Ελληνική Αστυνομία ή Ελληνική τρομοκρατία ?

Σε πεδίο μάχης μετατράπηκε η Αθήνα με εκτεταμένες συμπλοκές μεταξύ αστυνομικών και διαδηλωτών, οδομαχίες και πρωτοφανής σε έκταση χρήση χημικών από τις αστυνομικές δυνάμεις.Συνολικά, πανω απο 250 τραυματισμένοι μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία .

Δείτε εικόνες και video

Κουκουλοφόρος, με σιδερένιο λοστάρι μιλάει με αστυνομικούς και καταλήγει παρέα μαζί τους μέσα στο φυλαγμένο χώρο της Βουλής...

Απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ στο μπλόκο του Hilton


Δειτε πως χτυπάνε στο κεφάλι


Επίθεση Ομάδας Δίας στο μετρό Ακροπόλεως 29/6/2011, 20:45



Τα συμπεράσματα δικά σας...

Real-Democracy Το άρθρο μας.

Το διήμερο: Εντυπώσεις και γεγονότα
Το real-democracy.gr τόσο καιρό ποτέ δεν έχει εκφέρει γνώμη. Πάντα από το πόστο της ενημέρωσης του κινήματος κανείς από όσους προσφέρουν εδώ δεν έχει εκφέρει γνώμη ή άποψη είτε με άρθρο είτε στο φόρουμ. Με το μόνο που ασχολούμαστε είναι με την καλή λειτουργία του ιστότοπου και με την αναβάθμιση των υπηρεσιών προς εσάς. Το real-democracy γεννήθηκε για το κίνημα. Ζει μέσα στο κίνημα. Και βέβαια έχει άποψη γιατί αποτελείται από απλό κόσμο σαν όλους εσάς. Πολίτες κι εμείς αυτού του κόσμου ενδιαφερόμαστε, νοιαζόμαστε, προσπαθούμε, προσφέρουμε.

Από εχθές όλα τα παιδιά του ιστότοπου ήταν έξω. Εκεί ήταν πάντα η θέση μας και πάντα εκεί θα είναι. Μαζί σας! Αφήσαμε την ενημέρωση στο Σύνταγμα λοιπόν και ανεβήκαμε και εμείς πλατεία να διαμαρτυρηθούμε να φωνάξουμε να χειροκροτήσουμε. 'Οταν φτάσαμε όλα ήταν εκπληκτικά. Ο κόσμος πολύς. Χορός κέφι τραγούδια. Πορείες με μοτοσυκλέτες έφταναν. Χαρούμενο κλίμα! Ο κόσμος χειροκροτούσε. Η ελπίδα τα όνειρα ζωντανά! Όλοι σε πηγαδάκια μιλούσαν αντάλλαζαν απόψεις, διαφωνούσαν, συμφωνούσαν αλλά πάντα σε τόνο φιλικό και με καλή διάθεση! Πολίτες όλων των ηλικιών! Ήταν εκπληκτικό! Όσα προβλήματα και αν έχουμε όλα μένουν πίσω στον δρόμο στην πλατεία στο πεζοδρόμιο! Γιατί απλά είμαστε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!

Ξαφνικά μερικοί πέταξαν μερικά μπουκάλια νερό. Πολίτες με προβλήματα καθημερινά που δεν μπορούν να αντέξουν άλλη πίεση από τράπεζες, πολιτικούς, κυβέρνηση. Άνθρωποι είναι πάνω από όλα και πόσο να αντέξουν; Πόσο να αντέξει ένας Πατέρας μία Μάνα αν δεν μπορεί να πάρει στο παιδί τους τα βασικά; Ένα τετράδιο για το σχολείο, 2-3 κουτιά γάλατα, ένα ρούχο, ένα παιχνίδι; Πόσο να αντέξει ένας εργαζόμενος που χάνει την δουλειά του; Πόσο να αντέξει ένα νέο παιδί που δεν έχει δουλειά; Όλα αυτά δημιουργούν μία πίεση λίγο δικαιολογημένη. Εμείς όλοι στην πρώτη γραμμή συνιστούσαμε ψυχραιμία. Τα καταφέραμε μαζί με άλλους πολίτες.

Αλλά οι δυνάμεις καταστολής είχαν άλλη άποψη. Έπεσαν τα πρώτα δακρυγόνα. Κόσμος έτρεχε ούρλιαζε φώναζε. Ένα τεράστιο ''γιατί;'' υψωνόταν στον αέρα. Αυτό το ερώτημα έμεινε αναπάντητο. Από το πουθενά και από πίσω μας έφευγαν πέτρες. Φωνάζαμε να τους απομονώσει ο κόσμος! Μάταια! Τα δακρυγόνα βροχή! Χωρίς έλεος! Γυναίκες, παιδιά, τα προστατεύαμε όπως μπορούσαμε και βοηθούσαμε. Ο κόσμος έτρεχε έπεφτε τους βοηθούσαν οι διπλανοί τους. Εμείς φωνάζαμε συνέχεια ''Παιδιά όλοι μπροστά.... Ελάτε εδώ είμαστε!''. Μερικοί μας άκουσαν και άρχισε πάλι ο κόσμος να μαζεύεται. Τα πράγματα κάπως ηρέμησαν. Και οι πέτρες σταμάτησαν. Αλλά ύστερα από λίγο ΑΝΑΙΤΙΑ άρχισαν πάλι τα δακρυγόνα! Αυτή την φορά όσο και να θέλαμε δεν μπορούσαμε να κάτσουμε. Ο κόσμος πάνω από τα σκαλιά έφυγε. Μείναμε μόνοι μας. Καθήσαμε όλοι και δεν μιλούσαμε. Όχι απογοητευμένοι! Απλά αναρωτιόμασταν γιατί; Όπως εσείς!

Αποφασίσαμε να φύγουμε και να επιστρέψουμε την άλλη μέρα (Σήμερα 29-06) με πιο πολύ κουράγιο και αποφασισμένοι. Αποφασισμένοι να διεκδικήσουμε αυτά που μας χρωστάνε. Όνειρα και ελπίδες. Απλοϊκά πράγματα.

