Γνωρίστε τον Τραπεζίτη σας - Know the Bankster (BIS)!

Σε συνέχεια ενος εξαιρετικού αρθρου περί Λιβύης (κλικ εδώ), ο συγγραφέας επανέρχεται με σχετικές πληροφορίες περί Bank for International Settlements - BIS (Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών - ΤΔΔ), γιατί καλό είναι να γνωρίζει κανείς τον τραπεζίτη του!

Όλες οι πληροφορίες που μας μεταφέρει προέρχονται (αυτούσιες) από τον επίσημο ιστότοπο της ΤΔΔ (κλικ εδώ). Δεν δύναται να μας κάνει πλήρη ξενάγηση - θα μας δείξει μόνο ένα μονοπάτι. Ερευνάτε τας γραφάς - καλή μελέτη!

Εισαγωγή
 Η ΤΔΔ ιδρύθηκε το 1930 με σκοπό να διαχειριστεί τις πληρωμές πολεμικών επανορθώσεων που επιβλήθηκαν στην Γερμανία μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου (Συνθήκη Βερσαλλιών). Ιδρύθηκε επίσης με την πρόβλεψη να λειτουργήσει ως forum συνεργασίας κεντρικών τραπεζών. Στην ίδρυσή της συμμετείχαν το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ιαπωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ. Είναι ο πρόδρομος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας - ΕΚΤ/ECB (σημ.: και πιθανό σημερινό αφεντικό της). Στεγάζεται στην Βασιλεία (Basel) της Ελβετίας.

Σταθμός μονοπατιού 1ος - ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ (κλικ εδώ)

Σταθμός μονοπατιού 2ος - ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ '30 & '40 (κλικ  εδώ)

Σταθμός μονοπατιού 3ος - ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ, ΣΥΝΘΗΚΗ BRETTON WOODS (κλικ  εδώ)

Σταθμός μονοπατιού 4ος - ΠΡΟΣ ΤΗΝ Ε.Ο.Κ. (κλικ εδώ)

Σταθμός μονοπατιού 5ος - Η ΤΔΔ & Η ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ (κλικ εδώ)

Σταθμός μονοπατιού 6ος - ΤΑ ΚΤΙΡΙΑ ΤΗΣ ΤΔΔ (κλικ εδώ) - αυτές είναι δουλειές για αρχιτέκτονα!

Αρχ. Martin Burckhardt, 1977

 Αρχ. Mario Botta, 1999














Πηγή : http://greeksynthesis.blogspot.com

WSJ: Τι θα συμβεί αν οι Έλληνες αποφασίσουν ότι δεν θέλουν να σωθούν;

---

Μια διαφορετική οπτική γωνία του «ελληνικού ζητήματος» παρουσιάζει ο συντάκτης Alen Mattich, σε άρθρο του στην Wall Street Journal. ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ βρίσκονται σε σκληρές διαπραγματεύσεις σχετικά με την ανακούφιση του χρέους της ελληνικής οικονομίας, όμως τα σχέδιά τους δεν έχουν καμία αξία αν στην προσπάθεια αυτή δεν συμμετέχει η νέα κυβέρνηση. Τι θα συνέβαινε, όμως, αν η Ελλάδα αποφάσιζε ότι «δεν θέλει να παίξει»;

Σύμφωνα με τον συντάκτη, η Ελλάδα αρχίζει να αναρωτιέται αν υπάρχει κάποιος πιο εύκολος τρόπος να βγει από την κρίση. Αναπόφευκτα, η εμπειρία της Αργεντινής, που άρχισε να ανακάμπτει τρία χρόνια μετά τη χρεοκοπία της, αρχίζει να τραβά το ενδιαφέρον πολλών. Όμως οι οικονομολόγοι πιστεύουν ότι η έξοδος μιας χώρας από την ευρωζώνη θα πυροδοτούσε μια παγκόσμια οικονομική κρίση άνευ προηγουμένου.

Τι θα συμβεί, λοιπόν, αν οι Έλληνες αποφασίσουν να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Αργεντινής και να βγουν από τη νομισματική ένωση; Όσο ειρωνικό και αν ακούγεται, καταλήγει ο συντάκτης, η προοπτική αυτή είναι σχεδόν βέβαιο ότι η ΕΕ θα προχωρούσε σε τεράστιους συμβιβασμούς –ίσως ακόμα και να ξεχνούσε το χρέος της Ελλάδας.

