνιο» πρόκειται για τις τρεις Συμβάσεις Δανεισμού που, με συνενοχή όλων των κομμάτων και όλων των μεγάλων ΜΜΕ, κρατήθηκαν και κρατούνται στο σκοτάδι.

Ας δούμε, λοιπόν, για ποιες «Συμβάσεις» μιλάμε: η πρώτη από τις τρεις ήταν η «Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης», η οποία ήταν και η βασική σύμβαση δανεισμού, από την ισχύ της οποίας θα εξαρτιόταν η ισχύς των άλλων δύο και όλων των μετέπειτα «επικαιροποιημένων» Μνημονίων.
Η δεύτερη ήταν η Σύμβαση με τίτλο «Μνημόνιο Συνεννόησης»
και η τελευταία ήταν εκείνη με την οποία ενέκρινε το ΔΝΤ τους όρους του Διακανονισμού Χρηματοδότησης Αμέσου Ετοιμότητας και τη Συμμετοχή της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.

Δόλωμα 220 εκατ. ευρώ για τους εργαζόμενους της ΔΕΗ λόγω της πώλησης του 17%

Εχει πολλές δυνατότητες η εξουσία του Γιωργάκη να κάμψει την αντίσταση
των εργαζομένων . Αν δείξουν κι αυτοί το ίδιο σθένος να υπερασπιστούν
την Επιχείρηση , που δείχνει ο Αντωνάκης , η Ντόρα ,ο Μάνος , ο Καρατζαφέρης
κλπ πατριωτικές δυνάμεις , τα λεφτά που πληρώνει ο κόσμος για το ρεύμα θα είναι
μακρινή ανάμνηση ...

Το δέλεαρ της… επανάκτησης της χαμένης μισθολογικής ευμάρειας, δηλαδή της επιστροφής, τηρουμένων των αναλογιών, στην προ μνημονίου κατάσταση, έχουν να αξιολογήσουν οι συνδικαλιστές, τα στελέχη και οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ, όταν καθορίζουν τη στάση τους για την πώληση του 17% της επιχείρησης. Και τούτο διότι, εάν το δημόσιο χάσει το 51% και φτάσει να κατέχει μόνο το 34% του μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ, δεν θα μπορεί να επιβάλλει τη μισθολογική πολιτική, να καθορίζει εάν και πώς θα γίνονται προσλήψεις, να θέτει «πλαφόν» κ.λπ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο εσωτερικό της επιχείρησης, ενόψει των απεργιών που έχει εξαγγείλει η ΓΕΝΟΠ, ακούγονται όλο και συχνότερα φωνές που υποστηρίζουν ότι «είναι προτιμότερο να χάσει το δημόσιο την πλειοψηφία της ΔΕΗ, καθώς έτσι είναι πιθανότερο να πάρουμε πίσω, μέρος τουλάχιστον, των 220 εκατ. ευρώ το χρόνο που έκοψε από τους μισθούς μας το κράτος».

Γιώργος Δελαστίκ: "Μια Ευρωζώνη με... καμία χώρα-μέλος!"

Αλήθεια, πώς θα σας φαινόταν μια...

Ευρωζώνη χωρίς σχεδόν... κανένα κράτος-μέλος και οπωσδήποτε χωρίς τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία; Σας φαίνεται εντελώς παρανοϊκό και αποκύημα παραληρηματικής φαντασίας! Αυτό θα ήταν, όμως, το αποτέλεσμα που θα προέκυπτε, αν παίρναμε τα στοιχεία για το έλλειμμα του προϋπολογισμού και το δημόσιο χρέος των δεκαεφτά χωρών της Ευρωζώνης για το 2010, που δημοσιοποίησε την περασμένη εβδομάδα η Eurostat, η στατιστική υπηρεσία της ΕΕ, και εφαρμόζαμε αυστηρά τα κριτήρια του Μάαστριχτ, εντάσσοντας στην Ευρωζώνη μόνο εκείνες από τις δεκαεφτά χώρες που έχουν έλλειμμα κάτω από 3% και δημόσιο χρέος κάτω από 60% του ΑΕΠ! Τα αποτελέσματα θα ήταν διασκεδαστικά. Η Ευρωζώνη θα έπαυε να συμπεριλαμβάνει τρια κόσια σαράντα εκατομμύρια Ευρωπαίους και το ευρώ θα το χρησιμοποιούσαν πλέον... εφτά εκατομμύρια κάτοικοι της Γηραιάς Ηπείρου ως εθνικό τους νόμισμα! Τα υπόλοιπα τριακόσια τριάντα τρία εκατομμύρια θα ήταν υποχρεωμένα να το εγκαταλείψουν! Όλοι έξω απ’ το ευρώ! Μόνο πεντακόσιες χιλιάδες Λουξεμβουργιανοί, περίπου 1,3 εκατομμύρια Εσθονοί και 5,3 εκατομμύρια Φινλανδοί θα συναποτελούσαν πλέον τον πληθυσμό της «νέας» Ευρωζώνης, γιατί μόνο αυτές οι τρεις εκ των δεκαεφτά χωρών της σημερινής Ευρωζώνης έχουν χρέος κάτω του 60% και έλλειμμα μικρότερο από το 3% του ΑΕΠ.