Πήγαμε σήμερα λοιπόν. 11 η ώρα ήμασταν εκεί. Κόσμος πήγαινε και ερχόταν χαρούμενος πάλι. Αλλά και με καχυποψία μήπως γίνει κάτι από επεισόδια όπως το χθεσινό βράδυ. Τους ηρεμούσαμε και με τα κινητά μας ειδοποιούσαμε όλα τα γκρουπ στο facebook να κατέβει ο κόσμος κάτω! Ήταν κάτι μαγικό! Δεν έχουμε λόγια να το περιγράψουμε! Όσο κράτησε ήταν το όνειρο μας! Αυτό που ζητάμε! Όλοι μαζί! Χωρίς ταμπέλες χωρίς ονόματα. Μόνο μία λέξη υπήρχε, φίλε! Υπέροχο! Μοναδικό! Αυτά τα λίγα μαγικά λεπτά όλοι ήταν ίσοι! Όλοι κοιταζόμασταν στα μάτια με καθαρές ματιές!
Μουσικοί έδιναν ρυθμό. Συνθήματα παντού και χειροκροτήματα! Απίστευτα συναισθήματα! Όλα αυτά που αγωνιζόμαστε ήταν εκεί για λίγα λεπτά!

Πάλι όμως δακρυγόνα! Κόλαση! Το χθες δεν ήταν τίποτα! Μάτια έκαιγαν! Τα σωθικά μας έβραζαν! Πολλοί έβριζαν! Παρόλο που η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική προσπαθούσαμε για άλλη μία φορά να κρατήσουμε τον κόσμο μαζί με άλλους! Φτιάξαμε μία μεγάλη αλυσίδα! Προς το παρόν ξαναγύρισε η ελπίδα! Αλλά ένα άδειο μπουκαλάκι νερό από κάποιον ήταν αρκετό! Δακρυγόνα, χειροβομβίδες κρότου παντού. Κλάματα, οργή ανακατεμένα! Ο κόσμος έτρεχε από εδώ κι από εκεί. Ελπίδες όνειρα θόλωσαν από τον καπνό των δακρυγόνων! Ως τις 3:30 το μεσημέρι προσπαθούσαμε να δίνουμε κουράγιο ο ένας στον άλλον και τον εαυτό μας! Κι εμείς κάποια κρίσιμη στιγμή σπάσαμε και χαθήκαμε ο ένας από τον άλλον! Δακρυγόνα έπεφταν γύρω μας και πάνω μας ακόμα και μέσα στο μετρό! Απίστευτο! Όπως είπαμε στην αρχή κι εμείς απλοί άνθρωποι ήμαστε! Και όμως παίρναμε δύναμη και κουράγιο γιατί πιστεύουμε σε όλο αυτό! Δεν το παρατήσαμε! Προσπαθήσαμε, κλάψαμε, συγκινηθήκαμε, αλλά δεν το παρατήσαμε! Και ούτε τα παρατάμε!

Ερωτήματα
Τώρα πια μαζεμένοι γράφοντας αυτό το άρθρο αναρωτιόμαστε γιατί έγιναν όλα αυτά; Γιατί τόση βία από το Κράτος σε πολίτες που αγωνίζονται ειρηνικά για πάνω από 40 μέρες; Η απάντηση που μας έρχεται είναι μία. Μας φοβούνται! Φοβούνται τον κόσμο. Μόνη τους ανησυχία μην φύγουν από αυτές τις καρέκλες! Θέλουν και τους αρέσει να παίζουν τον ρόλο των Εθνοπατέρων! Εκ του ασφαλούς βέβαια! Κλειδωμένοι σε πανάκριβα γραφεία, με πανάκριβα κινητά, αυτοκίνητα, σπίτια το μόνο που κάνουν είναι να κοροϊδεύουν τον κόσμο να τον δυναστεύουν να τον βασανίζουν με απάνθρωπα μέτρα!
Και βέβαια αφού ''Μαζί τα φάγαμε''! Μα εμείς αγαπητοί Κύριοι και Κυρίες γιατί δεν φάγαμε κάτι; Γιατί ψαχνόμαστε όλοι στις τράπεζες να δούμε πόσα έχουμε και δεν βλέπουμε κάτι;;;
Και μετά από όλα αυτά εσείς νομίζετε ότι εμείς θα κάνουμε πίσω;
Ποιος σας είπε Κύριοι και Κυρίες ότι εμείς με δακρυγόνα θα φύγουμε;
Ποιος σας είπε ότι φοβόμαστε τις κουκούλες;
Ποιος σας είπε ότι υποκύπτουμε;
Ποιος σας είπε ότι υποχωρούμε;
Ποιος σας είπε ότι τα παρατάμε;
Ποιος σας είπε ότι τα όνειρα μας έσβησαν;
Ε Μ Ε Ι Σ σίγουρα δεν σας το είπαμε και δεν θα το πούμε Π Ο Τ Ε!

Και τώρα τι;
Αυτή η ερώτηση είναι πολύ εύκολη... έχει απάντηση χωρίς πολλή σκέψη! Σ Υ Ν Ε Χ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε έξω! Έχουμε να πάρουμε κάτι χρωστούμενα. Δικαιοσύνη, Ισονομία, Ισότητα, Δημοκρατία! Από αύριο κιόλας θα ήμαστε πάλι έξω! Θα συνεχίσουμε από εκεί που νομίζουν ότι μας σταμάτησαν! Όλοι εμείς Κύριοι και Κυρίες στην Βουλή έχουμε κάτι βασικό. Έχουμε καρδιά, κατανόηση, συμπόνοια, για τον διπλανό μας! Συμπάσχουμε μαζί! Νοιαζόμαστε, δίνουμε μία Π Ρ Α Γ Μ Α Τ Ι Κ Η αγκαλιά στον διπλανό μας. Ανταλλάσουμε και πάλι καλημέρα! Πάλι μιλάμε αληθινά ο ένας στον άλλον! Αυτό είχε λείψει σε όλους μας! Και νομίζουμε ότι η πρώτη μας μεγάλη νίκη είναι ότι επέστρεψε η ανθρωπιά!