 

Πηγή : Skai.gr

Το δημόσιο χρέος του ελληνικού κράτους από το 1824 έως τα σήμερα: Ένα σύντομο ιστορικό

Α. 1824-1897
Την περίοδο αυτή η Ελλάδα πήρε 10 εξωτερικά δάνεια, συνολικά 770 εκ. γαλ. φράγκα (στο εξής γ.φ.). Κατά μέσο όρο η τιμή έκδοσης κυμάνθηκε στο 72,54%, δηλαδή χρεώθηκε 770 εκ. γ.φ. αλλά “στο χέρι” πήρε 464,1 εκ. γ.φ., τα υπόλοιπα ήταν τιμή έκδοσης και διάφορα άλλα έξοδα-κρατήσεις, ή πιο απλά ήταν το… κοινωνικό έργο των τραπεζών.



1 Αναλυτικότερα:
• Δύο δάνεια από την Αγγλία κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης το 1824 και το 1825, συνολικά 2,8 εκ. λίρες στερλίνες (στο εξής λ.σ.) ή 70.261.000 γ.φ.2 • Ένα, 60 εκ. γ.φ. με την εκλογή του Όθωνα ως βασιλιά της Ελλάδας, το 1832.
• Δύο επί Κουμουνδούρου, το 1879 και το 1890, συνολικά 180 εκ. γ.φ.
•Πέντε επί Χ. Τρικούπη το 1882-1885 και το 1886-1881, συνολικά 450 εκ. γ.φ. και τέλος
•Ενα επί Σωτηρόπουλου-Ράλλη το 1893, 9.739.000 εκ. γ.φ.

ΓΑΠ ή αλλιως Εφιάλτης

Δεν πάει σε εκλογές δηλώνει ο ΓΑΠ. Δεν τον νοιάζει ο κόσμος που ξεσπάει σε όλη την Ελλάδα. Δεν ενδιαφέρεται που δεν έχει λαϊκή νομιμοποίηση. Δεν τον ενδιαφέρει να καταστρέψει την χώρα ή αν γραφτεί στην ιστορία ως νέος Τσολάκογλου ή Εφιάλτης. Δεν φαίνεται να τον απασχολεί ιδιαίτερα ακόμη κι αν εξαφάνιζε την χώρα απ’τον χάρτη.
Είναι εμφανές ότι το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να μείνει πιστός στα αφεντικά του, να ξεπουλήσει την χώρα αφού την απαξιώσει, να χαρίσει το αίμα του λαού του.
Μόνος του πορεύεται, δεν παραιτείται και δεν αφήνει τον λαό να εκφραστεί. Πιστός στην αποστολή του που ακόμη δεν έχει εξετελέσει.
 

Στήνει φράχτες γύρω απ την Βουλή, φυτεύει κουκουλοφόρους να προβοκάρουν τις διαμαρτυρίες, μιλάει για συναίνεση σε προκαθορισμένες αποφάσεις, τρομοκρατεί τον λαό ότι δεν θα πάρουμε την 5η δόση ενώ οι ίδιοι οι δανειστές μας λένε ότι θα καταβληθεί, εξαπολύει τα παπαγαλάκια του να σπείρουν πανικό παντού.
Κάνει ότι θα έκανε κάθε δικτάτορας που χάνει την εξουσία και προσπαθεί να διατηρήσει την καρέκλα του λίγο ακόμη.
Στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, όμως εσείς δεν είστε η δημοκρατία, είστε μια σάπια τυραννία!

 

Πηγή : http://mysatelite.wordpress.com

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΡΙΞΕ ΤΟΝ ΟΘΩΝΑ.

Τότε λεγόταν «πλατεία ανακτόρων» γιατί ήταν απέναντι από τα παλαιά ανάκτορα. Ωστόσο αυτό θα αλλάξει ριζικά με την επανάσταση της 3^ης Σεπτεμβρίου του 1843. Αθηναίοι πολίτες και στρατιωτικοί υπό την καθοδήγηση του  Ιωάννη Μακρυγιάννη, κατευθύνονται στην πλατεία, έξω από τα ανάκτορα, με το σύνθημα «Ζήτω το Σύνταγμα» απαιτώντας από τον Όθωνα να δώσει σύνταγμα στη χώρα και να την κυβερνήσει με νόμους κι όχι αυθαίρετα με τους ασύδοτους αυλικούς που είχε φέρει  από τη Γερμανια .