Επόμενα βήματα;
Απλό θα αποφασίσει ο κόσμος! Μόνο ο κόσμος υπάρχει πλέον και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ έχουμε ένα ταξίδι να κάνουμε. Ακόμα ήμαστε στην αρχή! Αλλά στο τέλος θα δείτε κάτι μαγικό. Ένα χαμόγελο ενός παιδιού που ξέρει ότι θα έχει ένα μέλλον και θα σας πιάσει το χέρι και θα σας πει ''Ευχαριστώ''! Εμείς αυτό το χεράκι και το ευχαριστώ δεν θέλουμε να το χάσουμε! Ε Σ Ε Ι Σ;

Ανοιχτή Επιστολή στους Έλληνες Αστυνομικούς λίγο πριν το Μεσοπρόθεσμο

γράφει ο Γιώργος Θωμαϊδης
Αξιωματικοί και άνδρες της Ελληνικής Αστυνομίας και των Ειδικών Δυνάμεων
Ενωθείτε μαζί μας!
Τις επόμενες μερες, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες θα αποκλείσουμε τη Βουλή ειρηνικά. Στόχος είναι να εμποδιστεί η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Μνημονίου, με το οποίο η χώρα μας, το νερό, το ρεύμα, το αέριο, θα πουληθούν σε ξένους. Ενώ υπάρχουν άλλοι τρόποι λύσης των οικονομικών προβλημάτων της πατρίδας μας, πολιτικοί που έκαναν περιουσία από τον δικό σας και δικό μας πλούτο, τώρα ζητούν και τους μισθούς, τις συντάξεις και το μέλλον των παιδιών μας. Η κυβέρνηση που σας διατάζει αρνείται να ελεγχθεί το χρέος και να βρεθεί ποιοί μας δάνεισαν και ποιοί πλούτισαν από τα δάνεια.  Εκατοντάδες ή και χιλιάδες δισεκατομμύρια ευρώ βρίσκονται παράνομα μέσα και έξω από τη χώρα. Οι ίδιοι άνθρωποι σας λένε καθημερινά ψέμματα για το ποιοι είμαστε και το τι θέλουμε. Μας θέλουν χωρισμένους, για να μας κυβερνούν αιώνια με ψέμματα και όχι με αλήθεια και υπευθυνότητα.
Ανάμεσά μας θα είναι οι φίλοι σας, οι γονείς σας, τα αδέρφια σας και τα παιδιά σας. Θα είναι οι γιατροί των νοσοκομείων που κλείνουν, συνάδελφοί σας των σωμάτων ασφαλείας που χάνουν τα επιδόματά τους, Έλληνες ακρίτες με σημαίες από τα σχολεία που κλείνει η κυβέρνηση. Θα είναι όλος ο λαός μας, που όπως κι εσείς, για χρόνια άκουγε ψέμματα. Κανένα χάος δεν θα έρθει εάν δεν ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο, κάτι που εξηγούν όλοι οι οικονομικοί επιστήμονες που δεν πληρώνονται από τους ισχυρούς. Όπως δεν ήρθε χάος με το Σχέδιο Ανάν, που το ζήτησαν οι ίδιοι άνθρωποι και το έγραψε η ίδια αγγλική εταιρεία. Κάθε μέρα μας λένε ένα καινούριο ψέμμα, κάθε στιγμή δεχόμαστε ένα καινούριο χτύπημα στην αγαπημένη μας Ελλάδα.
Η Κυβέρνηση που σας διατάζει έχει παραβιάσει το Σύνταγμα κατά πολλούς έγκριτους νομικούς και καταπάτησε όλες τις εκλογικές της υποσχέσεις. Γνώριζε την κατάσταση της χώρας, πολύ πριν αναλάβει, αλλά έπαιξε με την αγωνία των Ελλήνων. Τώρα, προσπαθεί με κάθε τρόπο να το συγκαλύψει, χρησιμοποιώντας «νομικά κόλπα». Γνωρίζετε και γνωρίζουμε όμως καλά πόσο εύκολα μπορεί να διαστρεβλωθεί ο νόμος από την εξουσία.  Εμείς θα είμαστε στο Σύνταγμα διότι θέλουμε να φυλάξουμε τη δημοκρατία. Θα είμαστε στο Σύνταγμα διότι θέλουμε αληθινή δημοκρατία, ανεξάρτητη δικαιοσύνη, που να καταδικάζει τους ναρκεμπόρους αλλά και όσους καίνε ή αρπάζουν τη δημόσια και ατομική περιουσία. Άλλοι θέλουν να μας σπρώξουν σε αδελφοκτόνα σύγκρουση.
Ενωθείτε μαζί μας! Είστε τα αδέρφια μας, οι φίλοι μας από το στρατό, οι παλιές σειρές μας στους καταδρομείς, οι συμμαθητές μας. Είστε οι πληγωμένοι που φροντίζουμε στα νοσοκομεία μας, οι γονείς των μαθητών μας. Όπως και την προηγούμενη φορά, εάν κάποιοι ξεκινήσουν ταραχές, εμείς, χωρίς ασπίδες, χωρίς κράνη, χωρίς όπλα, θα τους διώξουμε πρώτοι από όλους. Δεν είμαστε εχθροί σας αλλά οι διπλανοί σας, παρόλα τα μεγάλα λάθη που έχουν γίνει.
Κανείς δεν σας υποχρεώνει να ρίξετε ασφυξιογόνα εναντίον πλήθους με γυναίκες και παιδιά, όση και εάν είναι η ένταση. Κανείς δεν μπορεί να σας τιμωρήσει εάν υποχωρήσετε μπροστά σε εκατομμύρια αθώους, κανείς δεν μπορεί να σας ρωτήσει γιατί θα διστάσετε να εκτοξεύσετε δακρυγόνα σε γέροντες και κανείς δεν θα σας αναγκάσει να  χτυπήσετε ανθρώπους από τον τόπο σας.  Θα σας δεχτούμε σαν ήρωες εάν ενωθείτε μαζί μας και μας προφυλάξετε από οποιαδήποτε επίθεση, από δυνάμεις του κράτους ή του παρακράτους. Εμείς, δεν φοράμε κουκούλες σαν τους δειλούς και τους προδότες και εμάς, τους γέρους, τους ανάπηρους και τα παιδιά χρησιμοποιούν οι δειλοί κουκουλοφόροι σαν ανθρώπινη ασπίδα.
Κρατάτε στα χέρια σας το μέλλον του έθνους μας, την τύχη της δημοκρατίας μας και τα όνειρα των παιδιών του λαού μας.
Αδέρφια μας,  ελάτε μαζί μας

Πηγή : http://ellinikosparatiritis.blogspot.com/2011/06/blog-post_26.html

Αφιερωμένο στους Έλληνες ψηφοφόρους.

Το ξεπούλημα της χώρας

Δεν πρέπει να υπάρχει πια άνθρωπος που να πιστεύει ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος των 340 δις ή του 150% του ΑΕΠ είναι δυνατόν να εξυπηρετηθεί. Οι διάφορες λύσεις που προτείνουν ευρωπαίοι και εγχώριοι πολιτικοί και τεχνοκράτες έχουν ως κύριο μέλημα τη σωτηρία των πιστωτών μας και τη θωράκιση του ευρώ. Την ίδια στιγμή πυκνώνουν οι ενδείξεις πως παρόμοιες δυσκολίες αναμένεται να αντιμετωπίσουν το επόμενο διάστημα το Βέλγιο, η Ιταλία και η Κύπρος. Όσοι θεωρούν κάτι τέτοιο τραβηγμένο ας θυμηθούμε τι έλεγαν μετά την ελληνική προσφυγή στο μηχανισμό. Ότι δήθεν υπήρχε μια ελληνική ιδιαιτερότητα και κανείς άλλος δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα στην ΕΕ. Όταν ήρθε η σειρά της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, κατάπιαν τη γλώσσα τους αλλά ως φαίνεται δεν το βάζουν εύκολα κάτω. Συνεπώς τα πάσης φύσεως μνημόνια, μεσοπρόθεσμα αλλά και οι φαεινές ιδέες περί κουρέματος, αναδιάρθρωσης, επαναγοράς, αναδιαπραγμάτευσης, επιμήκυνσης κλπ, εφόσον δεν διαρρηγνύουν το φαύλο κύκλο του τοκογλυφικού δανεισμού, θα διασώσουν τους δανειστές μας και θα καταστρέψουν την εργατική τάξη και τη χώρα.

Μια από τις ισχυρότερες πεποιθήσεις του μνημονιακού μπλοκ είναι ότι χωρίς δανεικά θα σταματήσουν να πληρώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις.

Δεν ζούμε με δανεικά. Οι μισθοί και οι συντάξεις που πληρώνει το δημόσιο προκύπτουν από τη δουλειά των εργαζόμενων της χώρας. Τα δανεικά πάνε στην αποπληρωμή παλιών δανείων και στην κάλυψη του τρέχοντος ελλείμματος. Αν σκοπεύεις να πληρώσεις πρώτα μισθούς και συντάξεις και όχι τα δάνεια, τότε φτάνουν τα έσοδα του δημοσίου. Στον Προϋπολογισμό του 2011 προβλέπονται έσοδα 55,56 δις ευρώ ενώ οι μισθοί και οι συντάξεις είναι 19,8 δις και οι τόκοι του δημοσίου χρέους 15,92 δις. Έτσι εξηγείται η τύχη των 110 δις του μνημονίου. Οι δανειστές, την τριετία 2011 -2013, θα εισπράξουν μόνο από ομόλογα που θα λήξουν 92,6 δις, δηλαδή το 85% του πακέτου.

Αν σταματήσουν εντελώς τα δανεικά, αν σταματήσει και ο βραχυπρόθεσμος κρατικός δανεισμός που τώρα αν και εκτός αγορών γίνεται κανονικά, αν δεν υπάρξει δυνατότητα δανεισμού από τράπεζες άλλων, εκτός ΕΕ, χωρών (πχ Κίνα, Ρωσία, Βραζιλία κλπ), αν δεν υπάρχει δυνατότητα δανεισμού κι από το εσωτερικό ( αποταμιεύσεις άνω των 200 δις υπάρχουν στις τράπεζες), τότε θα συμβεί το «χειρότερο» που είναι : να μηδενιστεί το έλλειμμα. Δύσκολο ; Σκληρό; Σίγουρα ναι αλλά όχι δυσκολότερο από τα πλεονάσματα που προβλέπει το μνημόνιο για το 2012 και μετά. Οι εκτιμήσεις έλεγαν ότι για να σταθεροποιηθεί το χρέος στο 150% του ΑΕΠ το 2012, απαιτούνταν πρωτογενές πλεόνασμα 6% ! Άρα ο μηδενισμός του ελλείμματος, εάν απαιτηθεί, είναι ευκολότερος από το ρήμαγμα της χώρας για να προκύψουν πλεονάσματα που θα ικανοποιήσουν το «τέρας» των αγορών.



Εθνικοποιήσεις
Οι ελληνικές τράπεζες κατέχουν ομόλογα του δημοσίου αξίας 45 δις. Δεν χωράει σε καμιά λογική να ματώνει ο εργαζόμενος λαός για να αποπληρώσει το Λάτση, το Βγενόπουλο και τους υπόλοιπους τραπεζίτες. Έχουν λάβει αλλεπάλληλα πακέτα στήριξης άνω των 100 δις αλλά η κατάσταση της υγείας των τραπεζών δε λέει να βελτιωθεί.

Οποιαδήποτε ρύθμιση του δημοσίου χρέους (κούρεμα, επιμήκυνση κλπ) θα βάλει σε δοκιμασία τις ελληνικές τράπεζες που ούτως ή άλλως χάνουν διαρκώς καταθέσεις.

Οι τράπεζες πρέπει να εθνικοποιηθούν – χωρίς αποζημίωση- για πολλούς και διαφορετικούς λόγους:

Πρώτο, γιατί μόνο έτσι θα ανακουφιστούν (διακοπή πλειστηριασμών, χάρισμα και ρύθμιση χρεών κλπ) χιλιάδες εργατικές οικογένειες που πιάστηκαν στη μέγγενη του τραπεζικού δανεισμού.

Δεύτερο, το κράτος μπορεί να εγγυηθεί περισσότερο για τις λαϊκές αποταμιεύσεις απ’ ότι η Societe Generale και η Credit Agricole.

Τρίτο, θα περάσουν στα χέρια των εθνικοποιημένων τραπεζών οι υπερχρεωμένες εταιρείες μεγάλων κεφαλαιοκρατών που θα συνεχίσουν να λειτουργούν με δημόσια ιδιοκτησία και εργατικό έλεγχο.

Τέταρτο, η εθνικοποίηση είναι ο μόνος τρόπος αποφυγής της εξαγοράς τους από ευρωπαϊκούς τραπεζικούς ομίλους με κίνδυνο να χαθεί κάθε κρατικός έλεγχος στο τραπεζικό σύστημα της χώρας.

Τέλος οι εθνικοποιημένες τράπεζες θα μπορούσαν να συμβάλλουν, μέσω της χρηματοδότησης, στον αναπροσανατολισμό των επενδύσεων σε νέες παραγωγικές δραστηριότητες ή στην αναβίωση της αγροτικής οικονομίας.