 Ο Όθωνας κάτω από την πίεση της πλατειας  δέχεται το αίτημα των επαναστατών και συγκροτείται εθνοσυνέλευση η οποία και κατέληξε στο σύνταγμα του 1844. Για πρώτη φορά κατοχύρωνε ορισμένα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως η ισότητα απέναντι στο νόμο, η ελευθερία γνώμης και τύπου και η δωρεάν εκπαίδευση.

Έκτοτε η πλατεία ανακτόρων, ονομάζεται «πλατεία Συντάγματος» και αποτελεί μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς και συγκέντρωσης του ελληνικού λαού σε στιγμές όχι μόνο αγανάκτησης, αλλά και χαράς.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΑΝΕΙΑΚΕΣ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΤΕ, και Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΤΗΣ ΤΩΡΑ

Η απόφαση αυτή αποτέλεσε νομικό προηγούμενο στο όποιο στηρίχτηκαν αποφάσεις απαλλαγής άλλων χωρών απο τις δανειακές τους υποχρεώσεις
(πχ Αργεντινής το 2003, Βραζιλίας 1979 κλπ)
Σας παραπέμπω στην Εφημερίδα «Το Ποντίκι» της Πέμπτης 25 Νοεμβρίου 2010, σελίδες 50 – 51 στο άρθρο με τον τίτλο «Νομικό προηγούμενο απο την Ελλάδα του 1936»

Η Ελλάδα επί Μεταξά αρνήθηκε να πληρώσει και να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δανείου προς την βελγική τράπεζα Societe Commerciale de Belgique.

Το Βελγικό κράτος παρεμβαίνοντας υπέρ της τραπέζης ενήγαγε την Ελλάδα ενώπιον του Διαρκούς Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαίου, της Κοινωνίας των Εθνών.

Η Ελλάδα (του Μεταξά όχι του Παπανδρέου) επιχειρηματολόγησε στο υπερασπιστικό της υπόμνημα προς το Δικαστήριο μεταξύ άλλων με τα εξής:
«Η Κυβέρνηση της Ελλάδος, ανήσυχη για τα ζωτικά συμφέροντα του Ελληνικού λαού και για την διοίκηση, την οικονομική ζωή, την κατάσταση της υγείας και την εσωτερική και εξωτερική ασφάλεια της χώρας, δεν μπορούσε να προβεί σε άλλη επιλογή. ΟΠΟΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝ ΗΤΑΝ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΙΔΙΟ». Να αφήσει δηλαδή τους δανειστές απλήρωτους για να μην υποστεί ο Ελληνικός λαός τα δεινά που προαναφέρθηκαν. Σε άλλο σημείο της επιχειρηματολογίας που ανέπτυξε στις προτάσεις της η Ελληνική Κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά αναφέρει ότι δεν μπορεί να το κάνει αυτό (να πληρώσει δηλαδή τους δανειστές) «χωρίς να διακινδυνεύσει την οικονομική ύπαρξη της χώρας και την κανονική λειτουργία των υπηρεσιών που παρέχει στους πολίτες της» ("without jeopardizing the country's economic existence* and the normal functioning of its public services" στο αγγλικό κείμενο).
Ο νομικός σύμβουλος της Κυβέρνησης Μεταξά κος Γιούπης προχωρώντας στην επιχειρηματολογία του διατυπώνει τα εξής: «Είναι αδύνατο να εξοφλήσουμε το δάνειο και ταυτόχρονα να προσφέρουμε στον πληθυσμό της χώρας την αρμόζουσα διοικητική μέριμνα και να εγγυηθούμε για τις συνθήκες που είναι απαραίτητες για την ηθική την κοινωνική και την οικονομική του ανάπτυξη. Το οδυνηρό πρόβλημα βρίσκεται στην επιλογή μεταξύ των δυο καθηκόντων. Πρέπει να εκπληρώσουμε το ένα και να εγκαταλείψουμε σε κάποιο βαθμό το άλλο. Το ερώτημα είναι, ποιο;;»
Και δίνει την απάντηση που θα έδινε ένας Έλληνας νομικός εκπρόσωπος μιας Ελληνικής Κυβέρνησης! «Θα εκπληρώσουμε το καθήκον προς τον λαό και το έθνος και θα εγκαταλείψουμε το καθήκον προς τους δανειστές!»