Εκτός από τις τράπεζες είναι κρίσιμο ζήτημα η εθνικοποίηση βασικών επιχειρήσεων που αφορούν υποδομές, συγκοινωνίες, τα διυλιστήρια κλπ



Φταίμε όλοι;
«Φταίμε όλοι», «μαζί τα φάγαμε», «ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητες μας». Αυτά είναι μερικά από τα μονίμως επαναλαμβανόμενα σλόγκαν της αστικής προπαγάνδας που αποσκοπούν στην ενοχοποίηση των εργαζόμενων και στην παράλυση κάθε δυνατότητας αντίδρασης. Είναι όμως έτσι;

Δηλαδή έχτισε κάποιος ένα σπίτι για να μη ζει στο νοίκι, το χρωστά ακόμα στην τράπεζα και κατέστρεψε την οικονομία;

Αγόρασε κάποιος καινούριο αυτοκίνητο και οδηγηθήκαμε στην πτώχευση;

Δηλαδή ισχυρίζονται ότι η αγορά καταναλωτικών αγαθών από ιδιώτες αυξάνει το δημόσιο χρέος; Μάλλον έχουν μπέρδεψαν τα επιχειρήματα που προορίζονταν για την Ιρλανδία με αυτά που αφορούν στην Ελλάδα.

«Ναι, αλλά και οι μισοί Έλληνες δουλεύουν στο δημόσιο.»

Ψέματα! Έγραφαν ακούραστα για 1,5 με 2 εκατομμύρια δημόσιους υπάλληλους. Το περασμένο καλοκαίρι απογράφηκαν 768 χιλ, εκ των οποίων οι 625,7 χιλ. είναι μόνιμοι. Οι υπόλοιποι 142,3 χιλ. ήταν συμβασιούχοι, ωρομίσθιοι, αιρετοί, επί θητεία, πρόεδροι, διοικητές και υποδιοικητές οργανισμών κλπ. Κι ενώ τα στοιχεία της απογραφής ήταν γνωστά από 31 Ιουλίου, δημοσιεύεται στην Καθημερινή (26 Σεπτέμβρη 2011) άρθρο του νομπελίστα Χ. Πισσαρίδη και άλλων δύο καθηγητών που διατύπωνε 14 προτάσεις για έξοδο από την κρίση. Στην πρόταση 4 γράφει τα εξής: «Η απασχόληση στο γενικό δημόσιο τομέα μειώνεται διαδοχικά από 1.100 χιλ. σε 700 χιλ μέχρι το 2015.» Τρεις μεγάλοι επιστήμονες και κανείς δεν μπήκε στον κόπο να δει τα στοιχεία της απογραφής;

Αλλά γιατί θα πρέπει να απολογηθεί και κάποιος που θέλει να μπει στο Δημόσιο; Όταν στον ιδιωτικό τομέα «βασιλεύουν» η απειλή της απόλυσης, οι μισθοί πείνας, οι απλήρωτες υπερωρίες, η καταπάτηση των συμβάσεων, οι αυθαιρεσίες και οι προσβολές τότε γιατί να μη θέλεις να δουλέψεις στο δημόσιο;

« Είμαστε η τελευταία σοβιετικού τύπου οικονομία»

Παρά τα αντιθέτως γραφόμενα και λεγόμενα θεωρούμε ότι η Ελλάδα βρίσκονταν, πριν ξεσπάσει η κρίση, στην «πρωτοπορία» της εφαρμογής νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Για παράδειγμα, οι εκθέσεις του ΟΟΣΑ τα τελευταία χρόνια (βλ. Καθημερινή 1/11/2009) δείχνουν ότι η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό ιδιωτικών δαπανών υγείας επί του συνόλου των δαπανών υγείας, από όλες τις χώρες της ΕΕ, και είναι 4η στις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ πίσω από τις ΗΠΑ, Ελβετία και Μεξικό.

Οι δαπάνες ιδιωτικής εκπαίδευσης δεν ξεπερνούν το 20 με 24% του συνόλου των δαπανών για την παιδεία, στις χώρες της ΕΕ, ενώ σε μας προσεγγίζουν το 40%.

Όσο για την υστέρηση που υπήρχε στην αγορά εργασίας , που δεν ήταν λέει αρκούντως ελαστική, να θυμίσουμε ότι ίσως η πιο ακραία μορφή ελαστικοποίησης, είναι η ανασφάλιστη εργασία , που έφτανε πριν ξεσπάσει η κρίση στο 25% της απασχόλησης. Τον τελευταίο χρόνο η αγορά εργασίας έχει μετατραπεί σε απέραντο σκλαβοπάζαρο .

Θα γέμιζαν δεκάδες σελίδες αν συνεχίζαμε να καταγράφουμε τα ψεύδη και τις λαθροχειρίες της καθεστωτικής προπαγάνδας.



Αν φύγουμε από την Ε.Ε.;
«Τότε θα μείνουμε μόνοι μας, θα γίνουμε Αλβανία.» Προς το παρόν γινόμαστε «Αλβανία» εντός της ΕΕ και μάλιστα εντός της Ευρωζώνης. Όσο για το αν φύγουμε, θα ζήσουμε όπως άλλες 180 περίπου χώρες του πλανήτη που σήμερα δεν είναι στην ΕΕ, όπως η Νορβηγία, η Ελβετία κ.α. Ότι κι αν σκαρφιστεί η αστική μυθολογία δεν μπορεί να κρύψει την αποτυχία της στρατηγικής τους που οδηγεί στη χρεοκοπία και στη ραγδαία «αργεντινοποίηση» της Ελλάδας.

Σε μια εποχή που η οικονομική ισχύς μετατοπίζεται προς ανατολάς, που ακόμη και το Ιράν βρίσκει οικονομικούς συμμάχους στις χώρες του BRIC, που ακόμα και η μικρή και ρημαγμένη Ισλανδία υψώνει το ανάστημά της στους τραπεζίτες, που τα PIGS ωθούνται στην έξοδο της ΕΕ, εμείς θ’ αναρωτιόμαστε ακόμη αν υπάρχει ζωή εκτός ΕΕ;

Ίσως γιατί σε μας υπήρξε πολύ πλούσια η προπαγάνδα για τον πακτωλό χρημάτων που έρρεαν από την ΕΕ όλα αυτά τα χρόνια. Μάλλον αντιστοιχεί στο «μπούκωμα» ενός τμήματος πανεπιστημιακών και διανόησης που αφού «έφαγε» καλά έπρεπε να πείσει κι όλο το λαό ότι τρώει εξίσου. Παραμύθια! Από την ένταξή μας ως σήμερα με κάθε μορφή (ΜΟΠ, ΚΠΣ, ΕΣΠΑ ) λάβαμε ως χώρα 120 δις ευρώ όχι λόγω φιλευσπλαχνίας των εταίρων αλλά για να καλύψουμε τις απώλειες που θα είχαμε στην παραγωγή και τις εξαγωγές. Απ’ αυτά, τα 51,3 δις επεστράφησαν σε εταιρείες της δυτικής Ευρώπης για προμήθεια μηχανημάτων, εξοπλισμού κλπ. (βλ. εξαιρετικό ρεπορτάζ Δ. Κάδδα, Ελευθεροτυπία 17/10/2010). Συνεπώς μας έδιναν ψίχουλα για να διαλυθεί ο παραγωγικός ιστός της χώρας κι έτσι το αγροτικό εμπορικό έλλειμμα φτάνει στα 3,5 δις το χρόνο!

Οι επιδοτήσεις έπαιξαν το ρόλο που παίζει το τυρί στη φάκα. Ο ποντικός βλέπει το τυρί αλλά όχι τη φάκα. Προσανατολίστηκαν οι αγρότες σε δυο – τρία προϊόντα (πχ βαμβάκι, λάδι) κι εγκαταλείφθηκε η παραγωγή βασικών ειδών διατροφής καθώς οι μεγαλοεισαγωγείς με το ισχυρό ευρώ στην τσέπη, έφερναν από την άκρη του κόσμου από πατάτες Αιγύπτου μέχρι σκόρδα Κίνας και λεμόνια Αργεντινής. Οι επιδοτήσεις συγκάλυπταν συστηματικά την καταστροφή της ελληνικής γεωργίας . Ας σημειωθεί εδώ ότι το 80% των επιδοτήσεων εισπράττεται από το 20% των αγροτών (και μη αγροτών καθώς τη μερίδα του λέοντος παίρνουν μεγάλοι οινοπαραγωγοί, κτηνοτρόφοι τύπου Βιβάρτια κλπ)

Η ΕΕ συνέτριψε την ελληνική γεωργία. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1981 υπήρχαν 997.000 αγροτικά νοικοκυριά ενώ το 2007 είχαν μείνει 614.000 δηλαδή σε 28 χρόνια περίπου 800.000 αγρότες εγκατέλειψαν την αγροτική δραστηριότητα.

Θα αναφέρουμε μόνο δύο, από τα δεκάδες, παραδείγματα που αποκαλύπτουν το ρόλο της ΕΕ.

Τα τελευταία είκοσι χρόνια επιδοτούνταν η καταστροφή αλιευτικών σκαφών και σχεδόν 5000 αλιευτικά σκάφη καταστράφηκαν. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε εκτίναξη των εισαγωγών ψαριών και σε άνθιση του κλάδου των ιχθυοκαλλιεργειών που συγκεντρώθηκε σε δυο τρεις ομίλους επιχειρήσεων. Κι ενώ η Ελλάδα είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός λαβρακιού και τσιπούρας, τώρα οι υπερχρεωμένοι όμιλοι ιχθυοκαλλιεργειών είναι στόχος επιθετικής εξαγοράς ενός γεωργιανού επιχειρηματία ονόματι Bendukidze.

Άλλο παράδειγμα καταστροφικής επίδρασης της ΕΕ ήταν στη ζάχαρη, ένα από τα βασικότερα είδη διατροφής. Από 320.000 τόνους παλιότερα σήμερα φτάσαμε να παράγουμε 35.000 τόνους. Από τα 5 εργοστάσια της ΕΒΖ κλείσαμε τα 2 αποδεχόμενοι την ΚΑΠ. Σήμερα εισάγουμε ζάχαρη από τη Γερμανία και τη Γαλλία σε μια εποχή που η τιμή της διεθνώς είναι στα ύψη. Χιλιάδες παραγωγοί τεύτλων και εργάτες της ΕΒΖ είναι πια άνεργοι. Τώρα ιδιωτικοποιούν και την υπόλοιπη ΕΒΖ. (βλ. Ντ. Δασκαλοπούλου, περιοδικό ΕΨΙΛΟΝ, 25/5/2011).



Πάντα υπάρχει άλλος δρόμος όταν ο μονόδρομος οδηγεί στην καταστροφή. Στο δρόμο αυτό συγκλίνουν όλο και περισσότερες δυνάμεις που διατυπώνουν μια ανατρεπτική πρόταση προς τον αγωνιζόμενο λαό των εργατικών αγώνων και των πλατειών.

http://papalakia.blogspot.com

Και έτσι απλά κατέβηκα κι εγώ στο Σύνταγμα.

Ναι είμαι κι εγώ ένας από αυτούς τους χαβαλέδες που κατέβηκαν για να πιούν μπύρες με τους κολλητούς στα σκαλάκια του μετρό και να κοζάρουν γκομενάκια. Ναι είμαι ένας από αυτούς που θα αγοράσουν λέιζερ μπρελόκ από τους Πακιστανούς και θα φάνε καλαμπόκι από τους μικροπωλητές. Είμαι ένας από αυτούς τους ''απολιτίκ'' που στις επόμενες εκλογές οι ιδεολογικά υπερφορτισμένοι πολιτικοί εγκέφαλοι που τώρα με απαξιώνουν, θα μου ζητούν την ψήφο μου, γιατί τότε θα είμαι συνειδητοποιημένος, ενώ τώρα είμαι ένας απλός χαβαλές. Δεν έχω λέει αιτήματα και ιδεολογία. Μα δεν σας φτάνει το ότι θέλω να πάνε φυλακή όσοι έκλεψαν, ότι θέλω να ζω ισότιμα και με αξιοπρέπεια? Πρέπει να γράψω την έκθεση των ιδεολογικών μου ιδεών και να ιδρύσω κόμμα? Δεν είναι αρκετό ότι θέλω ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ?