Η Κυβέρνηση Μεταξά δεν αμφισβητούσε την νομιμότητα του δανείου, επικαλείτο απλώς αδυναμία παροχής λογω κατάστασης «εκτάκτου ανάγκης» force majeure ή state of necessity (για την λεπτή διαφορά μεταξύ των δυο αυτών νομικών εννοιών δες την σελίδα 25 της παρακάτω αναφερομένης πηγής)

Ο κος Γιούπης ήταν βέβαια έλληνας νομικός εκπρόσωπος της Ελληνικής Κυβέρνησης του Ιωάννη
Μεταξά και όχι νομικός αγγλικού δικηγορικού γραφείου αγνώστων διασυνδέσεων, όπως αυτό του οποίου η κυβέρνηση ΓΑΠ ζήτησε τις υπηρεσίες (ήταν αυτό το ίδιο που επεξεργάστηκε το σχέδιο Ανάν για την Κύπρο, που απορρίφτηκε απο τον Κυπριακό Ελληνισμό).
Αυτά έλεγε η τότε (φασιστική) κυβέρνηση και είναι γραμμένα στο «Yearbook of the International Law Commission», 1980, volume II, Part I σελίδες 25-27, αλλα και Yearbook 1979 volume II, Part I σελίδες 55-56 (του βιβλίου όχι του PDF).
ΑΥΤΑ ΕΓΙΝΑΝ ΔΕΚΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΟΥ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Από το "Press Project":

                                                      Στη δημοκρατία, οι ντόπιοι έχουν την τελευταία κουβέντα .....

Ο Ντάνι Ρόντρικ είναι καθηγητής της Πολιτικής Οικονομίας στο Χάρβαρντ, ένας από τους κορυφαίους οικονομολόγους στον πλανήτη και ειδικός σε θέματα ανάπτυξης και παγκοσμιοποίησης. Με αφορμή το τελευταίο κείμενό του για την Ελλάδα, που παρουσιάζουμε παρακάτω, του ζητήσαμε και μία επιπλέον απάντηση - που θα βρείτε στο τέλος του εξαιρετικού του κειμένου.

Η Ελλάδα μοιάζει να κέρδισε λίγο χρόνο με το νέο πακέτο βοήθειας αλλά η χώρα δεν έχει ξεφύγει τον κίνδυνο. Mένει να δούμε αν οι πολιτικές μεγαλύτερης λιτότητας που υποσχέθηκε ο Πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, θα αποδειχτούν πολιτικά αποδεκτές και εφαρμοστέες.

”WIKILEAKS”> ΑΚΥΡΩΣΑΝ ΟΙ ΗΠΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΡΩΣΙΑΣ

Ένα τηλεγράφημα που εξηγεί πολλά πράγματα για την μετέπειτα εξέλιξη των πραγμάτων στις ελληνορωσικές σχέσεις, ”έβγαλε” το WikiLeaks και το αναδημοσίευσαν πρόσφατα τα ”ΝΕΑ”. Σε τηλεγράφημα της αμερικανικής προεσβείας
(Νοέμβριος 2007), ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, διατυπώνει την εκτίμηση ότι «Ρώσοι πράκτορες θα µπορούσαν να διεισδύσουν στην ελληνική οικονοµία», σε μια εποχή που η τότε κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε αποφασίσει να εφαρμόσει μια περισσότερο ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και να συσφίξει τους ελληνορωσικούς δεσμούς, αφού έχει εξέλθει ενισχυμένη από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου τις οποίες μόλις έχει κερδίσει.

Αποφασίζει λοιπόν η τότε ελληνική κυβέρνηση, 12 ημέρες πριν από την συνάντηση Καραμανλή-Πούτιν στην Μόσχα, να προχωρήσει σε μείζονος σημασίας γεωστρατηγική κίνηση και με απόφαση του ΚΥΣΕΑ να προμηθευτεί 450 βαριά Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης BMP-3Μ, τα οποία σύμφωνα με το ”Defencenet” όχι απλώς θα αποκαθιστούσαν, αλλά θα έγερναν υπέρ της Ελλάδος την ισσοροπία με την Τουρκία στα χερσαία συστήματα μάχης.

Γράφει λοιπόν ο Σπέκαχαρντ (βασικά τα τηλεγραφήματα αυτά τα συνέτασσε η τότε νούμερο 2 της πρεσβείας η Μακάρθουρ και τα υπέγραφε ο Ν.Σπέκχαρντ) σε τηλεγράφημα με τίτλο «Ελλάδα και Ρωσία: οι αναπτυσσόµενοι δεσµοί γίνονται πιο ισχυροί;».