Πρέπει να συσπειρωθώ λένε μαζί με το Π.Α.Μ.Ε με το Φ.Υ.Γ.Ε με το Γ.Υ.Ρ.Ν.Α με το Σ.Υ.Ρ.Ι.Ζ.Α. με το Ξ.Ω.Φ.Α.Λ.Τ.Σ.Α, με το Π.Ε.Ρ.Α.Σ.Ε. Κ.Α.Ι Δ.Ε.Ν Α.Κ.Ο.Υ.Μ.Π.Η.Σ.Ε. γιατί αυτοί με τους αγώνες τους θα μπορέσουν να κάνουν την ανατροπή, ενώ εγώ ο ανοργάνωτος, ο απολιτικός ο ασυσπείρωτος ο αδαής είμαι χαμένος από χέρι. Τι μου λέτε. Και πως έχω καταφέρει εγώ το χυμαδιό, να είμαι κάθε μέρα επί 7 μέρες στο Σύνταγμα? Μαζί με χιλιάδες άλλους χυμαδιστάν τύπους, οικογενειάρχες με καροτσάκια, σκειτμπορντάδες, νοικοκυρές και ξανθές γκομενίτσες? Έχει κάνει το ΠΑΜΕ μήπως καμιά τέτοια σερί διαμαρτυρία και δεν το θυμάμαι? Αυτοί λένε ξέρουν από Λαϊκούς αγώνες κι εγώ που μαλακίζομαι στο Facebook θέλουν να μου πουν ότι είμαι απλά ένας Like-ος? Θέλτε να με πείτε έτσι. Πείτε με. Το προτιμώ να σας πω.

Δεν είμαι γνώστης δυσνόητων ιδεολογιών, δεν έχω καταλάβει την διαφορά της αριστεράς από την δεξιά, του Σοσιαλιστή από τον Φιλελεύθερο.Το μόνο που ξέρω είναι ότι ο ΣοσιαΛΗΣΤΗΣ έχει μέσα τη λέξη που είδατε ο ΦιλελευΘΕΡΙΣΜΟΣ την αντίστοιχη. Ο ΣΥΡΙΖΑ την έχει ολόκληρη τη λέξη στον τίτλο και το ΚΟΥΚΟΥε την αυτή. Μέχρι και οι ΟιΚΟΛΟγοι που τους συμπαθώ έχουν κι αυτοί τον πισινό στην ταμπέλα. Χαριτολογώ τώρα, αλλά πλάκα πλάκα μερικές φορές αυτά τα λογοπαίγνια βγάζουν αλήθειες. Το μόνο λοιπόν που έχω καταλάβει όλα αυτά τα χρόνια είναι ότι όλοι αποσκοπούν ποιος θα αρπάξει την κουτάλα. Για να βγάλουν τον επόμενο χαρισματικό ηγέτη που θα μας καθοδηγήσει και θα μείνει στην ιστορία βολεύοντας βέβαια και όλους τους ομόθρησκους. Ναι αυτόν λέω που μεταθάνατον θα δώσουν το όνομά του στο δρόμο που περνά μπροστά απ τη βίλα του. Αξιαγάπητοι μου αγωνιστές που αντί να πετάξετε τις κομματικές σας ταυτότητες απ το μπαλκόνι, βουτάτε κάθε μέρα όλοι από το ρετιρέ της κουλτούρας σας, δεν έχετε καταλάβει απλά τι γίνεται. Ο κόσμος σιχάθηκε τους ηγέτες και τους δήθεν σωτήρες και ήρωες. Το προϊόν έχει πεθάνει κι εσείς προσπαθείτε απλά να μας πείσετε να πιστέψουμε σε ένα ταριχευμένο πτώμα. Ο ήλιος έδυσε, η φλόγα έσβησε, τα σφυροδρέπανα σκούριασαν.

Μια φίλη μου μου είπε κάποτε, ότι για να πολεμήσεις το σύστημα πρέπει να μπεις μέσα σ αυτό γιατί αλλιώς το σύστημα θα σε καταπιεί. Το σκέφτηκα καλά αυτό που είπε, εν μέρει συμφώνησα, αλλά δυστυχώς τα πράγματα δείχνουν ότι όποιος μπήκε στο σύστημα για να το πολεμήσει έγινε ένα και το αυτό. Από που να πάρω παράδειγμα να σας πω. Από τη γενιά του πολυτεχνείου? Την ξέρετε καλύτερα την ιστορία από μένα. Για αυτό το λόγο δεν θέλω να βλέπω άτομα στα μικρόφωνα να προσπαθούν να με συσπειρώσουν. Γι αυτό το λόγο θέλω να μείνω ένας ανώνυμος, ένας ''απολιτίκ'' που έτσι πέρασε απ την πλατεία για να ρίξει μια μούντζα και να γυρίσει πίσω στην καθημερινή του Ιθάκη. Θέλετε ωστόσο να με αποκαλείτε κάπως? Πέστε ότι είμαι ο Κανένας....

Πηγή : Ανωνυμος αγανακτισμενος.

Eνα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της άμεσης δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Ένα μεγάλο βήμα προς τη δημοκρατική ολοκλήρωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκανε χθες το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υπερψηφίζοντας την έκθεση για την καθιέρωση της "Πρωτοβουλίας 1.000.000 Πολιτών" που προβλέπει η Συνθήκη της Λισαβόνας. 

Η έκθεση, με εισηγητές του ευρωβουλευτές Zita GURMAI (Σοσιαλιστές, Ουγγαρία) και Alain LAMASSOURE (ΕΛΚ, Γαλλία) θέτει τις προϋποθέσεις ώστε οι ευρωπαίοι πολίτες να μπορέσουν να εξασκήσουν το δικαίωμά τους να καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να νομοθετεί πάνω σε ένα ζήτημα, αν συμπληρωθούν 1.000.000 υπογραφές από επτά χώρες της ΕΕ.


Ο Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλος της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων του Ε.Κ. κ. Σταύρος Λαμπρινίδης δήλωσε μετά την ψηφοφορία: "Σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκπλήρωσε μία από τις βασικότερες υποσχέσεις που είχε δώσει η Συνθήκη της Λισαβόνας στους ευρωπαίους πολίτες: Τη δυνατότητα να μπορούν να συμμετάσχουν με τρόπο επίσημο, συντεταγμένο και θεσμικό, στη διαδικασία παραγωγής των νόμων που αφορούν όλους μας. 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Συμβούλιο, οι Ευρωβουλευτές αλλά και οι πολίτες των χωρών της ΕΕ πρέπει από εδώ και πέρα να συμβάλλουν ώστε αυτό το δημοκρατικό 'πείραμα' να ενισχυθεί και να βελτιωθεί. Η Ομάδα των Σοσιαλιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει δηλώσει ότι, μόλις η διαδικασία τεθεί επισήμως σε ισχύ, θα επιδιώξουμε τη συλλογή 1.000.000 υπογραφών ώστε να πιεστεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταθέσει πρόταση ευρωπαϊκού νόμου για τη θέσπιση ενός φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών, στην περίπτωση που συνεχίσει να αρνείται να το κάνει αυτοβούλως. Ένας τέτοιος φόρος θα απέφερε περίπου 200 δισ. ευρώ το χρόνο για την ανάπτυξη και για θέσεις απασχόλησης, εν μέσω κρίσης και περικοπών.".


Στην έκθεση περιγράφονται αναλυτικά οι όροι με τους οποίους μπορεί να συστήνεται μία "Πρωτοβουλία Πολιτών":
Θα συστήνεται μία "οργανωτική επιτροπή πολιτών", αποτελούμενη από επτά φυσικά πρόσωπα που διαμένουν σε τουλάχιστον επτά Κράτη Μέλη, ώστε να διασφαλίζεται πως το θέμα θα έχει ευρωπαϊκή διάσταση. 

Στη συνέχεια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα ελέγχει αμέσως νομικά εάν η αίτηση των πολιτών αυτών θα γίνεται αποδεκτή, με βάση συγκεκριμένα κριτήρια που τίθενται στη Συνθήκη. Εξασφαλίζεται έτσι πως η Επιτροπή δεν θα μπορεί να απορρίψει αιτήσεις απλά και μόνο λόγω του πολιτικού τους περιεχομένου. Εξαιρέσεις θα γίνονται μόνο σε περίπτωση που το περιεχόμενο της πρωτοβουλίας αντιτίθεται εμφανώς στις αξίες της Ένωσης, όπως έχουν γίνει κοινά αποδεκτές από τη συνθήκη της Λισαβόνας. 

Αφού συλλεχθούν 1.000.000 υπογραφές πολιτών, η Επιτροπή θα έχει τρεις μήνες για να αποφασίσει τον τρόπο με τον οποίο θα δράσει και θα πρέπει να δικαιολογήσει αυτή της την απόφαση.
 
Οργανώσεις που συνεισφέρουν ευθέως στην ευρωπαϊκή πολιτική και εκπροσωπούν τις απόψεις Ευρωπαίων Πολιτών (πολιτικά κόμματα, συνδικάτα, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών) θα μπορούν να υποστηρίξουν ευθέως μία "Πρωτοβουλία", αρκεί να το κάνουν με πλήρη διαφάνεια.

Ελλάδα

Κάπου σε μιαν άκρη μιας μεγάλης ηπείρου , ζούσε μια γυναίκα που την έλεγαν Ελλάδα.
Η Ελλάδα ήταν από τις πιο όμορφες γυναίκες που υπήρξαν στον κόσμο.
Γι αυτό την αγάπησαν όλοι οι θεοί και την προίκισαν.

Την αγάπησε ο Ποσειδώνας και της χάρισε καθαρές θάλασσες και την γέμισε άσπρα νησιά
Την αγάπησε η Δήμητρα κι έκανε τη γή της εύφορη και γόνιμη
Την αγάπησε η Αρτεμις κι ευλόγησε τα δάση της
Την αγάπησε ο Ήφαιστος και γέμισε τη γή της πλούτο ορυκτό
Την αγάπησε η Εστία και της έμαθε να είναι νοικοκυρά
Την αγάπησε η Αφροδίτη και της έμαθε τα μυστικά του έρωτα
Την αγάπησε ο Απόλλωνας και της χάρισε τις τέχνες και τη μουσική του
Την αγάπησε ο Αρης κι ήταν ανίκητη
Την αγάπησε ο Ερμής και της έφερε το εμπόριο
Την αγάπησε ο Δίας και της έμαθε να είναι φιλόξενη ,να αγαπάει τους ξένους.
Μα πιο πολύ την αγάπησε η Αθηνά και της χάρισε τη σοφία της, κι απ΄τη σοφία της Αθηνάς η Ελλάδα έφτιαξε τη δημοκρατία.

Δεν υπήρχε στον κόσμο άλλη γυναίκα που δεν ήθελε να μοιάσει της Ελλάδας.Ολες την κοίταζαν με θαυμασμό.

Μόνο μία τη ζήλευε θανάσιμα,η Ηρα,και της έστειλε μια κατάρα.
-Να προδοθεί από τους άντρες της.-

Γνώρισε πολλούς άντρες η Ελλάδα κι έκανε πολλά παιδιά μάλιστα κάποια από αυτά έγιναν σπουδαία σε όλο τον κόσμο κι η Ελλάδα ακόμα πιο αγαπητή.

Μετά από πολλά χρόνια όμως η κατάρα της Ηρας έπιασε..
Ήρθαν κάποιοι άντρες κι ένας ένας, της πήραν τις αρετές, τη σοφία και την ομορφιά της.
Τα χωράφια της δεν έβγαζαν πια ζηλευτούς καρπούς, τα δάση της καιγόντουσαν , ο ορυκτός της έμενε θαμμένος, οι θάλασσες μολύνθηκαν, τα σπίτια γκρεμιζόντουσαν , οι τέχνες και η μουσική της φθήνηναν, έχανε στις μάχες , έκλεινε τα μαγαζιά της, δε τη σέβονταν οι ξένοι
κι η δημοκρατία της δεν ίσχυε.

Μα το χειρότερο κακό που βρήκε την Ελλάδα ήταν ο πόνος της μάνας....
γιατί τα παιδιά της μάλωνανε πολύ αναμεταξύ τους.
Ψάχνοντας να βρουν ποιός φταίει κατηγορούσαν το ένα το άλλο,και κάθε ένα κάποιον από τους προηγούμενους άντρες της κι αυτός ο καβγάς συνεχιζόταν επί χρόνια..

Μέχρι που η Ελλάδα έκλαψε...έκλαψε τόσο δυνατά που το δάκρυ της έγινε βροχή και μέρες έπεφτε πολλές στα κεφάλια των παιδιών της...έκλαιγε παρακαλώντας τα να αγαπηθούν μεταξύ τους , να μη ξεχνάν ότι είναι αδέρφια, γεννημένα από την ίδια μάνα και να της βρουν έναν άντρα που να αγαπήσει όσο κανείς άλλος την Ελλάδα και τα παιδιά της...κι όλοι μαζί να παρακαλέσουν την Ήρα,να σπάσει την κατάρα της....

Πηγή : http://isonomia-gia-olous.blogspot.com