«Ρώσοι πράκτορες θα µπορούσαν να διεισδύσουν στην ελληνική οικονοµία. Είναι ξεκάθαρο ότι οι Ελληνες απολαµβάνουν το φλερτ των Ρώσων, ακόµα και αν το παίζουν συχνά δύσκολοι».

Σε δεύτερο τηλεγράφημα που το έστειλε μετά την συνάντηση Πούτιν-Καραμανλή και μετά την απόφαση προμήθειιας των TOMA BMP-3M, αλλά και την ενεργοποίηση των διαδικασιών για τον South Stream ο Σπέκχαρντ υποστηρίζει ότι «ο Καραµανλής προφανώς πιστεύει ότι µπορεί να διατηρήσει ισορροπία στις σχέσεις µε τη Ρωσία και τη ∆ύση. Ο κίνδυνος όµως είναι ότι η Αθήνα, όντας πιο κοντά στη Ρωσία στα θέµατα ενέργειας, µπορεί να βρει τον εαυτό της υπό πίεση και να στηρίξει τους Ρώσους σε άλλα θέµατα, όπως είναι οι σχέσεις µε το Ιράν. Έχουµε πει στους Ελληνες ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν πρόβληµα µε τους καλύτερους ελληνορωσικούς δεσµούς. Την ίδια ώρα, συνεχίζουµε να ρωτάµε πώς η Ελλάδα µπορεί να συµβιβάζει τη στήριξή της για τον αγωγό TGI µε το ανταγωνιστικό πρότζεκτ του South Stream – ένα ερώτηµα στο οποίο ακόµα να λάβουµε επαρκείς απαντήσεις», έγραφε ο Σπέκχαρντ.

Σε ένα άλλο τηλεφράφημα μπλέκει και το Ιράν και υποστηρίζεί ότι οι σχέσεις Ελλάδας-Ρωσίας θα μπορούσαν να γίνουν πιο στενές απ’ ότι είναι οι σχέσεις Ρωσίας-Ιράν. Ενώ είναι αφοριστικός με τον Κώστα Καραμανλή, τον οποίο κατηγορεί ότι προσπαθεί να τηρήσει “ισορροπημένη στάση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας”, για την Ντόρα Μπακογιάννη έχει μόνο καλά λόγια: «Ο Καραμανλής προσπαθεί να τοποθετήσει τον εαυτό του σαν να λαµβάνει ισορροπηµένη θέση ανάµεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, σε αντίθεση µε την υπουργό Εξωτερικών και πολιτική ανταγωνίστριά του Ντόρα Μπακογιάννη για την οποία κάποιοι Έλληνες πιστεύουν ότι τηρεί υπερβολικά φιλοαµερικανική γραµµή».

Λίγους μήνες αργότερα, μετά τον πόλεμο στην Γεωργία, η τότε υπουργός Εξωτερικών σαμποτάρισε την ελληνορωσική συνεργασία, φτάνοντας μέχρι του σημείου να κατεβάσει Έλληνες αξιωματικούς από το αεροπλάνο που θα πήγαιναν στη Ρωσία, για να υπογράψουν συμφωνία υποστήριξης για τα αντιαεροπορικά Tor-M1 και να συζητήσουν την τελική διαμόρφωση των BMP-3M, ενώ η κύρια σύμβαση για τα BMP-3M δεν υπογράφηκε ποτέ μέχρι σήμερα, αφού οι ρωσικές πιέσεις μετά την υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας το Νοέμβριο του 2008, προσέκρουαν σε έναν διαρκώς ενισχυμένο αντιρωσικό μέτωπο εντός της τότε ελληνικής κυβέρνησης (Μπακογιάννη, Μεϊμαράκης, Παπαθανασίου).

Μάλιστα οι ΗΠΑ κατάφεραν να πείσουν την τότε ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας να στείλει αντιρποσωπεία στις ΗΠΑ για να εξατάσουν τα τεθωρακισμένα M2 Bradley και να τα προμηθευτούν αντί των BMP-3M. Μετά τον Οκτώβριο του 2009 και την άνοδο του Γιώργου Παπανδρέου στην πρωθυπουργία, όλα ήταν πιο εύκολα για τους Αμερικανούς, αφού και το πρόγραμμα των BMP-3M “πάγωσαν” και τον αγωγό Mπουργκάς-Αλεξανδρούπολη εξουδετέρωσαν…

 

Πηγή : http://www.enimerwsi.com